26-12-13

Kerstmis vieren in een poppenhuis!

Ik heb het er al over gehad , dat we dit jaar kerst eens "anders" gingen vieren. 

Mijn mannetje verraste me met een boeking in Au manoir des vallées. Een geweldig speciale B&B. Je waant je er in een Venetiaans poppenhuis. Het oude herenhuis staat in Maffe, een kaasdorpje op 12 km van Durbuy, op een half uurtje rijden van Luik!

We waren er eerder al geweest met valentijn 2012. Alle kamers zijn totaal anders, want het zijn themakamers. Je kan het zo gek niet bedenken! Een venetiaanse kamer, ( die kozen we twee jaar geleden ) . Dit jaar gingen we voor de Kingshasa-kamer. Een Afrika-geinspireerde kamer. Gelukkig was er een goed bed en moesten we niet in hangmatten slapen , want ik vrees dat mijn spokkend lijf daar niet tegen zou kunnen. De doorgang naar de badkamer, was een gat in de muur gekapt, en t oogde heel leuk! En er was een levensgrote krijger de wacht aan de badkamer hield, en neen t zag er geen lieverdje uit, maar hij heeft zich gelukkig koest gehouden!

We waren letterlijk in de aap gelogeerd! En eum, wij zijn nu eenmaal graag af en toe eens in de aap gelogeerd, dus.....

De eerste namiddag zijn we naar Durbuy geweest, een beetje gekuierd langs de kerstmarkt.  Heerlijke tureluten, ( mini lange dunne gerookte heerlijke worstjes) gekocht. Iets kleins gegeten want we hadden voor s avonds elk een steak béarnaise besteld in de Manoir. De heer des huizes is de kok en van west-vlaamse afkomst. De dame des huize in een creatieve duizendpoot. En ze staan erop, om iedereen bij de voornaam te noemen, en ze worden ook het liefst gewoon met Ann en Willy aangesproken. En ze zijn ook westvlaanderen, en draai of keer het hoe je wilt, dat schept een band!

De gerechten zijn van een traditionele maar degelijke kunsten. Geen gastronomische hoogstandjes, geen moleculaire toestanden en dergelijk.

Maar een goei stuk vlees, en handgeklopte lekkere béarnaise , een slaatje en een puntzak frieten. Wat moet een vlaming nog meer hebben! Een eerlijke vlaamse keuken voor een eerlijke prijs. En het heeft ons gesmaakt, een picon vooraf en de steak overgoten met een serieuse karaf wijn, die heel goed binnenging. 

Na een nachtje slapen in ons junglebed zijn we na het stevige ontbijt vertrokken naar Luik. 

En eerlijk, Luik heeft ons verbaasd, ik had altijd het idee dat Luik, vies en vuil was. UIteraard, je hebt de industrie en de randstad. Maar de binnenstad had heel veel leuke winkelstraatjes met originele winkels. De kerstmarkt lag verspreid over verschillende pleinen.

Toen we aan het uitkijken waren om op de kerstmarkt iets kleins te eten, liepen we wel recht op een Canadees standje , die Canadese streekprodukten verkoopt. Mijn mondje ging smilen, en ik was zo blij een tettertje te slaan met de man uit Quebec. Wij wilden wel eens "de specialiteit proeven. Poutine of zo, noemde dat goedje. Frieten met gebrokkelde kaas over, mozarella-achtig en bruine saus. Neen , het zag er niet uit, en eerlijk, het was genen vetten zenne. Misschien valt het nog mee, als het eten goed warm is, maar alles was koud.Maar het was Canadees en dus en ik voelde de drang om maar even in Canada te vertoeven en ik deed verdomd mijn best om het goedje naar binnen te werken. Ja er is wel degelijk een hoekje af bij mij, maar dat zal wel geen nieuws meer zijn!

S avonds werden we verwacht om 19 h voor het kerstdiner. Een viergangen-wildmenu. Er waren drie tafeltjes Nederlanders, die voor de nodige conversatie zorgden, maar ik vond het niet erg, en vond het wel leuk dat we niet alleen zaten in het kleine gezellige restaurantje. 

Er waren lekkere hapjes bij het aperitief, daarna een slaatje met gerookte eendelever en een vinaigrette van frambozen met notenolie. Daarna een heerlijke soep van wilde paddestoelen . Een donkere bouillonsoep, waar de paddestoeltjes royaal in rondzwommen . En dit werd geserveerd met en glaasje oude port.

Als hoofdgerecht kregen we Filet van everzwijn met een mosterdsausje , croquetjes en een peertje in rode wijn gekookt. Het slaatje heb ik links laten liggen. De porties waren groot en ik heb me al moeten weren om alles op te krijgen! 

Op het dessertbord lag een minikerstbuche, een fruitmandje gemaakt van meloen en gevuld met aardbeitjes en druiven en er lag ook een bolletje sorbet bij. 

Het enige wat tegenviel was dat we op een chatsessie met Amaury hadden gerekend , maar dat we een sms kregen dat er wegens sneeuwstorm geen internet was. Ik had me daar zo op verheugd, maar soit. Gelukkig leidden de hollanders me genoeg af , zodat ik niet in tranen uitbarstte.

Ook mijn schat was superlief en dat vond ik fijn. We sloten de avond af met het openen van onze pakjes van Canada. We hadden die meegenomen om tijdens onze skype sessie te openen. 

Na een goeie nachtrust en eens goed uitslapen, genoten we van het ontbijt . Nog een goeie babbel met de man en vrouw des huize . Daarna was het inpakken en wegwezen. 

Maar het was goed geweest, maar willen er de volgende keer in de zomer naartoe om eens te genieten van de grote tuin, met zwembad, jacuzzi, en leuke hoekjes die we nog niet ontdekt hebben.

Bedankt Willy en Ann, maar bovenal, bedankt Wimmeke, om me zo'n leuke kerst te bezorgen! xxx



20-12-13

Chrissebies kerstcadeau!

Ja, eergisteren viel mijn kerstcadeau uit de lucht! Beter gezegd in de postbus;

Ik mag aantreden op 20 januari naar het risiv in Brugge. Ja, de adviseur in Tielt heeft negatief advies doorgestuurd naar de grote bazen, en ik mag op onderzoek.

Naar het schijnt zijn dat geen onderzoeken, maar mensomwaardige vernederingen.

Ik heb daar echt al stunten over gehoord, en het maakt me niet vrolijk. 

Anderzijds mag ik met mijn hand op mijn borst eerlijk zeggen, dat het me absoluut niet zou lukken om te werken in een normaal werkcircuit. Hoe graag ik dat ook zou willen.

Het ergste dat ik me zo moet weren om het recht te behouden om "ziek " te zijn.! Erg vind ik dat!

Maar ik probeer er me niet druk over te maken. Ik zie wel wat er komt en als ze daar in Brugge beslissen dat ik terug kan gaan werken! Ik denk dat ze me daar zelf wel geen jobke zullen geven! 

Ja, de adviseur zegt dat ik het maar al te goed kan uitleggen, maar hij beseft niet dat ik maar aan één stuk doorraas gewoon uit zenuwachtigheid.

En der is nu eenmaal iets waar ons Chrissebie in is, en dat is babbelen, maar het betekend niet omdat ik goed kan babbelen dat ik ook gezond ben, was dat maar zo, k zou zo blij zijn!

19:52 Gepost door fibromindy in stomme fibro | Permalink | Commentaren (9) | Tags: risiv, adviseur |  Facebook

18-12-13

Mijn werkprestaties.

Ja, ik heb hier ooit een blogpost geschreven , over "uit werken" Dat ik het nooit meer zou noemen dat ik ooit nog wil werken. 

Maar nog steeds kruipt die microbe waar ze niet gaan kan! En ik probeer het nog steeds, door twee tot drie keer vrijwilligerswerk te doen in t koekoeksnest.

2.5 uurtjes weg van huis en heel t huis staat op zijn kop.Ik heb me moeten haasten, om huis op te ruimen, kopies met Elisabeth te gaan nemen, spaghettisaus klaar te maken voor s avonds. strijken, en wat eten! 

En in al mijn gejaagdheid was ik dan nog misreden ook. Vraag me niet hoe of waarom, maar ik was op weg naar Roeselare in plaats van naar Tielt, en mijne frank is pas gevallen, als ik al meer dan tien minuten verkeerd aan het rijden was! 

Ik kwam daar dus al te laat aan. Gevolg, holder de bolder, al mankepotend naar het werkatelier. Vergeten om mijn blauwe schijf aan mijn venster te leggen in mijn wagentje! Valt mijne frank een uur later. Nog eens terug manken, en merken dat ik al te laat ben. Gelukkig bedraagt de boete "maar " 10 euro, want anders had ik er behoorlijk pissed om geweest! 

Om 16.30 snel  naar de lidl crossen, met heel veel pijn in mijn schouder wegens, ja supermoeilijk werk (not) etiketten op enveloppes plakken!

De lidl doorcrossen, en thuiskomen zonder kaas voor op de spaghetti! Ja t was me t dagje wel. En eerlijk toen ik na het samen opruimen van de keuken neerplofte in de zetel besefte ik maar weer eens dat ik nooit nog "deftig werk zou kunnen leveren"! 

Maar de grootste klap was, te ondervinden hoe het met mijn geheugen gesteld is; Ik word daar zo opstandig om ! Want ik voel me daar ontzettend dom door! Ik word er ook vreselijk onzeker door en krijg angst om verkeerde berekeningen te maken, verkeerde stortingen te doen. En zo raak je uiteraard in een gigantische vicieuze cirkel! En ik ben helemaal niet gek op vicieuze cirkels. 

Ik hoor hier vaak gezucht om dat ik bepaalde dingen twee keer moet vragen omdat ik het antwoord al vergeten ben! Daar zou je nu toch je haar uit je kop door uittrekken. 

En winkellijstjes maken, helpt wel voor een deel, want , of ik raak het briefje kwijt, laat het op de tafel liggen, vergeet dat ik het mee heb, en ik sla gegarandeerd wat over! Zucht! 

11-12-13

En wat mag er onder de kerstboom liggen!

Het liefste krijgen we dingen die niet te koop zijn, dat mogen ze hier altijd onder den boom smijten! Liefde, (kan je nooit genoeg van hebben!) En een goede gezondheid, ook iets dat je niet zomaar in de supermarkt koopt! Ook een grote portie geluk, en vooral het zien van geluk in de kleine dingen!

Maar als ik dan toch moet kiezen, dan ben ik een wijf dat gelukkig te maken is, met vooral doe en ervaringsdingen.

  • een etentje, 
  • een bioscoopavondje
  • een uitstap 
  • een reisje, mini of groot , ik vind alles leuk.
  • een goei fles rode wijn om te bewaren en ooit uit te drinken.
  • een optreden van Sioen, of andere favoriete groepen
  • een muscial
  • een wijnproefavond, 
  • of een bierproefcursus ( ja, ik lust toch bijna alles )
  • een juweel van Malice in Wonderland
  • parfum, maar ik heb wel mijn voorkeuren.

De absolute afknappers zijn

  • postuurkes
  • huishoudelijke apparaten
  • pantoffels
  • flanellen pijama, ( want ik verdraag alleen maar één soort pijamabroek en die hebben ze alleen in hunkemuller!
  • dvd's
  • boeken, ( daarvoor lees ik veel te weinig, lees, zo goed als nihil)
  • een kaart voor een voetbalmatch
  • een tijdschriftenabonnement.

Maar het allerbelangrijkste is nog, de manier waarop het geschenk uitgekozen en geschonken wordt. Het hoeft niet duur te zijn, maar ik gruwelijk van klakkeloos-aangekochte geschenken, zo van iets kopen, om iets te hebben. En de manier waarop het verpakt is vind ik ook belangrijk, hoewel ik de laatste tijd, toch iets ecologischer denk, en ook niet te veel aan verspilling doe. Maar verpakkingen kunnen origineel zijn zonder duur te zijn. 

En wat staat er op jullie verlanglijstje van "koopbare dingen"?

10-12-13

Kerst in aantocht.

Zaterdag hebiben we ons jaarlijks gezinsfeestje. En uiteraard, het feit dat we niet compleet zijn, maakt me triest.

Maar ik heb me voorgenomen om er toch een tof feestje van te maken, voor degene die er wel zijn. 

We gaan (hopelijk) niet bleiten, en gaan gewoon een tof feest houden, Voila si.

Het eten wordt sober gehouden! Niet te veel hapjes, raclette, wat wijn en een ijstaartje. En ik ben een quiz in elkaar aan het steken, om toch een beetje een groepsgevoel te hebben, en niet heel de avond gewoon zitten drinken en zwanzen. En ja, ik kijk er toch naar uit! 

En er zijn pakjes, hier, en in Canada, en als we de tijd vinden, om even samen te zijn zullen we die pakjes samen opendoen! En dan zijn we toch even samen! Wat is de technologie geweldig hé. Met speciale dank aan Microsoft, de postbodes en de sneeuwruimers, die er voor zorgen dat de pakjes door de sneeuw raken, in Salem, Nova Scotia, ten huize Van Weehaege Briand.

kerstmis, webcam,

20:28 Gepost door fibromindy in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (5) | Tags: kerstmis, webcam |  Facebook

08-12-13

Sanseveria.

Er viel  hier een uitnodiging in de bus  van een gratis tapasavond, enfin, de dranken moesten wel betaald worden, zo gratis was het dus niet!

Impulsief heb ik me meteen ingeschreven voor vier personen , en ik dacht direct aan mijn blogmaat en zijn vrouw die in Roeselare woont . 

Dus hadden we afgesproken , om er samen een gezellig avondje van te maken! 

We werden hartelijk bij hen ontvangen, de frisse bubbels, smaakten lekker en de kaarsjes in huis maakten het heel gezellig , waardoor we ons heel welkom voelden.

We moesten tegen 20.30 op de afspraak zijn , zo stond het op de mail. Maar toen we in de tapasbar aankwamen bleek dat er geen zitplaatsen meer vrij waren. En hoe gezellig het daar was, we besloten de tapas te laten aan de anderen en trokken naar het stamcafée van mijn blogmaat."Sanseveria", een leuk ouderwets cafeetje met geweldig lekkere picon, en een vriendelijke patron.

Het werd een gezellige tetteravond en het was leuk voor ons, om eens niet met zijn tweetjes op stap te moeten gaan. In gezelschap is het altijd leuker!

Wim hield het bij lichtere biertjes, want hij moest met de auto rijden! En idd, er was algemene controle , maar we hadden geluk, de auto voor ons werd er uit geplukt en wij mochten doorrijden. Oef, dat was een geruststelling . Ik denk niet dat Wim overmatig had gedronken, maar soit, We konden snel naar huis rijden, ons bedje induiken. En ik heb een gat in de dag geslapen, mijn lichaam eiste dat wel, want na de kermis is er de geseling. Maar dat had ik er graag voor over! 

Thanks ollie en Tv.


http://users.telenet.be/graphicdesign/

03-12-13

Kerst als kind.

Voor zover ik me herinner werd er bij ons kerst gevierd, met ons zes en grootmoeder erbij. Het werd een eenvoudig menu, met opgevulde kalkoen; En ik vond zo'n "grote kip" geweldig. Misschien omdat we dat ook zagen in de kerstfilms, en ik was dat mijn moeder kalkoen kon klaarmaken gelijk in de kerstfilms.

Het was dan lang nog geen mode van kerstgeschenken, want de sint was pas geweest. Maar er gingen snoepjes aan de boom, netjes ingepakt, maar we wisten al snel waar de lekstokken gingen! die hadden uiteraard, een uitgesproken model.

We waren dagen vooraf al de kleine pakjes aan tellen ( om te weten , hoeveel we er elk zouden krijgen ).

Maar we kregen ze niets voor niets, we moesten daar opdrachten voor doen. Liedjes zingen, gedichten voordragen, en toneeltjes spelen. 

Maar wij waren heel bedreven in stuntshows! We gebruikten de martenee, ( de houten stok met leren riemen, die diende om te slaan als wij stout waren ). 

Dus dat befaamde ding werd gebruikt om een krant, eerst doormidden te slaan, dan het overige stuk weer doormidden, tot er niets meer overschoot. En leuk dat dat was, en ik was de bevallige assistente met lippenrood op , een bh van mijn moeder boven mijn kleren. En ik vond dat geweldig! Ik schreef zelf rijmpjes die ik voorlas, nooit ernstige dingen, maar dingen waar we met zijn vieren, in een deuk gingen! Mijn drie broers en ik. We zongen het liedje van oh mammie blue , oh mammie blue, maar we hadden daar zelf een vlaamse tekst op gemaakt. 

En we liepen rond met toverstokjes, ( van die stokjes die je moet aansteken en waar sterretjes uitkwamen) 

We waren ook heel goed in het poetsen bakken, kochten foppralines met ons zakgeld en suikerklontjes waar enge dingen uitkwamen, zoals plastiek spinnetjes.

Met zijn vier stonden we dan rond ons papa toen die een suikertje in zijn koffie wou doen, en gaven uiteraard tips, welk suikerklontje hij moest nemen.

En mijn pa speelde het spelletje mee en wij geloofden echt dat hij niets door had.

En telkens weer zei ons mama, dat we daar ons geld niet moesten aan hangen, maar elk jaar kwamen de foppralines op tafel, de ene keer met mosterd, het jaar erop met peperbollen. Tot we ouder werden en we allen in de horeca werkten. We grote mensen werden en allemaal het nest uitvlogen.

Maar op een avond als deze met kaarsjes en kerstlichtjes en mijn allereerste kerstkaart uit Canada, vond ik het leuk om nog eens te mijmeren over vroeger.


18:59 Gepost door fibromindy in verleden | Permalink | Commentaren (8) | Tags: kerst, foppralines, opdrachten, kerstliedjes |  Facebook