19-03-12

Sinterklaas is langsgeweest.

Het was deze morgen 10 uur voor ik mijn nest uitrolde! Ja ik heb die slaap echt, echt nodig om te recupereren! Dan moet ik nog een uur wakker worden met een paar zjatten koffie en mijn laptop om snel mails en facebook te checken . Ja ik weet het, de ene lezen de krant, ik lees mijn laptop, voila, zo simpel ist! Ik lees enkel de grote krantenkoppen en hetgene ik aankan zo vroeg in de morgen, want al die kommer en kwel kan er bij mij soms gewoon niet meer bij!

Dan mijn dagelijks woordeke placeren via msn, die bij mij nu pidgin geworden is, omdat ik nog steeds de fout niet gevonden heb in mijn msn.

Aja, mijn woordeke placeren en mijn luisterend oorke terwijl ook te luisteren bij Miss Carrie. Da's zo mijn wakker-worden-tafereel ten huize Chrissebie.

Maar dan werd het ineens haasten om te gaan badkameren en snel bij "black Isolde" langs te gaan voor een portie uitrekkingsoefeningen en nog andere martelingen.

Bij mijn thuiskomt trek ik de brievenbus en oeps, "IK HEB EEN PAKJE". Het kind in mij is superblij, evenals de vrouw van middelbare leeftijd! ( vreselijk hé die uitdrukking, middelbare leeftijd!, maar ik vrees dat 50 niet mijn middelbare leeftijd is, want daarvoor moet ik leven tot 100 en ik denk niet dat dit me zal lukken).

Bij het lezen van het tegenadres zie ik al snel dat het pakje van LJ komt. En weet ik ook meteen de inhoud te raden. Want zij is aan een opruimoffensief bezig in haar huis, en had haar sjaaltjes aangeboden op haar blog.

Ik was er enorm blij mee! This made my day! Het deed me de pijn en de moeilijke dinges des leven even vergeten! Daar bedoel ik nu niet mee dat iedereen me massaal pakjes moet gaan sturen, haha, neenneeen! Maar ik kan ook met andere kleine dingetjes intens blij zijn, een smske, de zon, iemand die ik ken tegen het lijf lopen  in de aldi en een babbeltje kunnen slaan. Enfin, met kleine dingen! Ik mag dan wel grote reisdromen koesteren , het betekend nog niet dat ik ongelukkig zou zien als ik ze niet kan waarmaken. Met uizondering van het zien van mijn zoon, dat zou me wel droevig maken als ik hem niet elk jaar zou kunnen zien.

maar we waren over vrolijke dingen bezig! Ja, ik kan echt heel gelukkig zijn, alsof ik in een andere dimmensie kom, een raar gevoel, dat ik niet kan omschrijven en misschien ook niet wil uit vrees voor algemene "uitlaching" hier op het net.

Het heeft met hooggevoeligheid te maken, we voelen pijn veel intenser maar ook geluk . Ik grap soms tegen mijn mannetje dat ik af en toe zo'n ongelooflijk geluksorgasme kan krijgen en dat kan door een liedje, die ik dan wel tien keer na elkaar zou afspelen op youtube, of het kan door een lieve glimlach, een mooi landschap, enfin, ja, ik kan echt wel intens gelukkig zijn!

 

18-03-12

Joepie, terug normaal bloggen.

Hewel , ik ben eigenlijk blij dat die wijvenweek voorbij is. Ik had gedacht dat ik het leuk ging vinden om op commando te bloggen, maar eigenlijk is het niet zo. Ik heb altijd zo veel te vertellen!

Eerst het goeie nieuws! Mijn mannetje heeft me ingeschreven voor een make-over in een boekske dat in west-vlaanderen rondbedeeld wordt. En naar aanleiding van moederdag worden er drie moeders ge-restyld. En als er nu iets is wat ik dringend nodig heb, is het een re-style-beurt. Ik wordt gekapt, niet in stukskes , maar door een gerenommeerd kapper in Brugge, ik ga winkelen met een modejournaliste, maar die kleren mag ik jammer genoeg nadien niet houden, dju toch!

Ik wordt dan helemaal "gearrangeerd" van kop tot teen. K zal mijn oogskes gebruiken om te zien hoe zij die schmink aanbrengen en zo, want zelf , o wee, ik schreef dat al in vorig postje dat ik daar noppes verstand van heb. Daarna mag ik op de foto met mijn dochter, want het gaat om moeders en dochters. Ik heb dus echt iets om over naar uit te kijken. Natuurlijk ga ik hier foto's plaatsen zodat jullie een beetje mee kunnen genieten van het gebeuren

En nu t slechte nieuws! Ik heb in een vlaag van overmoed heel de oprit gekuist, en dan heel de beneden van ons huis. Ik die weer eens dacht dat ik binnenkort zou kunnen werken. Aheum, lekker niet dus. Ik heb al twee nachten moeten slapen met pijnstillers, heel mijn lijf protesteert.

K heb het deze keer heel erg te pakken, een serieuse opstoot! En dat terwijl ik het allemaal zo goed kan uitleggen op de vergaderingen dat je je energie moet verdelen en zo...

Ook mijn schouder doet heel moeilijk. Ik mag wel degelijk zeggen dat ik nu meer pijn heb dan in het begin na de operatie. Nu krijg ik ook zware rek-oefeningen en zo, echte martelingen zijn het! Ik ben dus momenteel een wrak die elk moment in tranen kan uitbarsten zonder te weten waarom , of ja gewoon van de pijn en de onmacht zeker!

Gisteren zijn we uit eten gegaan , en t is nu niet dat we er niet van hebben genoten, maar het genieten is veel minder als je daar als een lichamelijk wrak op een wiebelende stoel zit. Maar we hadden gereserveerd met een bon die we nog steeds hadden liggen. En eerlijk, ik keek er echt naar uit om terug ons voetjes onder tafel te schuiven.

Aja, juist, eerlijkheid gebiedt me om te zeggen dat we vooraf hadden afgesproken om het dessert op te eten , ondanks de suiker. Maar dat betekend niet dat we onze suikervasten opgeven. Vandaag gaan we gewoon verder tot pasen. Ik zie dit niet als falen maar eerder aan overmacht. T zou veel erger zijn als we moesten zeggen, we hebben gefaald, en vliegen naar de snoepdoos en alles opgeven.

Een dessert heeft me nog nooit zo goed gesmaakt.

Ik kon dat hier verzwijgen en doen alsof we nog niet gezeurd hebben, maar eerlijkheid is één van mijn beste gaven, dus mag heel de wereld het weten! Ik heb suiker gegeten en vandaag nemen we gewoon de draad terug op en gaan verder tot pasen! Ik weet wel dat ik het nadien nooit meer zal doen! Om de eenvoudige reden dat ik verdik iplv vermager! IN de namiddag bij de koffie wordt er nu een boterham met kaas gegeten iplv een koekje of een chocolaatje. Mijn hongergevoel is nooit verzadigd. Ik zou het niemand aanraden om het als dieet te volgen, want neen, je wordt er niet magerder van. Na pasen moeten er nog een paar kilo's van af. En eind mei ga ik mijn kleed voor het eerst passen. Daarna moet ik proberen gelijk te blijven , dat lijkt me nog het moeilijkste!

Bon, k heb weer mijn hart eens gelucht, ik ga nog een beetje rusten nu!

17-03-12

Dag 6 stoefen met jezelf, aheum ( dat is de opdracht)

 

Aiaia, stoefen met mezelf, niet echt mijn beste vak met mijn klein zelfvertrouwentje. Ik kan me laten neerkogelen door één hooghartige blik in mijn richting,of een heel slecht gevoel krijgen als ik in de spiegel kijk! Ja het heeft heel wat voeten in de aarde gehad om eindelijk wat van mezelf te gaan houden! Het klinkt cliché, maar ik hield meer van anderen dan van mezelf, en ik moet er heel hard op letten om mezelf niet steeds af te breken, want ik heb toch wel goeie gaven, anders zou niemand het bij mij uithouden , nietwaar!

Hewel daar gaan we ne keer mee beginnen.

Ik kan goed koken, maar ben echt niet goed in het dresseren van borden, laat me in een restaurant staan en ik wil best verantwoordelijk zijn voor de sausen, want daar mag ik echt wel fier op zijn, ik heb een gevoel voor smaak. Maar zoals ik al zei, ik ben een ongelooflijke kliederaar, je kan soms gewoon aflezen van mijn gezicht, mijn haar en mijn schort wat er op het menu staat!

Praten, daar ben ik ook goed in! Hoewel , dat  overdreven kwebbelen dan eerder een negatief punt is dan een positief! Ik hoop dat mijn tong nooit iets overkomt, want het is het enige aan mijn lijf dat nog goed werkt, hoewel ik mijn eigen ook gewoon "moe" kan babbelen, ik slaag er in uitgeput te raken door mijn eigen gekwebbel, vreselijk is dat!

Ik ben creatief, ik kan zo'n beetje vanalles, maar er is niets waar ik echt in uitblink, want ik ben een schoffelaar, zoals wij in WVL zeggen wat niet betekend , schoffelen in de tuin, maar" overhaast te werk gaan. Het moet snel gaan, hoewel ik met dat parelen geleerd heb om geduld aan de dag te leggen, en dat is dan ook weer iets waar ik fier op mag wezen.

Ik verleg graag mijn grenzen, maak uitdagingen voor mezelf, al zijn het soms dwaze dingen die totaal zinloos zijn, zoals nu mijn veertig dagen suikervrij dieet, terwijl ik zelf niet meer goed weet, waarom ik die uitdaging ben aangegaan, en dat het nu maar snel pasen is, want ik wil een heerlijk paasei op ,paaszondig, zo'n mooi glanzend donker chocolade-ei van bij de bakker en niet van den aldi of zo, want ik lust die chocolade niet!

Voor de rest ben ik goed in het organiseren van verrassingen, uitstapjes, misschien had ik evenementenrealisator moeten worden, ja dat zou wel iets voor mij geweest zijn, voor ik met die stomme fibro opgezadeld zat!

 

 

 

 

 

 

 

09:55 Gepost door fibromindy in Actualiteit, Algemeen, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (9) | Tags: eigen lof, stoefen, goeie gaven |  Facebook

13-03-12

Dag 2 masker opzetten

Tweede dag wijvenweek!

 

Hewel ik ga voor het laatste kiezen, "het masker"Het masker dat je opzet om iets gedaan te krijgen. I

En ik pleit schuldig, ik heb ooit een ongelooflijk groot masker opgezet voor de verkoop van ons restaurant indertijd! Mijn man was alcoholverslaafde en ik had beslist de zaak te stoppen met de hoop hem nog te kunnen redden, maar o wee, ze hadden me al duizend keer gezegd, dat je een alcoholicus niet kan redden , dat ze alleen hunzelf kunnen redden.

Opgeven staat niet in Chrissebie haar woordenboek en stoppen met vechten, voor mijn huwelijk en voor ons restaurants was dan ook het moeilijkste wat ik ooit moest doen in mijn leven. Terwijl mijn man nog maar eens was opgenomen om af te kicken, hadden we het restaurant te koop gezet. Ikzelf was moegevochten, stond zelf op de rand van een depressie, en dat terwijl mijn toenmalige echtgenoot, pipo de clown uithing in de psychiatrische instelling.

 Ook de kinderen vonden het ontzettend moeilijk om te verhuizen, enfin, allemaal kommer en kwel.....

.Op een dag vond ik een koper en het heertje van het immobiliënkantoor belde me op om samen te komen met de eventuele kopers. Ik zei dat ik bij mijn prijs bleef en ik niet voor niets mijn kids alleen thuis zou laten en en nog een hele blabla waardoor het heertje me zei" pakt een kalmeerpilleke madamke"!Ik was razend en smeet de telefoon dicht en ik zei tegen mezelf,  Chrissebie, je wijkt niet af van je prijs, je doet er geen frank van af! Ze zullen het proberen.......Mijn adrenaline steeg met de minuut, en ik stapte in de auto, ik het zwakke meisje , doodmoe van al die miserie , en snakkend naar rust en geluk en wat weet ik nog ik nog allemaal!

Ik ben daar toegekomen, als een furie, de koper zat er al , met papa, mama, boekhouder en de immobielënagent met een valse grijns op zijn gezicht! Ik zette me aan tafel, en kruiste mijn vingers onder tafel waar niemand het kon zien en begon daar een pleidooi af te steken, en ik herinner me nog tot op heden de woorden bijna tot in het detail.  

 Kijk, hé, ik ben gekomen, één keer kom ik hier om de koop te bespreken. Mijn kinderen zitten alleen, mijn vent zit in de psychiatrie, ik ben moe en zou bij mijn kinderen moeten zijn! Jullie kennen de prijs, ik wijk daar niet van af! Als meneerke immobieliën nog een beetje van de prijs afwil dan moet hij dat maar doen van zijn deel. Vandaag hebben jullie de kans om te kopen, morgen niet meer, noch overmorgen, t is nu of nooit meer, dan zal ik het geeneens meer verkopen! Ik ben niet van plan om hier iedere avond te komen , het is voor mij al moeilijk genoeg om mijn zaak te moeten loslaten, als jullie neen zeggen, ben ik  hier direct terug weg!

 

Ze zaten een paar minuten te onderhandelen over elkaar, berekeningen te maken , ik liet ze maar doen en vijf minuten zeiden, ze " Awel t is goed"!Ik dacht eventjes dat ik onder tafel zou zakken, ik weet niet waar ik op dat moment zoveel lef had gehaald!

 

 

 

 

 

 

09:01 Gepost door fibromindy in Actualiteit | Permalink | Commentaren (10) | Tags: masker, verkoop huis, alcoholieker |  Facebook

04-03-12

weekendmodus

Ja Fibromindy moest buiten gisteren, na vier weken thuis zitten of hoogstens mee gaan naar de supermarkt om boodschappen. En ik had er zin in om eens te gaan winkelen. Het was nog niet echt warm buiten en omdat we s avonds uitgenodigd waren in de buurt van Aalst besloten we naar het waasland centrum te gaan. Ik wou absoluut wat kleur in mijn kleerkast en begon overmoedig jurksjes te passen, maar helaas, te klein of te duur dat ik niet eens moeite deed om te passen!

Maar we moeten er vreemd hebben uitgezien, mijn mannetje en ik. Hij beladen met kleren over zijn arm alsof hij mijn dienstmeid was, shame on me! Ook bij het omkleden had ik hulp nodig. Ik had niet gedacht dat het zo moeilijk zou zijn. Mijn rechterarm spartelde behoorlijk tegen. Maar met mijn behulpzame ridder ben ik er wel in geslaagd een broek te kopen, een bloesje die ook op een gewone jeans gedragen kan worden, een t shirt ook voor multigebruik, een effen witte t shirt en een gilet in strepen dat ik ook met veel kon combineren. En dat prijskaartje wel dat viel helemaal mee, 5 stuks voor 57 euro, ach een mens moet het soms weten te vinden hé!

Iets moeilijker was ons koffietje , waarbij ik direct het chocolaatje heb weggestopt om geen risico te lopen het onbewust in mijn mond te stoppen, ik was op mijn hoede voor het sluwe suikermonster!.

Om vijf uur vertrokken we richting Aalst waar we hartelijk werden ontvangen en een hele gezellige avond passeerden. Ik had hen wel verwittigd om zeker voor ons geen toetje te maken.

De hapjes waren heerlijk, en de kaasschotel waar ik me zonder schroom aan heb volgepropt omdat het oo zo lekker was. Met een heel fijn gevoel reden we terug naar huis!

En vandaag is het zondag en net als bijna alle andere zondagen zit ik thuis terwijl manlief gaan scheidsrechteren is. En een uur geleden werd ik echt overvallen door het suikermonster! Ik heb even gedacht dat ik zou plooien, maar ik heb hem overwonnen met 2 senseootjes en een grote boterham met kaas. Nu mijn grote honger over is , is ook de drang naar zoet terug overwonnen.

Oef, alweer een dag dichter bij Pasen! Ik zie in gedachten een mooi paasei naar mij lonken!

26-02-12

Fibromindy op kroegentocht!

Gisteren, op onze rondrit om kaas, reden we voorbij ons lokaal waar we onze maandelijkse bijeenkomsten houden. Toen we langs de Pado reden draaide ik abrubt mijn hoofd om, euh, hing daar nu een bord over te laten???!!!

Mijn mannetje duwt op zijne fring ( rem) en idd, alles potdicht, grote borden, over te nemen. Maar aangezien het elke dag maar om 16h open is ( en het was op dat moment pas goed 14h ) , konden we niet inschatten of het nu al definitief dicht is , of dat het het nog een tijd zal duren alvorens ze definitief de deur van hun streekbierenhuis achter zich dicht zullen trekken.!

Fibromindy gaat dus vanavond op kroegentocht! Eerst naar de pado uiteraard , als het open is , eens een woordeke gaan placeren! En als dat niet open is, direct dan maar een nieuwe locatie gaan zoeken. Ik kreeg al een paar suggesties van een lotgenootje dat daarstraks samen met mij op facebook zat.

Ze heeft me een paar leuke suggesties gegeven, want er moet dichtbij parkeergelenheid genoeg zijn. Er mogen ook niet al te veel trappen zijn voor onze krakende ledematen en onze puffende ademhaling. Het mag er niet te rumoerig en te druk zijn en het moeten goeie stoelen zijn!

Jaja we zijn behoorlijk kieskeurig zenne, ons poepke moet goed zacht zitten, en de akoestiek moet goed zitten zodat ons getetter niet verdrievoudigd wordt tot een hekseketel.

Mja die suggestie van die plek met die zetelkes leek me wel iets! Maar ik wil ook de prijskaartjes van de dranken eens bekijken want eigenlijk was de pado niet zo goedkoop, maar ja , waar is het heden ten dage nog goedkoop.

Of we moeten zo'n ouderwets cafeeke zoeken met in het midden nog een ouwe buizenstoof, een stokoud vrouwke achter haar toog en oude wiebelstoeltjes, en aan de toog een paar ouw peekes met een klakske op hun kop dat naar mottebollen ruikt. Ja t heeft ook zijn charmes hoor ik menigeen onder jullie al denken, maar in die cafeetjes moet je vaak zelf naar de kelder als je iets speciaals willen . En de keuze is er klein, o wat zijn we toch verwend en veel gewoon.

Want een koffie heb ik graag vers van de expresso-machien en niet direct van zo'n pompkan die al van s morgens gemaakt is . Bij de koffie een slap geworden speculooskoekske .....

De keuze van frisdranken is vaak beperkt tot cola , water , spuitwater, en limonade en dan meestal van het merk van de brouwer, gelijk "val-limonade" waar dan ook al gene spuit op zit omdat zo'n fles wel een week meegaat.

Als je honger hebt kan je er nog een lat chocolat krijgen en misschien een zakske chips.

Maar de ouw peekes gaan er graag want het bier is niet te koud want hun ouwe darmen kunnen daar niet meer zo goed tegen . En, er is de bazin, waar ze zo graag een dagelijks tetterke mee doen.

Wel het is niet zo'n soort doeningske ( etablissement ) dat we zoeken. En daarom gaat fibromindy op kroegentocht hé Tong uitsteken!

25-02-12

Fibromindy is een kaasfreak!

Het is weer weekend en dan wordt er niet gelijnd, wel gaan we nog steeds door met ons vastenplan om veertig dagen suikervrij te leven.

Vanavond stond er een kaasavondje met vrienden op het programma, maar ze zijn allebei geveld door een stevige griep en uiteraard  zijn ze nu beter af in hun warme bedje!

Maar o wee, ik had zo'n zin in die kaas, ik had me er zo op verkneukeld, dat ik vandaag dus mijn goesting op kaas niet meer kon wegsteken. T was alsof er een culinair duiveltje in mijn oor fluisterde, "kaas, kaas, jij wil kaas".

Dus, wij broodjes allerhande  besteld bij de bakker, een fleske wijn gechambreerd en den auto in om naar onze geliefde kaaswinkel te rijden.

Het eten van kaas wordt beperkt tot af en toe, maar als ik er dan eet, dan wil ik er ook tenvolle mijn goesting van eten en dan laat ik de keuze van mijn kaas voor een stuk over aan de suggestie van het vriendelijke meisje van de kaaswinkel. Ik ben nog nooit ontgoocheld geweest in die suggesties.

Maar groot was mijn ontgoocheling toen de winkel gesloten bleek te zijn wegens verbouwingen!

Ik stond daar als een kind te kijken met open mond op het bordje die me dat duidelijk maakten. Arrrgh dikke pech.

Dan maar naar Delhaize. Maar dat is allemaal niet hetzelfde, die kaasjes zijn niet rijp om dezelfde avond al te consumeren, en de keuze is ook veel kleiner en bovendien mis ik persoonlijk advies en ik moet er niet op rekenen dat ze Lucullus hebben, ( mijn lievelingskaas)

Het werd dus kaas van Delhaize vanavond, maar ik heb gegeten voor twee, al zeg ik het zelf! Een paar glaasjes wijn erbij, want bij kaas hoort steevast wijn! Het heeft me ongelooflijk goed gesmaakt!

Stel je voor wat een festijn het dan niet geweest zijn met mijn lievelingskaas, misschien at ik dan wel 8 broodjes in de plaats van 5!

 T was dus grote kermis in fibromindy's buikje!

19:41 Gepost door fibromindy in Actualiteit, Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: kaas, wijn, kaaswinkel, delhaize |  Facebook