21-12-11

Fibromindy wordt knutselmindy

Nooit gedacht dat ik zo'n geduld ging hebben om vier avonden aan een collier voor mijn schoonmoeder te werken. Brrrrr, was echt een secuur werkske, waar ik op een uurke twee centimeter vooruit kwam. Hoplahoi, maar t is gelukt, al had ik een groter slotje mogen gebruiken , maar soit t hangt er aan en t blijft eraan.

Nu nog een doosje vinden en k heb een kerstcadeautje voor mijn schoonmoeder en k weet nu al dat ze er in de wolken mee zal zijn!

Enfin!

IK wou jullie eigenlijk nog mijn kerstwensjes wensen! En ik kreeg een kaartje waar op stond!

IK wens jullie alles wat je niet in de winkel kan kopen!

Hewel, ik vond dit zo goed over nagedacht, want is dat de grootste essentie van geluk niet,:

Liefde, een goeie gezondheid, geluk, een leuke job, en de kunst van het zien van de kleine dingen des levens die je gelukkig kunnen maken.

Hewel lieve mensen dit is mijn kerstwens voor jullie!

Maak er een reuze feest van niet alleen aan de feestdis maar vooral in jullie hart!

Liefs, Christa, alias Chrissebie, Fibromindy.Knipogen

merry christmas.jpg

16-12-11

Reisplannen

Het verdriet voor het vertrek van zoonlief, heeft plaats gemaakt voor het uitkijken naar ons bezoek aan Canada.

Nu er eindelijk een trouwdatum is gevallen, surf ik me te pletter op zoek naar vluchten, een huurwagen en verblijfsmogelijkheden.

We kunnen logeren bij de ouders van Shannon, maar aangezien haar familie en vrienden allemaal uit Quebec komen , vrees ik dat het ten huize Briand overbevolkt zal zijn. Het lijkt me dus het beste om toch te kiezen voor een hotelletje of bed of breakfast.De eerste dagen tot een dag na het huwelijk willen we in de directe buurt blijven , en daarna willen we graag wat rondtrekken. Maar ik vind het heel moeilijk om een rondrit te plannen in een land dat ik totaal niet ken! Maar k heb nog tijd, nog tien maanden!

Maar plannen hebben doet de tijd sneller omvliegen! Iets hebben om naar uit te kijken is een heerlijk gevoel om het jaar binnen twee weken te beginnen.Heerlijk toch!

19:53 Gepost door fibromindy in Actualiteit, Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: canada, nova scotia, reis, vlucht, hotelletjes |  Facebook

14-12-11

Den thalys !

We zijn dus 2 dagen naar Keulen geweest. Tot Brussel met het gewone spoor, en van Brussel tot Keulen met den Thalys.Wij hadden twee gratis eerste klas bonnetjes in te ruilen voor een eerste klas rit heen en terug naar Keulen, Parijs of Londen. Maar toen Wim die tickets bekeek zag hij dat alle vier de tickets toch op 2 de klas stond! Nu ja, zo erg vonden we dat niet , dan zaten we tenminste samen op de trein. Maar ik overwoog toch om klacht in te dienen, omdat we er uiteindelijk recht op hadden!

Ik heb daar ook de aap van mijn leven afgeschoten! Toen een zwarte meneer uitstapte in Luik, zag ik, ( dacht ik ) dat hij zijn gsm vergeten was! Ik riep snel naar de passagier die naast hem zat dat de meneer zijn gsm was vergeten en vloog al bijna uit mijn stoel om die zwarte te roepen dat zijn gsm nog op de trein lag!

Die passagier keek alsof hij het zag donderen in Keulen, ( en dat kon niet, want we waren pas in Luik!) en toen werd ik bloedrood! Ik merkte dat ding dat ik voor een gsm had aanzien gewoon een rechthoekig plaatje was, met een lichtje op om het leeslampje te bedienen! Ik merkte dat iedereen op de trein zo'n gsm had! Met een kop als een door bijen gestoken opgezwollen tomaat, verontschuldigde ik me en ging snel weer op mijn plaats zitten, ! We hebben er zelf wel de rest van onze trip mee gelachen! Goe bezig Chrissebie! Een mens kan ook al eens " te rap " zijn hé!

Toen we in Keulen aankwamen haasten we ons naar het hotel om onze bagage te droppen! Daarna gingen we in een zijstraat van de grote winkelstraat iets eten . Mijn mannetje haalde de tickets boven om ze nog eens goed te inspecteren en merkte tot grote ontzetting, dat de vertrekuren niet bij de vier tickets gelijk waren! Lieve help! Het kwam er op neer dat twee personen om 16h20 moesten vertrekken en twee om 18h20,maar dan hadden wij geen aansluiting meer in Tielt! Wim en ik haasten ons naar het station om een oplossing te gaan zoeken voor ons probleem. Ik was kwaad, op die vrouw aan het loket die gigantisch veel fouten had gemaakt! Het had een eeuw geduurd vooraleer die dame eindelijk als ons tickets uitgeprint kreeg. Er stond achter mij al een ellenlange rij achter ons te zuchten en te blazen dat het niet snel genoeg was en dan was alles nog fout!

Ik was kwaad omdat we op onze trip ons al mochten bezig houden met op tjool te gaan om die tickets in orde te krijgen!

In het station stuurden ze ons buiten het station naar het bureau van Thalys, waar een vriendelijke meneer ons duidelijk maakte dat hij ons niet kon helpen!

We moesten het op de dag zelf aan de treinverantwoordelijke vragen! Dus geen antwoorden! Ik was nog bozer op de loketvrouw, want ik ben totaal niet meer stressbestendig en het ticketincident drukte mijn pret! Hoe dichter we de tweede dag bij het vertrekuur kwamen, des te zenuwachtiger ik was, en toen de trein er al stond duurde het nog een hele tijd, vooraleer de treinbegeleidster er aan kwam. Bijna in tranen en nogal paniekerig vertelde ik het verhaal aan de vriendelijke mevrouw. En oef we mochten mee! Ik was doodgelukkig en al had ik twee uur moeten rechtstaan in de bar, dan nog had het me niets kunnen schelen! Maar gelukkig hadden we toch zitplaatsen, al hebben we ons in Aachen moeten verplaatsen . Andere mensen die opstapten hadden tickets voor de nummers waar wij zaten. Maar uiteindelijk zijn we goed thuisgekomen? Toch jammer dat die ticketstress roet in het eten heeft gesmeten en ik minder kon genieten van de uitstap!Eerst overwoog ik om klacht in te dienen, maar ach uiteindelijk is alles goed gekomen, en het is bijna kerst! Moet ik nu iemand zijne kerst gaan verpesten door een fikse uitbrander te krijgen. K weet het zo niet, zone kwaaien ben ik nu ook weer niet!

18:21 Gepost door fibromindy in Actualiteit, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (7) | Tags: keulen, thalys, tickets |  Facebook

13-12-11

Traantjes

Na twaalf intense dagen samen met de Canadeesjes, heb ik ze deze morgen achtergelaten op de luchthaven. Ik kon mijn tranen nog bedwingen tijdens het koffietje in de luchthaven. Maar eens aan het loket van de pasportcontrole werd het mijn moederhart teveel en zijn er behoorlijk wat traantjes gevloeid bij het afscheid. En ik moet heel erg op mijn tanden bijten of mijn huilconcert komt terug op gang. Mijn hart voelt zwaar en de wonde moet terug een beetje genezen . Ik ben ook vermoeid, zowel lichamelijk als emotioneel uitgeput. Vanaf morgen zal ik wel in stukjes en beetjes relaas uitbrengen. Maar nu effe bekomen, af en toe nog een traantje wegpinken . Denken hoe ze nu met hun rugzakken in New york in de transitzone hun zes uren wachtend op hun aansluitende vlucht aan het doorbrengen zijn. Doodop zullen ze zijn, tegen dat ze terug in hun eigen bedje liggen. Ze zullen dan welgeteld 24 uur onderweg geweest zijn. Dus, ik kan alleen maar hopen dat de tijd snel voorbijvliegt en dat ze hebben kunnen slapen op hun vlucht van Brussel naar New York. Hopelijks kan hun moedertje straks ook wat slapen, en morgen tranenvrij wakker worden!

05-12-11

Hoe gaat het ondertussen?

Wel  hier zit ik dan, fris als een hoentje! Deze morgen de reizigers naar Charleroi gebracht! K was daar zo gestressd voor, maar alles is prima verlopen. Af en toe wisselen van arm, en vooral goed luisteren, naar mijn gps. En we waren keurig op tijd. Ik heb ze daar afgezwierd en ben direct teruggereden. Het parkeren bij de ingang is pokkeduur, en uiteindelijk gaan we niet sentimenteel doen. Ze komen woendsdagavond alweer terug.Gelukkig heeft mijn ventje voorgesteld om donderdag verlof te nemen en hij zal woensdagavond rijden, de schat!

Ik kreeg een heel blij sms dat ze al rondliepen in t shirt, op en langs de mooie pleinen van Madrid. Het plezier stroomde mee met hun woorden uit hun gsm.

En dat maakt mijn moederhartje blij uiteraard. Alleen jammer dat dochterlief nu deze periode veel moet werken en haar broer dus bijgevolg niet veel ziet.

Deze voormiddag heb ik mijn huishouden gedaan, boodschappen, strijken, en heb ik alle kerstcadeautjes gewikkeld in een groot lap gouden stof. Er een immense strik aan gedaan. Niemand kan dus neuzen en voelen, het is één groot pakket van een meter op 60 cm, breedte en hoogte, maar k ga het niet meten hoor!

Daarna een middagtukje en nu een blogje ,en morgen, wel dat zien we morgen dan wel weer!

 

17:06 Gepost door fibromindy in Actualiteit, Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: madrid, charleroi, kerstcadeautjes |  Facebook

02-12-11

Daar zijn ze dan!

Met het liedje van Sinterklaas in mijn achterhoofd, was ik gisteren constant aan het neurieën, van "hij komt, hij komt, die lieve grote zoon, lalalala lalala en zo voort hé!

En vandaag ............ Dan kwam hij letterlijk met een grote ijzeren vogel uit de hemel gevallen. Moe van de lange vlucht waar ze heel erg krap hadden gezeten. En in New York lang hebben moeten wachten op hun overstap!

DE vlucht kwam een uur vroeger aan dan voorzien, met als gevolg dat ik helemaal niet op tijd was om hen binnen te zwaaien! En ik had nu net zo'n aardig welkomstpresentje in elkaar geknutseld, namelijk een grote pot speculoospasta, met daarrond kerstlichtjes gedraaid. Ik stak de lichtjes aan op de trein omdat ik wist dat ze ergens bovenaan de trappen stonden. Een securitieman die op de trein zat en zijn shift moest beginnen, keek over mijn schouder in mijn tas, ik voelde zijn ogen branden op mijn rug. En ik bedacht dat hij wel kon denken dat ik een bom in mijn tas had! Haha Fibromindy bij Al kaida, maar helaas k heb geen boerka, dju toch  dat gaat dus niet.

IK dus die pot uitgehaald, en zo met de kerstlichtjes de roltrap op en ik hoorde links en rechts wel een beetje gegiechel, maar ik keek recht voor me!

Ik keek zelf zo recht voor me uit dat mijn gastjes naast me passeerden naar beneden en ik ze gewoon niet gezien had!!!!! Ze keerden snel terug, riepen me , ik draaide me om, en jihaaaaaaaaaa daar waren ze. Na een knuffel van hier tot aan timboektoe, haalden ze een cadeautje te voorschijn dat ik onmiddellijk moest opendoen. Uit het kartonnen doosje kwam een juwelendoosje te voorschijn Een hangertje met een kalenderke op gegraveerd en...............tromgeroffel.......................... op hun trouwdatum een klein blauw steentje! Geweldig toch!

IN Gent namen we de taxi omdat er weinig trams reden en na het weerzien met zijn zus zijn we samen frietjes gaan eten . Daarna heb ik de tram naar het station genomen en is het pas-aangekomen-koppeltje hun bed ingedoken met hun gigantische jetlag. Morgen blijven ze in Gent, en zondag komen ze dan naar hier. K zal hen dan zondag hun lievelingseten voorschotelen en een beetje met ze naar her en der rijden! Gelukkig is mijn schouder toch iets beter door die spuit, en zie ik het rijden met de wagen toch beter zitten, al moet ik uiteraard heel erg opletten dat ik geen bruuske bewegingen moet maken.

Enfin, voila si, een gelukkig mens gaat nu afsluiten! Prettig weekend iedereen.

19:56 Gepost door fibromindy in Actualiteit, Algemeen, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (9) | Tags: anadeesjes |  Facebook

29-11-11

Fibromindy met het schaamrood op de wangen.

Mindy heeft een paar slechte dagen achter de rug. Heel moe, overal pijn, onzekerheid, bon een negatief allegaartje dus.

Maar vandaag brak mijn hart toen één van mijn parelmadammekes in tranen uitbarstte tijdens de pauze toen ze vertelde over haar overleden dochter, haar drie kleinkinderen die geen mama meer hebben.

Ik moest op mijn tanden bijten om niet mee te gaan wenen en dacht bij mezelf, Chrissebietje, waar maak jij je zorgen om, je hebt geen ziekte waar je dood aan zal gaan, je hebt vooral ongemakken! Hoe graag zou die overleden vrouw niet terugkeren om met mij te ruilen! Shame on me!

19:27 Gepost door fibromindy in Actualiteit, stomme fibro | Permalink | Commentaren (15) | Tags: kanker, fibromyalgie, schaamte |  Facebook