23-07-13

simpelweg gelukkig zijn!

Het goede weer doet wonderen met mij! Mijn scherpste pijnen zijn verdwenen. O ja, ik trap niet meer in de valkuil, ik weet dat ze terug zullen keren, maar momenteel ben ik daar niet mee bezig. Ik geniet

Gewoon van de zon

Van mijn mannetje die in de zomer om 4 uur thuis iplv 5 u.

Van een sangria op ons terras

Van onze laatste uitstap zaterdag

Van het optreden van Sioen gisteren, ja ik ben een die-hard fan over hoe hij langzaam opbouwt van rustige liedjes solo gebracht tot hij de tent in de fik steekt en ineens het grasplein volstaat met uitgelaten dansende mensen.

Ik geniet van de spinnende poes op mijn schoot

de icekoffie die ik maakte tegen dat mijn ventje thuis kwam

van de rust om me heen

van mijn aftellerke op de schouw die me zegt dat het nog 34 keer slapen is, voor ik naar Canada mag

van het telefoontje naar mijn zoon op zijn werk

de chatgesprekjes met dochterlief en het maakt me blij dat ze ook eindelijk kan genieten van haar welverdiende verlof.

de zelfgemaakte confituren op mijn schap

het feit dat we dindsdag met vrienden nog eens naar een pretpark gaan en ik ga zorgen voor de picnic ( laat het please dinsdag nog mooi weer zijn )

van het besef dat ik ondanks mijn beperkingen heel gelukkig ben

van de liefde die ik voel, voor mijn mannetje, mijn en zijn kinderen

mijn twee poezen en onze hond

voor deze zetel waarin ik mag verpozen

Van mijn blog en chatvrienden die me helpen de saaiheid van de dag te doorbreken

voor dat alles , dank je wel , dank je wel, dank je wel!




17-07-13

Moederlijke trots.

Ik wil nu eens dat blogje wijden aan mijn zoon die in Canada woont. 

Als kind was hij helemaal gek op Amerika. In zijn kamer hing de amerikaanse vlag, hij had een echte baseballknuppel die hij gekregen had, helemaal opgestuurd van uit Florida. De baseballknuppel was nooit ver uit de buurt en verhuisde overal mee; Maar niet naar Canada, want het kan niet in een koffer en zo mag het niet mee op het vliegtuig. Dus moet hij er zonder stellen. 

Hij zei steevast , als ik groot ben ga ik in Amerika wonen . Hij had daar niet eens een reden voor, het was nu niet dat hij boeken naar de bib ging halen om over Amerika van alles te leren. Hij was heel gesloten als kind, en je kon niet echt in zijn gevoelswereld binnendringen . Hij speelde met plastieken ninja turtles en met action man en ging op met zijn fiets en zijn maatje op avontuur rond Dikkebusvijver. HIj was duidelijk een natuurmens. Tot hij het internet ontdekte en plots alles anders werd. Hij kwam nog weinig buiten , internet was zijn vlucht en hij voelde zich daar goed. Niemand kon hem daarin verstoren. Tot hij op een dag Zijn Shannon tegen het lijf liep op een brug in Gent. Hij hoorde engels praten en ging bij de meisjes staan. En sindsdien is er een wonder gebeurd. Ineens wou hij naar Ierland, en liefst zo snel mogelijk! Ik dacht dat ik van mijn stoel ging vallen. Een paar weken later ging hij helemaal alleen naar New York, waar hij met zijn Shannon had afgesproken. Enfin, het was de ware liefde en verleden jaar trouwden ze na veel over en weer gereis.

Met zijn diploma als computertechnicus vond hij geen werk in Canada, wat telde een diploma, ze wisten daar toch niet hoeveel kennis hij had met dat diploma.

Hij werkte als bakker bij Tim Hortons, te vergelijken met de panos, maar dan uitgebreider. Hij had in Canada zijn rijbewijs afgelegd , want zonder wagen ben je daar niets als je wil werken. Openbaar vervoer is er daar bijna niet.

In het begin was hij tevreden dat hij werk had en vroeg zijn permanente verblijfsvergunning aan. Maar het werk lag hem niet en hij nam ontslag. De bezorgde moeder in mij kwam wakker en ik was bang dat hij geen andere job ging vinden. Maar na een paar maanden werken aan zijn huis , begon hij terug serieus te solliciteren en kreeg een job in een petstore . Hij bloeide er helemaal open , hij moest ook wel praten tegen de klanten en hij werd er al doende vaardiger in. Na een maand had hij zich al opgewerkt als supervisor en guess what! Hij heeft een examen meegedaan als "store manager" en zo werd een stille vlaamse jongen met een grote American dream, manager in een winkel van een winkelketen, te vergelijken met "tom en co" hier in Belgie.

En daar ben ik als moeder geweldig fier op! Bovendien bewijst het maar eens dat kinderen met adhd, zonder groot diploma het ook kunnen maken in de maatschappij, en dat vind ik nog het bemoedigenst van al! waar een wil is is een weg en dat heeft Amaury bewezen! Amauryke pikkenikke ik ben fier op u!

Uiteraard ben ik ook fier op mijn dochter, maar dat is voor een volgende keer! 

308117_226765924118756_957590679_n.jpg

 

20:23 Gepost door fibromindy in Actualiteit, Algemeen | Permalink | Commentaren (11) | Tags: fier op zoon, canada, manager |  Facebook

04-06-13

Mijn nieuwe ritme.

Ik ben aan mijn tweede week bezig om een "nieuw ritme" te creëren. Om eerlijk te zijn, het valt dik tegen. 

Ongelooflijk wat een verandering en aanpassing het voor mij betekend om die twee creanamiddagen  mee te doen in het koekoeksnest. 

Misschien omdat ik daar alweer een beetje de redder zit te spelen. Sientje een bijna blind meiske met haar levensverhaal, waar ik alweer mijn luisterend oor  gebruikte en haar goeie raad probeerde te geven.

Maar ik kan ook niet doen als mijn neus bloedt, ik kan niet zeggen , rot op jong, met uw verhaal, zo zit ik immers niet in elkaar. Het is de aard van t beestje om proberen een beetje hulp te bieden.

Waar ligt de grens vraag ik me dan af? Want ik ben thuis gekomen, om 16.30 en had het gevoel afgepeigerd te zijn. Aan het werk dat ik gedaan heb kan het niet liggen.

Misschien is één namiddag genoeg en heb ik de lat al direct te hoog gelegd.

Maar anderzijds is het fijn als ik voor de ergotherapeuten mijn ideeën mag uitproberen, als ik met een voorstel kom.

Ik ga zien hoe ik me op het einde van de week voel en ga dat dan eens bespreken met de ergo's, die volgen een beetje de mensen op.

Maar voor de rest, onze kleine Pebbles is al gesteriliseerd. Het beestje was als krols op haar zes maanden, nog maar en pruts hoog! En meer nog ze was al zwanger van twee poesjes. Gelukkig dat we er op tijd bij waren in het prille begin, want volgens de dierenarts, wordt een tweeling veel te groot en zou het zowieso een keizersnede zijn geworden. Maar het is beter zo! Binnen de tien dagen mogen de draadjes eruit en dan krijgt ze meteen haar inentingen tegen de katteziekte. 

Voor de rest, rust vanavond, want morgen is het poetsdag en ik ga flink moeten meehelpen om rond te geraken.


26-05-13

Fibromindy flies over the cukooksnest!

Ik ben dus donderdag eens gaan kijken naar "de rinkel". Het was even slikken, ik had de gebouwen veel moderner verwacht, veel meer licht, maar het was precies een oude school met een speelplaats tussen de cafetaria of toch het triestige lokaal dat daarvoor moet dienen! In die keuken wordt ook gebakken en gekookt maar er is niet echt een structuur van werktafels, en de koffie smaakte flets, bah, het kostte maar een euro, maar dat was het helemaal niet waard.

Ik heb dus vele keren geslikt tijdens de rondleiding. Ondertussen seipelden de "patienten" of wat is hier de gepaste term?? 

De moed zakte me langzaam in de schoenen, en neen ik veroordeel niemand, maar ik zou het toch leuker vinden om tussen mensen te zitten waarmee ik een beetje op dezelfde golflengte zit! 

Ik wist het vooraf dat hier veel mentaal gehandicapten komen en mensen met psychische problemen, en ik ben bij die laatste in het hokje geduwd.

Er kwam een blinde man, ik vermoed dat hij administratief werk kwam doen en ik moet eerlijk zijn, daar had k een goede babbel mee en met hem leek ik wel verstandelijk op hetzelfde niveau te staan.

En zo voelde Fibromindy zich een beetje in het "cukoosnest"! 

Maar toch ga ik het een kans geven, omdat ik op die manier meer structuur in mijn leven zal pogen te krijgen. Het zal me verplichten om in de voormiddag mijn huishouden te doen, te zorgen dat het eten klaarstaat, zodat ik alleen nog alles in gang moet steken als ik thuis kom. 

Het is maar 2.5 uur in de namiddag en de dagen dat ik iets anders te doen heb, ga ik niet. Ze willen me ook direct engageren in de keuken en in hun kleine kringloopwinkel en ik mag hen helpen om een activiteit te bedenken rond juwelen maken. Ze doen er alles aan om me "binnen " te rijven, maar ik loop niet met de ogen toe ,recht het cukooksnest binnen! Als het me niet ligt, als ik nog meer ongelukkig thuis kom, dan hoeft het voor mij niet! Maar ik wil het een kans geven , om zoals ik eerder al zei , structuur in mijn leven te krijgen . Ik wil uittesten als ik in staat ben om 10 h per week aangepast werk te doen, zonder dat het beetje huishoudwerk ik doe, eronder lijdt. 

Want als ik 10 uur per week in het koekoesnest kan zitten kan ik evengoed tien uur gaan werken , zodat ik terug wat in de maatschappij kan meedraaien . Maar het zal serieus aangepast werk moeten zijn hoor.  Mijn voorwaarden liggen heel hoog omdat mijn beperkingen ook heel hoog liggen. Ik kan voor eerst al geen 2h op een stoel gaan zitten zonder af en toe recht te staan en een klein ommetje te maken. Het mag zeker geen kuiswerk of huishoudwerk zijn. De adviseur zegt zelf dat ik kuisen nooit meer zal aankunnen. Maar we zijn belange nog niet zover! Eerst de nodige onderzoeken doen voor mijn slechte heup! Enfin, het is eerder mijn bil dan mijn heup. Vrijdag weet ik meer na al de testen! Wish me luck!

09-05-13

Fibromindy en haar scheidsrechter

Ja, mijn mannetje is scheidsrechter, niet professioneel maar als hobby. Hij heeft wekelijks een match en dat is het meestal op zondag.

En eerlijk, ik verveel me dan soms. Iedereen is dan in familieverband, doen leuke dingen samen met hun gezinnetje en dat terwijl ik meestal thuisblijf of naar mijn moeder ga.

Maar anderzijds wil ik mijn man zijn hobby niet afnemen, voor de tijd dat hij nog zal kunnen meedraaien in de scheidsrechterswereld want hij is per slot van rekening al 52.

Uiteindelijk gaat hij de hele week gaan werken, moet hij s morgens heel vroeg uit zijn bed. Op zaterdag doen we meestal samen boodschappen en werkt hij in de tuin als het weer dat toelaat.

De extraatjes die hij verdient worden integraal door hem gespaard om reisjes of een restaurantbezoek, cadeautjes. En het is uiteraard heel fijn om af en toe eens verrast te worden met een uitje.

Bovendien heeft hij ook recht op een hobby, al zei het dan een beetje ten koste van mij .Maar gelukkig loopt het voetbalseizoen op zijn einde en komen er mooie zondagen met hopelijk mooi weer waar we dan ook samen kunnen van genieten!

 

 

24-04-13

Belgische film

Ik heb een zwak voor Belgische films, dat heb ik misschien eerder al laten blijken. En als we naar de bioscoop gaan is het meestal dan ook om een Belgische film te bekijken. Denk daarbij aan loft, rundskop, Hasta la vista, het varken van madonna en uiteraard ook de the broken circle break down.

Nu wilde ik heel graag zaterdag naar de film Crimi clowns, maar zowel in Roeselare als in Kortrijk wordt de film om 22.15 gedraaid en laat dit nu voor Chrissebie heel laat zijn, veel te laat! Tegen dan zit ik te geeuwen en te gapen, word ik kregelig waardoor ik niet meer stil kan zitten en zo op de zenuwen gaan werken van ieder die rond me zit!

Ik las dat er ook een tv serie zit aan te komen van Crimi clowns en dan heb ik graag de film als pilootaflevering gezien voor de serie begint, kwestie van een beetje mee te zijn! Want soms vind ik het moeilijk om twee programmas die gelijklopend op tv getoond worden! Dat had ik met wolven en salamander, waar verschillende acteurs in de twee series meespeelden en mijn arme koppeke daar al moeite mee heeft!

Ja, ik vind best dat Belgie ook goeie acteurs heeft maar vooral goeie regisseurs, al ken ik ze eerlijk gezegd niet van naam, want onthouden van namen is ook al niet mijn beste vak! Ik zou als kwisser heel erg afgaan, maar gelukkig nog het goeie antwoord weten op de vraag , hoeveel is 2x2, maar zelf de namen van al onze goeie acteurs ken ik niet allemaal , maar gelukkig weet ik wel dat onze Matthias Schoenaerts heet en niet schoenmakers zoals een politica ooit eens beweerde. Mag ik dan concluderen dat ik toch slimmer ben dan de minister van cultuur???

update

Ja, goe bezig zenne! Ik hoor net van mijn dochter dat de serie al getoond geweest is op tv, dat heb je dan voor als je geen gazet hebt of een tv-boekske. Tja dan gewoon eens naar de cinema zonder de tv serie he. Jong jong, k ben goe bezig zenne!


16-04-13

bewogen dagen

Ik heb bewogen dagen achter de rug, waar ik niet eens de tijd had om te bloggen, laat staan om blogs te lezen! De dochter van Wim werd donderdag met spoed geôpereerd aan haar appendix, die later gesprongen bleek te zijn. Dus probeerde ik zo vaak ik kon naar het ziekenhuis te gaan. Vrijdag gingen we naar een voorstelling van een monoloog. Het was heel goed gebracht, alleen had ik  het grappiger verwacht, maar ik heb wel heel hard van het voorprogramma genoten van Brillantine, een ludiek groepje waar ik nog nooit van gehoord had.

Zaterdag moesten we naar Sint Niklaas voor een uitvaart van de schoonpapa van mijn nichtje. Het werd een mooie dienst waar het onderwerp zelfdoding niet uit de weg werd gegaan, wat ik heel moedig vond van de familie. Want bij zelfdoding is er niet alleen verdriet, er is ook kwaadheid, onbegrip, veel te veel emoties in één keer te verwerken. Ik probeerde een beetje een steun te zijn bij dit grote verdriet, door eer gewoon te zijn .

S avonds had ik bezoek. Ik kijk steeds uit naar een bezoekje van vrienden. Ik had niet zo veel tijd om hapjes in elkaar te boxen, maar toch werd het gezellig en was ik blij terug wat bijgekletst te hebben.

Zondag vlug nog eens naar het ziekenhuis en dan naar een kleine blogmeeting in Leuven. Ik had mijn kruk meegenomen omdat mijn heup moeilijk deed en ik dat verkoos iplv constant te lopen manken. Maar een kruk is maar een halve oplossing want dan doet mijn arm na een tijdje moeilijk. Maar het was de eerste zonnige dag van het jaar. We zaten dus op een overvol terras in de zon , op de grote markt. Met zijn viertjes gezellig te kletsen over vanalles en nog wat. Het was de rit waard geweest! Thanks ladies!

Op de terugweg ging ik wachten op de trein naar De panne, maar ik wou graag wat zitten en er was geen plaats op mijn spoor, dus zette ik mij langs de andere kant van de bank. Alleen vergat ik dat ik aan de verkeerde kant zat en toen de trein aankwam stapte ik gewoon in, op de verkeerde trein dus! Toen de trein na een kwartier ( gelukkig ) nog niet vertrokken was, vroeg ik aan iemand waarom de trein nog niet was vertrokken, en dan viel mijn eurocentje!

De trein naar de Panne was ondertussen al dik tien minuten vertrokken en ik moest dus 50 minuten wachten. Ik besloot in het station een broodje te halen . Ik wandelde wat rond en zag buiten een zwerver met een lange baard. Ik vroeg of hij nederlands praatte, ( want ik ben tegen georganiseerde bedelaarsbendes!) hij zei ja, en ik vroeg of hij honger had, wat hij me ook bevestigde. Ik dacht bij mezelf, ach, ik heb een leuke dag gehad, ik bezorg die mens nu ook een leuk moment, en ik ben voor hem een pitta gaan halen. Hij nam die dankbaar aan. Zo ik had mijn verloren tijd nuttig besteed ! Wat kon me nu een uur vroeger of een uur later schelen om thuis te komen, er was toch niemand thuis!