28-06-11

Onweer!

Daar zijn ze al met de donder, olé, en straks gaat het gieten en dan kan de aarde en de atmosfeer een beetje afkoelen! Ik klaag niet, maar straks komen ze met ons splinternieuwe bed! En ik kan alleen maar hopen dat het mooi ingepakt is. Want ik zit hier als een kind te verlangen naar de komst van ons aller bekende Sinterklaas. Alleen jammer dat we het zelf moeten betalen, maar soit! T is de bedoeling dat "dit" bed, het bed is waar we stilletjes oud zullen worden, beetje per beetje, jaartje per jaar een beetje grijzer en gerimpelder zullen worden! Ik hoop dat het idd zo goed zal zijn als dat het veelbelovend is!

Ik moet er wel de diploma-uitreiking door missen, wat ik jammer vindt. T is mijn zoon niet, maar het neemt niet weg dat ik hem niet wil feliciteren, erbj wil zijn in die belangrijke mijlpaal in zijn leven.

Ik ben nog steeds niet bekomen, fysiek dan van de rommelmarkt van zondag! Mijn lijf gedraagt zich terug als het lichaam van een 90 -jarige en ik besef, dat ik die werkplannen mooi terug in de kast mag zetten! Ik trap telkens in de valkuil, ach ik leer het ooit nog wel!

Deze voormiddag met een mandje rondgezeuld in een grote winkel, met welgeteld 2.5 kg papegaaienvoer en ik kon het gewoon niet houden, ik moest constant van arm veranderen, een helse opdracht! Maar k vond het zo belachelijk om met zo'n grote winkelkar rond te rijden door die grote zaak, met 1 zakje papegaaienknabbels en 1 papegaaienspeelgoedje. Ja dat beestje heeft ook het recht op een speelgoedje . Ik ben er eigenlijk een beetje tegen dat dit dier in een kooi moet zitten, maar bon, het was een aankoop buiten mijn weten van mijn ex, en de ex is er niet meer, maar de papegaai wel en ik probeer het zo comfortabel mogelijk voor dat dier te maken. In de natuur zou hij toch niet meer kunnen overleven!

Ik had daar trouwens een "date"! Jaja mannekes, fibromindy had een date! En neen niet met een man, maar met een blogmaatje. En het was best gezellig en het uur dat ze vrij had ging eigenlijk veel te vlug, we konden best nog een paar uur verder kletsen.

K ben een beetje knockout nu,maar ach, dat went ook wel zenne!

26-06-11

Fibromindy op de rommelmarkt!

Feuw, juist thuis, ons shakeske gedronken, mannetjelief de auto leeggemaakt en ik einde mijn krachten maar met goed humeur!

We zijn deze morgen als de kiekens vroeg opgestoon en tegen 5 uur zaten we al in de wagen op weg naar Welle naar de rommelmarkt, om onze rommel daar proberen te slijten. Dochterlief had serieus haar kamer opgeruimd en de helft van onze wagen zat vol met haar gerief. Voor de rest boeken , boeken, en zucht, nog eens boeken.

Alles aan 1 euro geprijsd, kwestie van zoveel mogelijk kwijt te raken! En zo weinig terug naar huis mee te moeten nemen. Op het laatste nog wat sinterklaas gespeeld en knuffeltjes uitgedeeld, waarmee ik niet bedoel dat ik iedereen om de hals heb gevlogen, maar pluchen knuffeltjes wel te verstaan . Hoe weinig je ook vraagt, sommigen wel of niet gesluierd denken dat het er hier aan toe gaat als op de markt in Turkije of in de soeks in Marrakech! Maar soit, we verkochten alleen als we zelf zin hadden om de prijs nog te zakken. Vooral op het laatste lieten we ons nog verleiden om alles voor 50 cent te verkopen. Maar bon , we zijn er niet rijk van geworden, maar onze boekenkast is opgekuist, dochterlief heeft terug wat plaats in de kasten en alles voor wat meer ruimte en rust in huis. Want ik kan niet meer tegen de overvolheid van alles. Rust in huis brengt rust in mijn hoofd, voila si, zo vind ik dat . Ik ben systematisch kleine opdrachten in huis te doen, een plekje met de keer , want ik kan er niet invliegen voor dagen aan stuk om de grote schoonmaak te doen. Ik moet leren doseren, en ik probeer het hoor, en meestal lukt het me maar soms mispak ik me toch en moet ik het achteraf bekopen.

Enfin, de dag is toch nog rap omgevlogen , een beetje mensjes kijken die voorbij kwamen, mensen in alle geuren en kleuren. Allee geuren, neen zo dicht ben ik niet in de buurt gekomen om hun geuren op te snuiven, maar t is bij wijze van spreken!

En toen ik thuis kwam had ik groot nieuws!Ola had een email in de bus waar ik wel de eigenaar blijk te zijn van een fonds van 21miljoen500duizend pond sterling zeker! Dju toch , waarom had ik me in godsnaam uitgesloofd voor 100 ,euro die we zullen verdelen met de kids.

Uiteraard trap ik niet in die zever, en t was dan nog in zo'n mooi nederlands, vast met google vertaald. Ik zet hier even ter informatie een stukje onder. Ik heb er in elk geval hartelijk mee kunnen lachten!

Good Day Beste!

Hoe gaat het u en uw gezin? Ik hoop dat mijn brief aan u in uw beste
humeur
vandaag. Mijn naam is Dr James Cobb, Operation / regionale vestiging
Hoofd
Directeur van Egg Banking Plc Londen. Ik besloot om een ​​top
secret /
vertrouwelijke samenwerking met u zoeken bij de uitvoering van een
transactie deal beschreven hier-onder voor onze beide wederzijds
voordeel.
Tijdens de jaarlijkse bank audits, ontdekte ik een verlaten /
niet-opgeëiste fonds, som van £ GBP 21.500,000 (Twenty One miljoen
vijfhonderdduizend Britse Pond Sterling) in een account die behoort tot

Ik kan hier wel mee lachen, maar ik stel me toch vragen of dit eigenlijk zomaar kan?? Want uiteraard gaat het hier om oplichters! En mijn eerlijke zieltje kan niet goed om , wat zeg ik , heb een hekel aan oplichters en die mensen verdienen in den bak te zitten voor mijn part! Stel je voor dat er daar mensen intrappen en er ingeluisd worden, ik mag er niet aan denken!

Het is misschien wel wat vergezocht om dit bericht door te sturen aan de politie, maar misschien lachen ze me wel uit, en zeggen ze dat ze zich niet bezig houden met dit soort dingen! En ik hou er ook niet van om uitgelachen te worden, mijn zelfbeeld is al niet van t strafste karaktertrekske waarover ik beschik!

Enfin, ik ga er straks eens met mijn ventje over praten, maar eerst ga ik het zwart van tussen mijn tenen en het zweet van de dag er gaan afdouchen en dan een heerlijk frisse pint, of eenwelverdiene  cocktail drinken om de lange dag af te sluiten! Santé!

 

20-06-11

kerst in zicht!

Ik denk dat menigen nu met de pannen achter mijn hoofd zal smijten , als ik hier doodleuk vertel dat ik verlang naar kerst! K weet het, de zomer moet nog komen, en t mag verdorie een goeie zomer worden, zodat iedereen die zich een heel jaar in t zweet heeft gewerkt, kan genieten van een welverdiende zonnige vakantie!

K heb er maar één goeie reden voor, ook, voor het kerstverlangen bedoel ik dan. Mijn zoon komt waarschijnlijk met kerst, en dan zullen jullie het wel snappen. Zijn Canadees vrouwtje in spe ,zou heel graag de kerstperiode eens meemaken hier. De kerstmarkten afdweilen die sprookjesachtig zijn voor iemand die daar nog nooit eerder rondkuierde.

Maar het neemt niet weg dat ik ook naar "zomer " verlang en al het moois dit met zich meebrengt! Want neen k ben niet van plan om de kerstballen nu al boven te halen!

18:53 Gepost door fibromindy in Actualiteit, Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: kerst, zomer, verlangen |  Facebook

08-06-11

Fibromindy wil terug in de maatschappij!

Omdat  mijn beentjes op miraculeuze verbeterd zijn, met dank aan al die voor mij een kaarsje brandden of naar Lourdes gingen!

Maar zo kan ik het wel zeggen, "miraculeus" want ik heb er geen verklaring voor. Vandaag in het ziekenhuis, een kleine trap, "opgelopen" kan je je dat voorstellen dat ik diezelfde ben die een paar maand geleden , me die trap naar boven moest heisen, aan de ene kant de leuning en de andere kant mijn wandelstok!

Ik kruis mijn vingers en hoop dat mijn armen nu ook zo miraculeus gaan genezen, want ik wil terug in de maatschappij!

Na mijn blogje van gisteren heb ik veel reactie gekregen , één privémailtje van een fibromaatje die me een schop in mijn gat gaf en me bij de oren trok en me zei dat ik moest stoppen met al dat zelfbeklag over mijn saaie leven , of ik moest me neerleggen bij de situatie en tevreden zijn met wat ik heb! Of ik moet er iets aan doen!

Ik kies voor dat laatste. Ik heb dus beslist om na de revalidatie van mijn schouder eens te informeren bij de ziekenkas hoe het zit met vrijwilligerswerk. Velen van jullie gaven me deze suggestie, thanks, guys!

En voor mij zou het een manier zijn om te mijn werkritme terug op te bouwen , zonder het risico te lopen dat ik na veertien dagen al terug op mijn gat zijn en mijn baas heel ontevreden , omdat ik maar al te goed besef wat een rompslomp aan paperassen dat allemaal inhoudt.

Mijn plan is dus om me eerst goed te informeren , wat kan en wat niet kan.

En dan elke dag een uur of zo te gaan werken , met de vrijheid van het kiezen van mijn dagen. Of als het eventjes lichamelijk niet gaan, gewoon thuis te blijven.

Op die manier zal ik mijn grenzen leren kennen, zal ik aanvoelen hoe het gaat om dit te combineren met huishoudelijk werk, ( waar ik nu nog niet in staat toe ben). Ik kan al veel, maar kan nog niet alles! En t is nog maar zeer de vraag of ik het werk ooit nog zal kunnen uitvoeren dat ik voorheen deed!

Allee, kortom , k heb weer veel stof tot nadenken! Want ik weet één ding! De dag dat ik me terug goedvoel, blijf ik niet thuis, no way!

Ik ben er ondertussen achter dat ik totaal geen huishoudelijk type bent, maar je wordt het wel als je ziek genoeg bent!

Nu maar duimen dat die slappe armpjes ook wat steviger worden!

En dat mijn miraculeuze genezing niet tijdelijk is, en met de herfst terug verdwijnt, want alle fibrootjes voelen zich nu eenmaal beter in het goeie zomer en lenteweertje. Maar in elk geval,

het stemt tot nadenken, en laat dat nadenken nu net iets zijn waar ik niet zo goed in ben!

31-05-11

De ups en downs van Fibromindy

Het mag gezegd worden, ik heb geen regelmaat in mijn "happytabel". Op een schaal tussen 0 en 10 haal ik zelden een vijf. Ik vlieg nogal weg en weer tussen hoog en laagtes. Ik kan heel hoog zweven en heel hard terug op de grond boenken!

Vandaag hang ik dus "high in the sky", zonder reden hoor, ik ben goedgemutst opgestaan, na een nacht van zalig dromen, veel plezante dingen gedaan vannacht, en ik heb even veel plezier van het dromen ervan, als dat het een voorbije herinnering zou zijn. Zo ben ik deze nacht terug in New York geweest, deed daar spectaculaire dingen, die niet eens bestaan. En zowat de helft van mijn familie was mee.

Maar zo'n goeie verkwikkende nacht kan ervoor zorgen dat ik me oo zo vrolijk voel, dat ik geneigd ben om constant het liedje te zingen van Alfred judocus kwak, " ik ben vandaag zo vrolijk, zo vrolijk, bla bla bla"

Mijn kine is intens, maar ik voel dat ik er baat bij heb, en ondanks dat ik nog maar twee keer ben geweest, voel ik wel degelijk het verschil. Ik kan al terug de was aan de wasdraad hangen, als ik heel voorzichtig, dat polleke de lucht in steek. Wie is er vrolijk als ze de was kan uithangen, ja, Fibromindy dus.


En neen nu moeten jullie niet al jullie was naar hier brengen! Ik ben vooral happy als ik "onze" was kan ophangen!

Ik heb het zelfs gewaagd om eens voorzichtig naar t stad te rijden, hoewel ik met mijn twee handen moet schakelen en de handrem opzetten, met mijn linkerarm, maar ssst , men vertelle dit niet voort!

T was heerlijk hier eens uit mijn verdommenishoek te kunnen en k heb van mijn korte uitstapje ongelooflijk genoten! Mja, ik kan wel veel intenser genieten dan vroeger, da's grappig . Chrissebie is tevreden dat ze eens de blokker kan binnenlopen, de zeeman, het kruitvat , de hema, wie had dat gedacht, dat ik daar zoveel plezier zou aan beleven.

Maar ik heb ook een klein beertje die nog niet geschoten is, en waarvan ik dus het vel nog niet gaat verkopen, maarrrrrrrrrrr, misschien wordt dat beertje vrijdag geschoten en zullen we binnenkort onze Neckermannbonnen kunnen inruilen, waarvan het grootste deel gekregen hebben verleden jaar met Wim zijn verjaardag! En mijn schat zal een beetje opleggen voor mijne verjaardag, want ik ben dit jaar aan de beurt om 50 te worden, maar ik heb totaal geen zin in een feestje, geef mij maar een reisje!

Ik sta eigenlijk ook niet te popelen om 50 te worden, maar bon, wie wordt nu graag ouder, maar het kan niet anders, dus ik kies er wel degelijk voor om "toch" vijftig te worden!

Zo, k ga nu eens lekker koken voor mijne schat, en voor vanavond, heb ik een lekker streekbiertje in de koelkast, gelegd! En die zullen we met veel plezier delen vanavond, want t is een 75 cl fles, want alleen zou wel ietsiepietsie te veel zijn vrees ik!

 

30-05-11

De nacht was lang, olé olé olé, de nacht was lang!

Nee, dit is geen schlagerliedje, hoewel er wel ergens een schlager met ongeveer die titel bestaat.

Wat wel waar,is, dat het idd een lange nacht was! Van 1h deze morgen tot 4h30 in de ochtend haast niet geslapen, en om eerlijk te zijn, ik ben een angsthaas in het holst van de nacht. Mja da's allemaal een nasleep van vroeger, van griezelfilms, die ik persé wou bekijken van zombies, gewoon om stoer te doen. Maar ik moet eerlijkheidshalve toegeven dat die gedrochten s nachts in mijn gedachten ontwaken en ik mijn bed dus haast niet uitdurf om te gaan plassen. Het vraagt al moeite om mijn bed uit te raken en dan haast ik me naar beneden en snel terug zonder omkijken, want hoewel ik rationeel wel zeker weet dat er geen zombies of zo bestaan, eens mijn fantasie op hol slaat ben ik verloren in de nacht.

Ik besloot dan maar te liggen wachten op het ontwaken van de natuur, en toen ik de eerste vogeltjes hoorde ben ik opgestaan, bij het krieken van de dag.

En ik lag nog te denken deze morgen waar die uitdrukking vandaan komt, "het krieken van de dag"

Ondertussen is de dag behoorlijk "gekriekt", heb ik toch nog in één ruk geslapen van 5h30 tot lang na het kriekmoment en toen ik om negen uur opstond was het buiten al heerlijk zomer, misscien moet ik maar eens gaan wandelen vandaag, want veel kan ik niet doen, zelfs typen is behoorlijk intensief en ik moet er even tot aan mijn pijngrens voor gaan. Maar t zijn lange dagen en ik woon op de boerenbuiten en misschien wil ik wel eens gragen in t stad gaan wandelen, ach k zie wel, maar met de wagen rijden , daar vrees ik voor, k denk niet dat dit me zal lukken! En zelfs als het me zou lukken voor een korte rit, weet ik niet of het verantwoord is, maar k heb geen verbod gekregen van de dokter, k denk dat het gewoon zichzelf zal uitwijzen.

Vanavond voor het eerst naar de kiné! K ga vragen voor een zachte aanpak, want k wil begot nooit meer meemaken wat ik vrijdagavond heb meegemaakt!

Gelukkig zijn we al drie nachtjes verder en kan het maar beter worden denk ik zo!

 

 

23-05-11

Bloggen

Vandaag wil het eens hebben over "wat bloggen met mij doet"! T eerste dat bij mij op komt is heel veel, hoe moet ik dat uit de doeken doen, da's een ander paar mouwen!

Wanneer het begonnen is, daar moet mijn hersje niet zo heel erg over nadenken, het is eigenlijk begonnen toen ik in het ziekenhuis lag met die slechte heup en een dokter me erop had attent gemaakt, dat het door mijn fibromyalgie kwam dat die pijn zo lang aansleepte en dat ook de opkomende pijn in mijn daaraan te wijten was!

Ik dacht dat ik het in Keulen hoorde donderen en als ik het hoor donderen wordt ik zenuwachtig en onrustig en dan wil ik gewoon iets ondernemen!

Gelukkig had ik mijn beste maatje mee, mijn laptop, ( mijn mannetje niet meegerekend uiteraard) en zo ging ik als een bezetenehet moeilijke woordje fibromyalgie  googelen . Ik kwam uit op informatieve site, sites met moeilijke woorden die mijn hersje te boven gingen. Maar ik kwam op een site terecht van een fibrootje en ik vond dat veel interressanter omdat ik rechtstreeks vragen kon stellen aan mensen met hezelfde probleem! Bovendien had ik zoiets van "eureka" dat wil ik ook wel doen! Ik liet me even van de wijs brengen door de technische kantjes van het opstarten van een blog, en k geeft het grif toe, maar soit het is me gelukt, al sta ik met een belachelijk klein bannerke, maar de layout vind ik eigenlijk bijzaak, tenzij voor iemand die een fotoblog heeft .

Ondertussen zijn we een jaar verder, ik blog me een ongeluk , ben niet meer in staat om te gaan werken, en het bloggen tilt me hier elke dag even van mijn eiland!

Ik heb enorm veel mensen leren kennen, gewoon, virtueel en irl. Het kort de lange dagen in waar ik alleen de dag doormoet. Maar denk nu niet dat ik een eenzame zielepoot ben!

Ik amuseer me ook te pletter bij het lezen van andermans blog waar ik meestal een berichtje achterlaat!

Ik raak er mijn ei kwijt, en af en toe kan dat verdorie eens deugd doen!Al zit ik soms met hardere eieren, maar niet in cyberland!Maar het is niet aan de orde om dat hier zomaar ten toon ten spreiden, bovendien heeft niemand interresse in die harde eieren, die verdorie toch voor heel erg veel hinder kunnen zorgen.

Mja, k pleit schuldig, ik ben behoor wel degelijk tot de blogverslaafden! Maar t is een heerlijke verslaving, en ik ben niet van plan het vlug op te geven! Er zijn weinig dagen dat ik geen inspiratie heb, al heb ik het gevoel dat ik vandaag weinigs interrants heb verteld, maar ik kan toch ook niet altijd van die zere poten en armen schrijven.   T mag ook al eens complete hyperkinetische prietpraat zijn, morgen beter zeker!

Mijn tv mogen ze afpakken, mijn laptop zou ik met hand en tand vertedigen, t zou met listen moeten zijn, want met mijn triestig gestelde armkes zou ik mijn tegenstanden niet met een shop kunnen slaan, maar ik kan nog altijd iemand teckelen.Ach neen, zo moordlustig zit ik totaal niet elkaar, neem dan maar toch de listen!

18:52 Gepost door fibromindy in Actualiteit, Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: over bloggen, schrijven, internet |  Facebook