08-02-13

Op reis

Overmorgen is het zo ver , dan vertrekken we! De hele week staat al heel de week in functie van de reis. Naar de ziekenkas, valiezen vullen, schoenen poetsen, eten klaarmaken en boodschappen doen voor de thuiswachters, ( waarvoor dank ). En zoals de kleine kindertjes zeggen, nog twee keer slapen en dan is het zover.

Ik hoop alleen dat ik niet zeeziek zal worden, en een goed bed zal hebben.

Ooit sliepen we een nacht in London en hadden het gevoel zo op de veren te liggen, vreselijk was het. Dan was er s nachts nog een oorverdovend lawaai, een alarm of zo dat zeker 20 minuten aanhield.

Gelukkig had ik dan nog geen fibro!

Ik kijk er vooral naar uit om Rome te bezoeken! Ach ik kijk eigenlijk naar alles uit! En ik hoop echt dat we ons niet gaan vervelen de dagen dat we op zee varen en we niet aan land gaan.

Alleen zorgen dat onze valiezen geen overgewicht hebben, want ongelooflijk wat ik allemaal mee wil zeulen omdat er bepaalde regels gelden . S avonds is het aangewezen voor de heren om een pak te dragen en mijn mannetje heeft het zo niet voor een costuumpje, hoewel ik dat eigenlijk heel mooi en mannelijk vind!

Maar ik mag vooral ook geen dikke trui vergeten want ik vrees dat we die s avonds steevast nodig zullen hebben!

Maar toch hoop ik op een beetje zon, want daar snak ik zoals zovelen in dit kikerlandje enorm naar!

Vandaag heeft onze Luc verder geschreven aan ons vervolgverhaal en ik popel om verder te schrijven, want morgen maak je kennis met "the dragon"

http://hetverhaalgaatverder.wordpress.com

18:20 Gepost door fibromindy in Actualiteit, Algemeen, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (4) | Tags: op reis, cruise, msc cruise, devina |  Facebook

30-01-13

plets plets

Toen ik deze morgen met slaapogen naar beneden kwam liep ik bijna tegen de emmertjes aan die als druppelvangers dienden! Boven ons washok , keuken en badkamer is er een plat dak met roofing. En owee, nu heeft mijn mannetje dat al jaren opgelapt en dan gaat het weer een tijdje goed.Maar nu lijkt alles te begeven! Ik ben naar de buurman gestapt , hij werkt als zelfstandige sanitair en doet ook dakwerk. Ik heb hem gevraagd om langs te komen. Want ik vind het nu dringend tijd dat het eens vakkundig wordt aangepakt. We hebben op zijn minst info nodig en misschien kan Wim het nog zelf aanpakken , daar laat ik de vakmens bij aan het woord. En zo is het altijd iets! Ik droom van een mooie badkamer met inloopdouche en ineens moet ons zuur verdiende spaargeld dienen om van die stomme zwarte roofing te leggen, grrrrr.

Vrijdag komt de verzekeraar langs en hopelijk komt de verzekering tussen bij waterschade. Het staat alleszins in onze polis, op hoop van zegen!

Een eigen huis, een plaats onder de zon, lalalala haha mja heeft zo zijn voor en nadelen!

 

En vandaag heeft Alice in wonderland een stukje in het vervolgverhaal geschreven, te vinden op onderstaande link

htt://hetverhaalgaatverder.wordpress.com

18:20 Gepost door fibromindy in Actualiteit, Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook

24-01-13

Deze week

Deze week , raast voorbij, hoe meer energie ik heb , des te minder tijd ik heb! Ik lijk wel een gepensioneerde die tijd te kort komt!

Super dat de badkamer eens helemaal is afgewassen met dank aan Amazing Cindy! Maar zelf ben ik daar ook ferm ingevlogen , alle kasten leegmaken, weggooien, controleren en alles wat ik nog wilde houden in wasmanden en op onze livingtafel planten, tijdelijk althans.

Na de grote schoonmaak zijn we naar de blokker gereden en hebben nieuwe knoppekes voor het badkamermeubel gekocht. Knalrode porceleinen bloemetjes in plaats van vergeelde effen witte. Het fleurt op. Maar graag smeet ik nog de badmatten buiten, kocht allemaal aangepaste handdoeken, monteerde een nieuw douchegordijn, want wat is het allemaal schoon in de boekskes alles alles assorti is! De waarheid is dat dit allemaal veel geld kost....

Het feit dat ik een goeie suggestie kreeg om een boek te lezen van Alice, zorgde ervoor dat ik gisteravond in één trek 100 bldz heb gelezen, wat voor mij een succes is. Maar het is zo mooi geschreven, ik hou van een gedetailleerde beschrijving, zodat het verhaal zich vormt in mijn hoofd en op een film gaat lijken. Water voor de olifanten, love it!

Mijn vijftig tinten boek ligt daar stil op drie vierden uitgelezen, maar het kan nog even wachten. De woordkeuzes zijn zo zwak dat ik het gevoel heb dat ik  tien aan elkaar geplakte stationsromannetjes aan het lezen ben.

Nu ja, ik geniet met mijn olfantenwater! Wat me nog het meest blij maakt is dat ik terug genoeg concentratie heb om eindelijk terug boeken te gaan lezen, want het is me jaren niet meer gelukt, hoewel ik altijd een fervent lezer geweest was, toen ik jonger was.

Gisteren maakte ik dan een huppeltje omdat ik een pakje verwachtte, maar dat pakje was veel meer dan het pakje wat ik verwachtte en het maakte me blij, superblij!

Ik wil nog wat juweeltjes maken , eentje voor elke uitfit voor op reis, maar zoals ik in het begin aangaf kom ik tijd te kort, want uiteraard moet er tussenin ook gerust en gekookt worden.

Wat ik heel graag eens zou doen, is een blog openen, maar ik ken daar niet heel veel van! En een vervolgverhaal schrijven , ik niet alleen , maar met een paar samen, waar elk om beurten een stukje schrijf! Heb dat ooit eens geschreven en dat zorgde voor een heel leuk resultaat. Indertijd schreef ik dat met een Nederlander en waren we maar met zijn twee. Wie zich daar voor geroepen voelt, laat dit dan als de bliksem weten!

 

 

 

 

15-01-13

Reisverslaving

Heden ten dage vliegen de reisbrochures en reclames op je oren! Ook mijn mailbox puilt elke dag uit met promoties waarvan ik steeds het gevoel heb, waow, dat is goedkoop, of dat wil ik doen!

Zo erg dat ik er eigenlijk ongemakkellijk van word! Mijn hart gaat sneller slaan bij het klikken op die sites, het spontaan gaan berekenen van prijzen voor vluchten, hoewel ik weet dat ik die reis "toch" niet ga doen!

Ik weet dat we dit jaar voorlopig nog geen budget hebben om op reis te gaan, maar dan zie ik toch wel iets goedkoops zeker, en zo blijven we bezig uiteraard!

Ik loop ongemakkelijk dat er nog niets is geboekt , maar ik kan ook gewoon niet kiezen! Er zijn zo veel dingen die ik wil! Ik wil graag naar Berlijn, naar Praag, maar ook naar het zwarte woud en de Elzas! En dan is er die fantastische aanbieding naar Oostenrijk, maar mijn ventje houdt niet van de bergen, al weet hij zelf niet waarom.

Of een zonvakantie, maar ik heb nu eens geen zin in een weekje Turkije, ik heb het zo een beetje gehad met die formule.

Dan zit ik mezelf nog te kwellen met te kijken naar dure safarireizen in Kenia, Costa-Rica, Mexico, Zanzibar, O jee, wat huppelt mijn hartje in mijn borst als ik dat allemaal bekijk.

Nu moet je weten dat mijn moeder ontzettend veel reist en zij nog gebetener is dan ik, maar dan ook wel effectief 12 keer op een jaar op reis gaat en dan heb ik het niet over een weekendje aan zee. Op haar zou ik de stempel plakken, "reisverslaafd", maar ikke??? Reisverslaafd, mijn mannetje beweert van wel!

En dus vandaag heb ik eens gegoogeld, of "reisverslaving " wel bestaat! O jee, ik kwam in de eerste plaats mijn moeder tegen , maar ook mezelf.

Er bestaat dus degelijk een reisverslaving, vroeger lachte ik ermee, dat ik een vliegtuig in mijn buik had. Maar sinds ik tijd over heb is het surfen op het net naar reizen nog groter geworden en sommige dingen uit het artikel kloppen wel!Even mezelf bloot geven tot mijn schade en mijn schande!

Dingetjes uit het grote artikel over reisverslaving die voor mij toch een beetje van toepassing zijn.

Voor reizigers draait het allemaal om het reizen. Het maakt andere dingen, zoals auto's, huizen en mode, minder belangrijk. De decoraties in je huis en je profielfoto's hebben allemaal te maken met je reis. Het enige waar je aan denkt is reizen, je voelt je verloren en zou willen dat er een manier was om snel aan geld te komen voor je volg

Terwijl je terugkijkt naar de foto's van je Afrikaanse safari of ook maar de gedachte naar een volgende reis bij je opkomt, loopt het kwijl al langs je mondhoeken. Het zien van al die mogelijkheden die de wereld biedt, laten je hart sneller kloppen en je wordt helemaal enthousiast. Fervente reizigers raken al opgewonden als ze research doen naar hun volgende bestemming, en wanneer de vertrekdatum dichterbij komt, wordt de spanning alleen maar groter. Je hoofd zit zo vol van de foto's en gebeurtenissen van je reizen dat je niet goed meer functioneert

Dit veroorzaakt de behoefte om voortdurend het gevoel van geluk te willen ervaren en de realiteit, met zijn stress en zorgen, te negeren. Dit is precies wat reizen ook mogelijk maakt: een kans om te ontsnappen aan het dagelijks leven. Het is alsof je naar een adembenemende scène kijkt die je niet voor mogelijk zou hebben geacht, ware het niet het feit dat je er zelf middenin staat. Het is een constante high, een ander leven zonder zorgen en stress. Het geeft je een kick en een gevoel van geluk.

Veel verslavingen kosten geld. Het voortdurend bevredigen van een verslaving kan een flinke deuk in je financiën veroorzaken. Reizen is een heel dure hobby, zelfs als je de goedkoopst mogelijke opties pakt, zoals logeren in hostels en een boekje als reisleider gebruikt. De prijzen stapelen zich toch allemaal op en er is niemand die zal weigeren om zoveel mogelijk te bezichtigen, zolang hij nog geld heeft. De vluchten, hotels, bezienswaardigheden, maaltijden en drankjes, de verhalen en de herinneringen wil je allemaal beleven zolang het nog kan. Dit zorgt ervoor dat het geld dat je speciaal voor deze reis had gespaard al snel opgaat

Je zit jezelf te plagen door achter de computer te zoeken naar de goedkoopste bestemmingen, de beste budgetvluchten en de wonderen van de wereld. Dit zorgt er dan misschien wel voor dat je verlangen een ende reis. Alles wat je nog wilt is reizen, reizen, reizen. Dus zet je al je geld apart voor de volgende reis, de volgende kick, de volgende high. Als het gevoel van opwinding maar snel weer terug komt.

Voor reizigers draait het allemaal om het reizen. Het maakt andere dingen, zoals auto's, huizen en mode, minder belangrijk. De decoraties in je huis en je profielfoto's hebben allemaal te maken met je reis. Het enige waar je aan denkt is reizen, je voelt je verloren en zou willen dat er een manier was om snel aan geld te komen voor je volgende reis.

 Dat laatste is zeker waar, ik probeer zo spaarzaam te leven omdat ik toch maar op reis zou kunnen, ik ga weinig naar de kapper of the beautufarm, ik koop geen weekbladen, koop zelden boeken en cd's. Koop bijna al mijn kleren in de solden.

Maar gelukkig is er mijn mannetje die me met de voetjes op de grond houdt en veel rationeler is dan ik, oef , gelukkig maar! Misschien al die fantastische aanbiedingen naar mijn ongewenste post verbannen en daar dan ook niet meer stiekem gaan kijken!

 

 

 

 

 

 

 

14-01-13

0-1 voor rose!

Ik ben gezwicht voor het rose gif! Na al die nachten van kermen en kriepen, vond ik het nu welletjes. Ik bespaar jullie de hele resem klachten die ik heb, of ik word depri bij het lezen van mijn eigen klachten, haha!

Een uurtje geleden stond ik de keuken en in een reflex nam ik de pillenstrip, duwde er eentje van uit zijn plastieken huisje en hop, voor ik het goed en wel besefte zat het in mijn mond en hoefde ik alleen maar te slikken.

En het voelt gelukkig niet als een nederlaag! Waarom moet ik aan zelfkastijding doen? Een standbeeld zal ik er niet voor in de plaats krijgen, damn, anders had ik nog even vol gehouden hebben! Alhoewel, een standbeeld, de vogels zouden in elk geval plaats hebben om boven op mijn breed postuur te schijten, wat heb ik daar dan aan!

Ik slik mijn trots in om terug wat comfortabeler te kunnen gaan leven, ik kies voor levenskwaliteit al houdt dat in dat mijn dieetplannen daarmee de dieperik in gekelderd zijn en ik mij wreed zal moeten weren om mijn sprankeltje motivatie terug boven te halen. Chapeau voor de mensen die dieten volhouden! Vreemd dat ik het vroeger ook minder moeilijk vond en heb daar niet direct een verklaring voor. Het knoppeke zal maar halfomgedraaid staan zeker, en ik heb precies de kracht niet om er een stevige zwier aan te geven!

Nu zal het een kleine twee weken duren eer het pilletje opnieuw zijn wonderbaarlijke kunsten zal tonen en in het begin wordt ik er vast terug missellijk van, ik zet alvast mijn emmertje klaar.

Maar ik wil tegen 10 februari welgemutst met een paar steviger benen op die boot kunnen stappen en niet constant lopen kriepen dat ik pijn heb. Stel dat ze denken dat mijn moeder mijn zus is , k mag er niet aan denken! Ja kwa snelheid en zo in het vooruit raken, gebrek aan kracht,  kan ik best aan haar tippen, met dat verschil uiteraard dat zij 25 jaar ouder is dan ik.

Op hoop van zegen dus!

 

11-01-13

De pot verwijt de ketel dat hij snurkt!

Snurken, het kan voor heel veel wrevel zorgen tussen partners! Willen we s avonds niet allemaal in ons bedje kruipen en heerlijk slapen.

Enne, ik moet niet van een ander klappen, ik doe het zelf blijkbaar ook! Maar mijne Wim tilt er minder zwaar aan dan ik. Ik kan er absoluut niet tegen, ik word er horendol van, opgejaagd en dan kan ik helemaal niet meer slapen!

Gisteren deed ik een voorzichtige poging om mijn mannetje te zeggen dat hij eens goed in en uit moest ademen. Hij schoot wakker en ik kreeg een lading verwijten over mijn kop, de helft weet hij vast zelf niet want hoe zijn we als we abruupt uit onze slaap worden getrokken.

Ik wou helemaal geen ruzie  maken of zo en ben dan maar afgedropen naar de zetel, waar ik tot 3 uur deze morgen betrekkelijk goed had geslapen.

Maar het is niet logisch! Ik heb speciaal een goed bed gekocht waar ik een goeie ondersteuning heb. Een bed dat is aangepast aan onze grootte en ons gewicht. Logisch dat ik daar dan ook wil slapen!

Ik heb voorgesteld om iets aan het probleem te doen, alletwee dan! Want ik vind het nutteloze discussies, of verwijten, en dat komt niemand ten goede! Het liefst kom ik vrolijk , welgezind wakker en dat zal wel wederzijds zijn. Mijn mannetje moet op 5.30opstaan s'morgens en ook hij verdient een goede nachtrust waar ik hem niet om de haverklap wakker moet maken wegens snurkperikelen.

Dus het problemen aanpakken is broodnodig om een goeie nachtrust en de lieve vrede in huis te bewaren.

Ik ga in elk geval beginnen met morgen of het liefst vandaag nog oordoppen te halen bij de apotheek en eens zien hoe dat voelt. Misschien kunnen we daar al heel wat mee oplossen!

10-01-13

1 tint zwart!

Gisteren was mijn gemoed dus zwart, gewoon keizwart, inktzwart, enfin, zo zwart als maar kan, hoewel zwart maar uit één tint bestaat, anders is het gewoon grijs!

Enfin, ik wist vooraf dat ik niet ging kunnen slapen en vandaag nog zwarter zou opstaan! Dus heb ik het zekere voor het onzekere genomen en een halve inslaappil genomen!

Ik ben opgestaan met heerlijke dromen in mijn hoofd, maar toen ik goed en wel beneden was, voelde ik de zwarte wolk terugkeren!

Ik heb koffie ingeschonken, mij in de zetel gezwierd, laptop open gezet, en gelukkig was  Miss Carrie , mijn grote held van de dag online!

Ik kon bij haar mijn ei kwijt, al mijn frustraties heb ik er letterlijk, ( vergeef me het woord ) uitgekotst, zonder schroom, zonder ook maar een klein frustratietje te verzwijgen.

Fieuw dat kan opluchten, zo'n emotionele ontlading, kan met momenten beter zijn dan een orgasme!

Ze zette me voor drie mogelijkheden! Of ik deed verder aan zelfbeklag en dan loop ikhet risico in een depressie te zakken!

Of ik nam terug die rose pilletjes.

Of ik ging me nu stante pede oplappen in de badkamer , nam al mijn moed bij elkaar en vertrok gewoon naar t stad en ging daar iets leuks doen, effe onder de mensen zijn , wat winterzon op mijn gezicht opslorpen. Daarna naar huis komen en met veel moed mijn huishoudelijke  taken terug aanvatten en uiteindelijk terug tevreden zijn over mezelf!

Ik heb voor dat laatste gekozen, heb eerst thuis nog een slaatje gegeten met wat carpaccio en ben vertrokken.

Deze keer wel een parkeerticket genomen, want ik had een boete vorige week, damn!

Mezelf een beetje vergaapt aan de sjakossenwinkel, waar ik wel mijn goesting zou vinden maar daar ook de prijs zou voor betalen, maar in elk geval geval wacht ik tot volgende maand, het kan er niet meer vanaf.

Eindelijk een broodnodige nieuwe bh gekocht, en een paar goedkope topjes die al even dringend waren.

Op de grote markt een leuk etablissementje uitgezocht, een koffie besteld en dan plots tot de vaststelling komen dat er twee lotgenootjes een eind verder zaten. Het zal wel het lot geweest zijn! Ik heb snel bij hen plaatsgenomen. En het was fijn daar nog eens mijn potje te kunnen zagen over alle fibroproblemen. Thanks guys om te luisteren!

Ik voelde me stukken beter toen ik naar huis kwam. Ik ben meteen aan het avondeten begonnen, er moesten veel groenten worden gekuist, want dieten, vraagt veel kookwerk aangezien ik heel veel groenten klaarmaak!

Vlug de strijk er doorgedraaid , met honderd keer meer enthousiasme dan wat ik had s morgens! De wasmand stond me heel onsympathiek aan te kijken van boven op tafel, en in de namiddag leek ze me een stuk vriendelijk, of was ik een stuk vriendelijker?? Zeker het laatste, ik keek er anders tegenaan!

Nog even een beetje frustratie tussen mij en mijn mannetje, maar ik wil echt wel vriendelijker zijn en niet terug aan die pillen toegeven! Oke, ik ben rapper gefrustreerd zonder die pilletjes, ik zie alle dingen groter, ik ben er terug heel erg hooggevoelig door, maar uiteindelijk is dat wie ik ben en moet ik er maar leren mee om te gaan. Ik ga geen pillen nemen omdat ik dan aangenamer ben voor een ander, minder snel mijn geduld verlies . Ik ga er gewoon beter mee leren omgaan, ik ben vrees ik nog in de ontwenningsfase en daar moet ik ook door.

En u ga ik een beetje verder lezen inhet boek vijftig tinten grijs, hoewel het me niet echt boeit! Niet de sexscenes me storen, maar de honderden shits en holy shits en het feit dat ik me geen beeld kan vormen van de dame in de hoofdrol, waarschijnlijk  omdat het in de ik-vorm is geschreven.

Toen  ik deze namiddag  bij standaard boekhandel kwam om te vragen om het boek "water voor olifanten" ( maar ze het nergens nog in voorraad hebben) had ik bijna het boekje gekocht, 50 tinten thuis, lijkt me leuker en leerzamer dan de roman zelf. Maar uiteindelijk heb ik het toch terug gelegd! Misschien voelde ik me dan nog iets te zwart op dat moment!