28-12-12

Dancing in the rain.

Vandaag afgesproken met mijn nichtje in Gent, voor ons beiden makkelijk om centraal af te spreken. Al regende het pijpestelen, we lieten de pret niet bederven. Dicht bij mekaar onder een armtierig blauw vernukkeld parapluke over de kasseien hobbelen wat mister fibro hoogtij deed vieren in mijn heup! Hij is de laatste tijd toch in feeststemming en steekt zijn kop weer boven water, wat ferm tegen mijn zin is uiteraard. En zo loopt een mens van 51 kreupel gelijk eentje van 81. Maar ach, met een beetje ai en oei te zeggen en voort te strompelen geraakten we toch verder. We lunchten in een kleine bistro in een zijstraatje van de veldstraat en t smaakte ons. De schotels verzorgd en we moesten het niet zelf klaarmaken uiteraard!

Dochterlief kwam ons vervoegen , we kozen leuke verjaardagskaartjes uit bij Ava papierwaren, waar we al de kaartjes met de muziekskes uitprobeerden tot hilariteit van ons zelve. Veel winkels zijn we niet binnen geweest, ik had niets nodig, ben blut na het uitdelen van al mijn cadeautjes met kerst, maar ik ben "gelukkig" blut, blut in die zin dat ik er geen spijt van heb, want alle cadeautjes zijn met ganser harte gegeven!

Ik moet in Gent vooral naar de grond kijken waar ik loop op de kasseien, en het was paraplu aan paraplu lopen, dus ook goed uitkijken dat je niet recht op een punt van paraplu loopt recht in je oog.

Koffie zijn we gaan drinken in de Irish pub, omdat Aimée er nog een kaartje moest afgeven voor een Ierse vriend die daar werkt.

Nog een straatje afgelopen en ticketjes voor de tram gekocht, ik vloekend om het ticketapparaat mijn 80 cent niet terug gaf. Ik heb wijselijk niet tegen dat ding gestampt omdat ik pijnlijke voeten zou hebben en dat automaat geen hersenen, het zou me toch niet begrijpen.Als volleerde trammers gingen we zitten helemaal vooraan bij de bestuurder, ticketje in de hand. Tof we beseften dat we ons papiertje niet in het gele apparaat gevalideerd hadden. Waow, we waren dus als stoere jonge gasten, zwart aan het rijden! Mijn nichtje was er niet gerust in, ze wou het nog snel effe doen, maar er was te veel volk op de tram om haar daar door te gaan murwen, of is het nu wurmen, enfin, maakt niet uit!

Maar de rit ging snel en ze kon opgelucht ademen toen ze het tramstel verliet.

In het stationsbuffet gingen we nog iets drinken omdat we nog een eind moesten wachten op onze trein ( enfin, niet onze trein, uiteraard, ik bezit nu eenmaal geen trein,) maar de trein die ons op onze bestemming moest brengen.

We zaten naast een waarschijnlijk dakloze vrouw, waarvan haar borsten op tafel lagen (handig toch). Ze deed haar beklag over het feit dat haar dop nog niet gestort was, ze leek marginaal, tot ze begon te vertellen over de wandschilderijen. Ze vertelde ons alles over Keizer Karel. En eigenlijk interesseerde het ons niet, maar ik wou dat madammeke wel in haar waardigheid laten en zei Chapeau madam dat je zoveel van geschiedenis, ik weet er geen bal van. Ze wenste ons goeie feesten toen we de keet verlieten. Toen ik op de trein zat had ik spijt dat ik ze niet iets had aangeboden om te drinken, het is per slot van rekening kerst, ik had ze een goed gevoel kunnen bezorgen, soit, volgende keer een beetje vroeger aan denken.

Nu mijn fibrobenen laten rusten, een warm deken over me heen en voor de rest van de avond wat tv kijken en misschien een fleske wijn kraken, t is vrijdag en mijn ventje is ook content dat de werkweek erop zit.

Prettige feesten iedereen!

26-12-12

Dure wensjes voor 2013

  • Eindelijk die heksenpuist op mijn kaak , waar altijd drie grijze lelijke haren op groeien , laten verwijderen!
  • Mijn tanden laten bleechen.
  • Permanente make up, een lijntje laten tatoueren, want ik kan geen lijntjes trekken.
  • permanente ontharing, geen last meer met snorren en brede wenkbrauwen, niet meer naar de schoonheidsspecialiste gaan afzien bij het uitrukken van die haren.
  • Een wekelijks abonnement bij de kapper.
  • Maandelijks een mooie uitfit uitkiezen samen met een styliste, want zelf bak ik daar weinig van.
  • Een wonderkuur om te vermageren, ( utopie weet ik wel )
  • Maar op de eerste plaats staat eigenlijk een leefbare gezondheid waar ik goed mee kan functioneren!

Zelf ook speciale wensjes?? Baai de weeee, ik weet dat ze niet haalbaar zijn hoor, zat zo maar effe te dromen........

de levensgenieters.gif

25-12-12

kerst 2012

Wij zijn geen uitgebreide "vierders", voor mij geen hele menu met kerst, maar vooral samen zijn , dicht bij elkaar, en lekkere hapjes een fles bubbels en een hoodschotel waar niet veel werk aan is! Ik vond het heel fijn dat mijn dochter op het laatst nog beslist had om toch te komen! Ik kreeg van haar een grote canvas, met mijn lievelingsfoto van het trouwfeest van zoonlief! Verder kreeg ik nog mijn lievelingsparfum van mijn venteke en een mooi set kaarsen van Elisabeth en haar lief. Men zegt cadeaus zijn niet belangrijk, dat is idd niet de essentie van het kerstfeest. Maar toch is het fijn om elkaar een attentie te geven en te krijgen en te weten dat we aan elkaar denken. En dat hoeven helemaal geen dure dingen te zijn.

We hebben ook even kunnen webcammen met zoonlief in Canada. Het was een beetje binnenkijken in elkaars feestje! Want de ouders van Shannon zijn er ook bij komen zitten met hun cadeautjes. Was fijn om toch een tijdje samen door te brengen, hoewel mijn dochter een beetje pruttelde dat zij er ook nog waren. Maar ik wilde me een beetje verdelen tussen de twee en ik wist dat Amaury toch niet lang aan zijne webcam kon blijven hangen, dus de rest van de avond was voor de rest van het gezelschap.

Het was ook de eerste keer dat het Ierse lief van mijn dochter erbij was en we vergeleken een beetje hoe kerst gevierd wordt in Ierland en hier. In Ierland zijn er heel veel tradities, maar in ons kikkerlandje durven we die wel eens aan ons laars lappen! Iedereen viert kerst in zoals men wenst, de ene viert het al uitgebreid dan de andere.

Op oudejaar maak ik wel een hele menu klaar omdat we de tijd moeten rekken tot 12 uur en dat is voor mij al heel lang, wetende dat iedereen hier om tien uur al naar bed en vertrokken was.

Anyway, ik wens jullie allemaal een fijne kerst toe!

kerstavond 20121.jpg

22-12-12

fibromindy zonder rose pilletjes!

Een paar weken geleden had ik het over de rose pilletjes die ik aan het afbouwen was! Ondertussen al een week helemaal pilvrij omdat het volgens mijn psy niet nodig was af te bouwen, maar dat ik ineens mocht stoppen!

Amai, ik voel een hemelsbreed verschil, jeezemiena wat ben ik weer hyper zonder die rose snoepjes! Ik heb enorm veel energie, da's op zich wel goed uiteraard! Maar keerzijde van de medaille is dat hyperchrissebie zich steendood zou lopen en niet meer kan doseren, ik ben nerveus en kan moeilijk stilzitten. Ik vrees dan ook een beetje dat terug heel erge hoogte en laagstes zal kennen! Die pilletjes zorgden ervoor dat ik mij zo wat in het midden van mezelf bevond, want ik ben een persoon van uitersten!

Ik ben ook superhoogsensitief, ik hou mijn handen op mijn oren als mijn mannetje wat te veel decibels produceert, of zit te tokkelen met zijn handen, of nog andere van die irritante dingetjes die nu terug 10 keer zo erg lijken!

Het rose pilletje stompte de hoge pieken af, zodat ik niet door het liint ging bij loeiharde muziek, of het licht in de supermarkt!

Ik heb het gevoel terug te moeten wennen aan mezelf! Veel dingetjes over mezelf was ik vergeten of dacht ik dat het "uitgegroeid " was, maar niets is minder waar!

Ik ben weer de Chrissebie die over zichzelf zal struikelen en te veel hooi op haar vork nemen terwijl dat nefast is voor fibro's, want de fibro is er uiteraard nog steeds!

Maar anderzijds, ben ik vrolijker , prettig gestoord, impulsief en levenslustig, en daar geniet ik dan wel van. Veel mensen kennen me niet eens op die manier, aangezien ik dat pilletje al nam voor ik in Meulebeke kwam wonen.

Ander nadeelke is dan dat ik weer supergevoelig ben en voor de minste trieste film of een zielig liedje, aan het snotteren ga, maar ik kan ook sneller lachen , met andere woorden, ik kan heel snel van omhoog naar omlaag vliegen en omgekeerd ook, en dat op zich is wel vervelend, maar ook typsich voor hoogsensitieve mensen.

Maar bon, voorlopig laat ik het zo, zolang ik niet over mezelf struikel uiteraard!

20:25 Gepost door fibromindy in Actualiteit | Permalink | Commentaren (4) | Tags: hoogsensitief, adhd, deanxit |  Facebook

21-12-12

boerin-af

IK had hier al eens laten vallen dat ik farmville speelde, je weet wel het virtuele spelleke, waar je groenten en fruit moet planten, bomen water geven, de beesten eten enz.

Wel gisteren had ik er ineens genoeg van! Toen ik besefte dat die boerderij veel te veel tijd in beslag nam! Ik s avonds niet meer op tijd in mijn bed raakte omdat ik zonodig nog moest wachten tot de waterput vol was, om mijn groenten tegen de morgen dan te kunnen oogsten!

Toen ik merkte dat ik gisteren enorm zenuwachtig was door dat spelleke, had ik door dat dit spelleke me in mijn macht had! En dan ging ik in de aanval, want O no, ik laat me hier niet opjutten door een spelleke!

Ik ben prompt naar mijn laptop gegaan, heb snel gezocht hoe ik heel de bataklan kon verwijderen, inclusief al die buren die ik verplicht ten vriende had gemaakt om rapper vooruit te kunnen!

Twee minuten later was ik opgelucht! Volledig farmvillevrij!Heb ik mij een kop koffie gemaakt en ben ik gaan verder werken aan het parelsnoer waar ik mee bezig was en waar nog heel veel werk aan was. Maar ole ole, ik ben er net klaar mee, ik wou ook niet opgeven tegen dat het af was!

En deze ochtend was het heerlijk om op mijn facebook te scrollen en gewoon de leuke berichten te zien van mijn vrienden, zonder de honderden farmville berichten die je nodig had om vanalles te kunnen inpikken van je buren, dingen die je nodig had om verder te kunnen!

Iemand zei me, jij bent iemand van alles of niets en dat is ook zo! Als ik iets doe, dan ga ik ervoor, maar er zo voor gaan voor een spelleke, geef toe dat is belachelijk, maar bon, opgeruimd staat netjes!

Ik kan nu in volle rust de feesten tegemoet, ik heb tijd om te koken , boodschappen te doen, want laat mijn groensels nu maar verdorren op mijn veld, t kan me eerlijk gezegd geen reet meer schelen, t leuke was er van af!

Dan rest er mij nog om iedereen fijne feestdagen te wensen, voel de warmte in jullie hart en deel die voort , en maak dromen en plannen voor het nieuwe jaar, want de wereld draait voor en het geluk hebben we grotendeels zelf in de hand, dus feel happy, ook als het al eens moeilijk gaat!

 

16-12-12

De Wijnkenners met de grote W.

We hadden nog een bon liggen van dochterlief om wijn te gaan proeven en om vier flessen wijn uit te kiezen. En die afspraak stond vast op gekozen data van de wijnverkoper en dat was dus gisteren.

Als er nu iets is waar we niet vies van zijn is het wel van wijn! Dus het was een leuk cadeautjes.

Wij stonden daar heel bescheiden als twee leken, (hoewel ik nu wel veel schoolse kennis heb over wijn) te proeven. Naast ons stonden twee mannen, te draaien en te gorgelen met hun wijn dat het geen naam had! Ze stelden massa's vragen aan de wijnkenner, waren vooral heel geinterresseerd waar de wijn vandaan kwam, en volgden mooi het vingertje van de wijnkenner die ons uitleg gaf. Mijn mannetje en ik keken naar elkaar en draaiden eens met onze ogen en we begrepen elkaar!

Het was leuk om wijn te proeven en het was niet zo dat de we duurste de lekkerste vonden! Ik schraapte mijn keel en deed ook eens gewichtig dat ik vond dat de laatste rode witte wijn te veel naar champignons en mos smaakte en ik dat meer verwacht bij rode wijn maar die smaak niet kon waarderen bij een witte wijn , dat ik een witte wijn liever volk krachtig maar fruitig wil! Aheum en dat allemaal in één adem maar wel heel bescheiden, zonder veel ophef zoals die mannen bezig waren. Ze keken er tien keer naar alsof het een laatste nieuw swarofski-beeldje was, waar ze alle geslepen segmenten aan het nakijken waren.

Wijn valt nog altijd in smaken , ook van de rode wijn vonden we de middelste van de drie het beste, en dan mag meneerke wijnkenner nog veel blabla vertellen, smaken verschillen en ik neem wat ik lekker vindt!

Mijn mannetje fluisteren en glimlachten flauwkes naar de meneerkes met hun veel blabla.

Toen ze klaar waren met proeven verdwenen ze op de achtergrond, keken wat rond in de winkel.

Mijn ventje en ik zeiden tegen elkaar, "wedden dat ze hier de keet verlaten zonder dat ze iets kopen.

We verloren ze bijgevolg geen minuutje uit het oog, maar ze stonden nog wat rond te drentelen alsof ze het goeie moment aan het afwachten waren. En dan ineens, toen meneerke wijnkenner even naar achter verdween om een nieuwe lading ijs, zagen ze de kans om hun schup af te kuisen! Ze vlogen naar de voordeur elk apart alsof ze niet samenhoorden en kropen in hun sjieke voituur! En wedden als ze naar St Tropez gaan volgend jaar ze vast die wijngaarden gaan opzoeken om zelf hun wijn rechtstreeks te kopen!

Hewel eerlijk, ik zou niet durven. Ik zou op zijn minst iets kopen! Wij hadden nu recht met die bon op vier flessen wijn, mochten kiezen uit het assortiment dat we geproefd hadden en gingen resoluut voor de twee wijnen die we het lekkerst vonden . Hoewel er flessen waren die 2 euro duurder waren, volgden we ons hart en ons goesting!

En we kochten nog een fles champagne om ergens cadeau te doen, waarom, zomaar uit sympathie voor de uitleg die we gekregen had, de sympathieke ontvangst en omdat we nu eenmaal een beetje betere manieren hebben dan de twee snobs, die net buiten waren, maar zo had ik uiteraard terug schrijfvoer , nietwaar!

14-12-12

Ik heb ze wel degelijk nog al op een rij, maar in de verkeerde volgorde!

Vandaag naar de psy geweest naar Oostende. In het ziekenhuis schartte ik mezelf in de haren en vroeg me af of de mevr aan de bali niet beter eens langs zou gaan bij dr Serpieters! Ik wenste die mevrouw een goeiemorgen en gaf mijn identiteitskaart af met een smile van hier tot in toemboektoe. Zei mevrouw zomaar dat ik een mooie jas aanhad en vroeg me om me eens om te draaien. Ik nogal fier op mijn jasje deed ik dat nog. Begon ze een hele litanie over haar jas die ze gekocht had. Ik stond maar van Ja te knikken en hoopte dat ze voort zou maken, want we gingen lunchen in de cafetaria alvorens bij de dr langs te gaan.

Vroeg bali-madammeke dan bij welke dokter ik moest zijn. Mijn mond viel bijna open toen ze me vroeg , " en , schrijft die dr Serpieters niet te veel medicatie voor? Ik vond dit echt niet kunnen , en antwoordde kort, dat ik reeds meer dan tien jaar bij haar ging en dat ik zeker geen klachten heb. Ik begon me op te winden , wou vertrekken, en dan begon ze nog te leuteren over het feit dat de kliniek op maar 5min wandelafstand van de zee was, maar ondertussen was ik al om het hoekje verdwenen en tikte met mijn wijsvinger tegen mijn slaap en mijn mannetje knikte alleen maar.

Ik heb even getwijfeld of ik het de dokter zou vertellen, maar ik wist niet of ik wel dat recht had, en ach, zou ik er gelukkiger van geworden zijn als die vrouw net voor kerst ontslagen zou worden. Neen dus, niet gelukkiger.

Maar eum, ik veronderstel dat het ooit wel tot conflicten zal leiden en ze ooit wel op de vingers getikt zou worden. En ik heb mijn tijd nuttig besteed bij de dokter!

Ik voel me trouwens nog altijd prima en mag stoppen met de rose pillekes, zonder ze verder af te bouwen. En ik hoop dat het mij zal lukken, maar ik ben stiekem al een beetje aan het juichen