05-12-12

De ref, mijn man, mijn stiefzoon.

Naar aanleiding van het overlijden van een lijnrechter die doodgeschopt is geworden door 15-jarige spelertjes kwam mijn haar recht, zoals het altijd rechtkomt als ik lees over zinloos geweld!

Vandaar dit blogje!

Mijn mannetje is al 20 jaar scheidsrechter, de laatste jaren heeft hij zijn fluitje echter vervangen door een vlaggetje en is dus grensrechter geworden. In den beginnen tijdens onze prille verliefdheid, wilde ik hem eens bezig zien op de groene mat! Ik geef grif toe, ik ken niets van voetbal, maar ik vond mijn schat heel erg sexy in zijn glanzende outfit, maar soit, dat ik hem sexy vond doet eigenlijk niets ter zake.

Ik stond daar welgemutst. Het ging om een wedstrijd voor een eindbeker, of de thuisploeg ging over of hij zakte een categorie. Het was dus een belangrijke match!

Toen ik daar een tijdje stond begonnen de verwijten van de toeschouwers, trainers, en delegé's! Ik wist niet wat ik hoorde en dat uit de mond van volwassen mensen! Het leek wel of ze al hun frustratie van de week hadden opgespaard hadden en een ideale pispaal hadden gevonden, om hun frustraties op los te laten! Juist ja de ref was pispaal van dienst.

De meest platte verwijten, van steek uw vlag in uw gat, of we gaan u wel weten te vinden, of draag misschien twee brillen ipl.v één, en nog meer van dat moois, zorgden ervoor dat ik het niet meer kon aanhoren uit angst die gasten zelf eens mijn zegje te zeggen, maar ik ben niet van dat soort volk dat iedereen begint uit te schelden, dus heb ik me wijselijk verplaatst!

Die match ging door in het dorp waar ik 20 jaar had gewoond, iedereen me kende, maar niemand wist dat de lijnrechter mijn lief was! Toen mijn scheids van het plein kwam, mij een kus gaf, kregen ze rode koppen, omdat ze zich heel bewust waren dat ik alles gehoord had!

Ze prevelden verontschuldigingen , dat het allemaal niet gemeens is, maar geroepen wordt in het heetst van de strijd. Veeel bla bla, maar weinig manieren!

En ok, de refs zijn niet onfeilbaar! Ze maken fouten, omdat ze nu eenmaal geen ogen op hun gat hebben. En wat ze niet zien kunnen ze ook niet beoordelen. De vraag is maar of ze daarvoor moeten verweten en vernederd worden. Ze offeren er hun zondag of zaterdag voor op, moeten een uur voor de match aanwezig zijn, moeten cursussen volgen , trainingen en testen doen. En daar krijgen ze dan een onkostenvergoeding voor die veel lager ligt dan de vergoeding voor de spelers. De meeste refs zijn mensen die zelf ooit gevoetbald hebben maar door een kwetsuur of zo het fysiek niet meer aankunnen.

Ik ben nooit meer meegeweest! Ik wil niet elke zondag met een slecht gevoel terugkeren van een voetbalmatch, . En ik snap niet hoe mijn mannetje dat allemaal zo makkelijk over zich kan laten lopen. Ervaring zegt hij.

 

De zoon van mijne schat is nu in de voetsporen getreden van zijn vader , heeft cursus gevolgd en was aan zijn vierde matchke toe! Ik besloot om eens mee te gaan kijken om hem te steunen en omdat ik benieuwd was hoe hij het deed, want ik mag dan wel zijn moeder niet zijn, ik ben er toch fier op dat hij zich ook in het hol van de leeuw waagt!

En weer had ik het ontzettend moeilijk, met het gedrag van de mensen! Volwassen mensen die een voorbeeldfunctie hebben voor hun kinderen. En terwijl de spelerkes de beentjes van hun lijf lopen , staan mama en papa te roepen naar de scheids; Eentje waagde zich zelf op het plein en schopte in een kolerieke bui, de bal het veld op, de agressieve manier greep me naar de keel, ik dacht dat hij Steven ging aanvallen en voelde dat mijn hart bijna stilstond van angst op dat moment!

Ik wens alle scheids veel sterkte toe, want eerlijk, ik zou het van zijn levens niet willen doen!

16:04 Gepost door fibromindy in Actualiteit | Permalink | Commentaren (5) | Tags: scheidsrechter, verwijten, agressie |  Facebook

28-11-12

Over artiesten en zo....

Gisteren nogal wat heisa op alle sociale media, fb, twitter , tv en radio over een belastingsverhoging voor artiesten.

Okee, iedereen moet inleveren, met het daar volledig mee eens, al zit ik er nog altijd hopeloos op te wachten tot de ministers vooral bij zichzelf gaan besparen, maar soit, da's een utopie en mag dat niet verwachten.

Ik kan er in komen dat de artiesten boos zijn! Het is al zo moeilijk als Belgische artiest het hoofd boven water te houden! Ja en dan heb ik het niet over Clouseau en zo, en de groten der aarde die al een aardige stuiver verdiend hebben en in luxe kunnen leven.

Ik heb het over de minder bekende artiesten, die nog zelf moeten zeulen met drums, keyboards een wirwar van kabels in elkaar foefelen. Meestal in het weekend op late uren.

Ik heb lang gekookt voor artiesten, dus ik heb veel babbels geslagen met opkomende artiesten, voor wie het allemaal niet zo vanzelfsprekend is. Voor wie zelf met zijn cd-kes naar de winkels moeten om ze verkocht te krijgen.

Artiesten die  vertelden onder welke omstandigheden ze soms ontvangen worden, in groezelige achterkamertjes, waar ze een kouw pla krijgen van den beenhouwer , een opgewarmde pizza van den aldi of een waterachtige spaghetti die het eten niet waard was.

Ik heb dus heel veel respect voor die mensen die het wagen hun beroep daar van te maken met vallen en opstaan. En toegeven, de ene heeft al wat meer sjans dan den anderen.

Hoe die mensen mogen tjolen met hun gerief door de regen, met hun zware materiaal, enfin, respect!

En waarom?? Ten eerste omdat muziek of comedie hun leven is, en meneer de ministers, laat het vooral hun nachtmerrie niet worden!

En voor ons, wij cultuurliefhebbers, die ons gat slijten in kleine zaaltjes waar optredens doorgaan, veel try-outs gaan zien omdat dat uiteindelijk goedkoper is dan de "echte optredens".

Uiteraad hebben ze maar één groot streven, kunnen leven van hun "kunsten" maar toegeven, wij hebben heel cd's in ons kast staan, maar hier en daar een cdke op ons pc zal je ook wel vinden. En muziek beluister en bekijk ik ook graag op youtube, dan krijg je er de videoclipkes bij.

Enfin, kijk, dat moest me even van het hart, ik wil elke artiest hier eens mijn steun betuigen, al brengt dat uiteraard geen brood op de plank, maar ik hoop dat ze de kans krijgen hun standpunten te verdedigen en gehoor te krijgen!

12-11-12

fibromindy en alcohol!

Mijn eerste echtgenoot was verslaafd aan alcohol, heb veel meegemaakt en ben me heel bewust van de gevaren van alcohol!

Vlak na mijn echtscheiding had ik een echte aversie van alcohol, die grote boosdoener die mijn leven verziekt had!

Toen ik mijn mannetje leerde kennen, leerde ik opnieuw genieten van een aperitiefje , een glaasje wijn, een streekbiertje!

In heb begin kon ik ook niet zo veel alcohol verdragen! Maar aheum, ik moet zeggen dat het steeds maar "beter" ging!

Gisteren ging ik over de schreef, dronk meer dan me lief was! Toen ik thuis kwam met een stevige hik, besefte ik pas dat de impact van mijn drinkgedrag en was kwaad op mezelf!

Eerst heb ik mijn roesje uitgeslapen in de zetel, want toen Mega-Anja een woordeke kwam placeren via chat, slaagde ik er niet meer in rechte zinnen te maken!

Ik was behoorlijk kwaad op mezelf! Ik was zelf zo boos, dat ik er deze nacht vijf uur van wakker heb gelegen! Want ik wil helemaal geen zatlap worden!

Ik wil ook alchohol niet gaan misbruiken tegen pijn, eenzaamheid, verdriet en gemis! Want dat is je op glad ijs begeven! Drinken moet een sociaal gebeuren blijven!

Pas op, ik zit me hier niet hele dagen dagen lazarus te drinken! Ik drink nooit alleen, en zeker nooit overdag als ik alleen thuis ben!

Ik zat me vannacht maar steeds af te vragen of het wel nodig was om na het eten, met een aperitiefje, een paar glazen wijn en een koffie met grandmarnier niet welletjes was geweest!

Waarom moest ik achteraf op café nog twee glazen Omer achterover kappen, is me nog steeds de vraag!

Anderzijds als je vijf uur wakker ligt omdat er constant een alarmbel in mijn hoofd gongt, is het beter dan vijf uur een drankduivel horen die fluistert dat ik o zo goed bezig ben!

Ik til daar heel zwaar aan en ik ga in het vervolg vroeger op de rem staan! Okee tijdens een etentje laat ik mezelf wel de gepaste wijn toe, maar na het dessert en de koffie, is het afgelopen, basta!

Tijdens de week drinken we 3 op vijf avonden, een streekbierke, een slaapmutske of een glaasje wijn! Allemaal heel gezellig, maar ik ga ook daar gaan indijken! K mag er niet  aan denken om een zwalpende alcholiste te worden, NO WAY!

08-11-12

Me and my car!

T is nu niet dat ik met een blitse knalrode sportbolide rijd, neen, noem het maar een grijs muisje in het verkeer!

Maar het bolt, en ik kan er mijn vrijheid mee behouden en dat is heel belangrijk voor me! Ik kan er me mee verplaatsen.

Ik heb steeds een goeie band gehad met het wagentje, het voldeed voor mij voldoende voor de km die ik er maar mee rijd.

Maar nu krijg ik het maar steeds moeilijker om ermee te rijden! Niet dat het ding begint tegen te spurten, neen hoor het doet nog perfect zijn werk! Maar t is vooral mijn rechterarm die het nog steeds niet doet, na operati en na anderhalf jaar kiné !

Eergisteren moest ik omdraaien op een baan en het duurde even tot ik eindelijk in achteruit geschakeld zat! Een gejaagde bestuurder begon al te claxoneren omdat ik niet tijdig wegraakte.

Dat zette me aan het nadenken dat niet meer mobiel zijn een grote straf voor mij zou zijn! Maar anderzijds wil ik ook wel geen gevaar op baan zijn! Ik rijd al veel tragen dan vroeger, t is bijgevolg al een tijdje geleden dat ik nog een boete voor overdreven snelheid kreeg.

Ik ben (was) van plan dat wagentje op te rijden tot het goed is voor de schroothoop, maar nu rijzen er twijfels ivm met mijn rijkunsten !

Misschien zou ik beter af zijn met een automatische wagen, zodat ik niet meer zoveel hoef te schakelen.

Maar anderzijds , stel dat ik er me zo eentje aanschaf en die kl...armen blijven maar verder achteruit gaan , dan heb ik die voor niets gekocht . Want lang met mijn armen op het stuur liggen kost mij ook moeite

Gelukkig kan men al eens met ene arm rijden, hoewel het officieel niet mag, maar soit, vloeken mag ook niet, maar zoals ik hierboven al zei, ik wil geen gevaar op de baan zijn.

Wie raad heeft , of tips, laat maar komen, Grietje!

03-11-12

Verjaardagsfeestje

Gisteren waren we uitgenodigd op een verjaardagsfeestje van een 50 jarige man, een vriend van mijn mannetje. De man in kwestie lust nog wel een pintje en mijn handige harry had het schitterende idee om een "jupilertaart " te maken. Neen geen ingewikkeld recept met bloem en bier en eieren. Dit effe om snel te vermijden dat iedereen me mailt om het recept te vragen.

Hij zette vijftig flesjes jupiler op een houten plankje, waar hij eerst wat isoleerschuim had opgespoten. Zo zaten de flesjes vast op de plank en daarna spuitte hij naar hartelust de rest van de bus leeg zodat het leek alsof de flesjes tussen de slagroom stonden.

Het geheel laten opdrogen, er een mooie gouden 50 opzetten, een breed lint eromheen en last but not least een kudde kaarsjes .

Omdat we de lege bakken ook bij het feestvarken moesten krijgen hebben we nog een cadeautje verstopt in een kartonnen doosje. Kartonnen doosje tussen de twee bierbakken en dan heeft mijn schat massa's gaatjes bijgeboord en het geheel toegeritst met snelbinderkes. Het zal dus wel even werken zijn voor de arme man om aan zijn cadeautje te geraken. En ook om zijn pintjes in de frigo te koelen, want ik kan je verzekeren. Die fleskes trek je niet zomaar los uit het geheel!

Enfin, al zeg ik het zelf , ik vond het wel origineel en er werd er inderdaad hartelijk mee gelachen.

Wat het feestje zelf betreft, het was er heel lawaaierig, de oude boxen verspreidden geen muziek maar geruis en daar krijg iik dus kiekenvel van !

Omdat er eigenlijk niemand was die we echt kenden voelden we ons wat ongemakkellijk en zijn we uiteindelijk gaan socialiseren met een koppel waarvan de vrouw van Duitse komaf was.

Ik vond haar wel sympathiek, we hadden het over onze afstandskinderen, zij had een dochter in Australie wonen, dus hadden we een raakpunt om over te babbelen.

Van mijn kant kwam er nogal veel jean Mariepfaff -deutsch, aber ich deed meine best......

Ik knikte ook heel van ja, deed alsof ikhaar begreep maar eerlijk, ik begreep er met momenten geen snars van! Ik hoop dat ik niet ten onrechte te veel ja geknikt heb.

Omdat het feestje al om 18uur begonnen was, vond ik tegen 22.30 al dat ik heel flink was geweest en het overdovende lawaai al lang genoeg had doorstaan. We waren gelukkig niet de eersten die de keet verlieten.

Mijn oortjes kregen bijna een orgasme, toen we buiten kwamen! Zo blij waren ze dat er terug stilte was, er was alleen regen, maar het vallen van de regendruppels klonk als muziek in tegenstelling tot de boxen in het feestzaaltje.

Ik besefte me nog maar eens dat lawaai een ware marteling voor mij is! In tegenstelling kan ik dan wel op de eerste rij staan bij een muziekoptreden, dan zit ik als het ware binnen in de muziek en dat voelt helemaal anders dan in de buik van het lawaai te vertoeven.

Maar al bij al, was ik toch blij dat ik op het feestje was, ik had een stoel om op te zitten en dat maakte het allemaal stukken gemakkelijker voor mij.

Op naar het volgende feestje! Oeps, juist ja, er komt vanavond volk over de vloer, tijd om eens in mijn kleren te springen, wat te beginnen koken voor deze middagen het huis op te ruimen! Prettig weekend iedereen!

02-11-12

Chrissebie en de tanning-experience

Voor wie het zich herinnert, ons Chrissebie heeft zich de dag voor het vertrek naar Canada een tanning laten doen! Ik dacht het ei van columbus te hebben gevonden om mooi bruin als mother of the groom in mijn bustierkleed te staan!

De schoonheidsspecialiste was heel vriendelijk, niets mis met haar. Ik vond het een leuke ervaring en was vooral blij dat ik geen honderden euro aan de zonnebank had moeten geven en er geen maanden aan een stuk naar toe had moeten rijden om mijn bruinings-beurtje te doen!

Nog blijer was ik dat ik geen bruinen zonder zon moest gebruiken, de stank niet moest trotseren en niet helemaal in ringen en vlekken zou zijn.

Maar het liep allemaal niet zoals het zou moeten lopen.

Na de spuiting van bovenlijf waar ik in blote borsten door de mooie meid werd bespoten was er nog geen vuiltje aan de lucht. Ik had een zwarte trainingsbroek aan, geen bh en een zwart jasje dat bij de ouwe training hoorde.

Alles gepakt en gezakt in de auto gelegd om s morgens de eerste trein te nemen naar Zaventem, ging ik goedgemutst slapen, morgen was het eindelijk D-day.

Maar net dan begon de nachtmerrie, dat produkt begon te stinken, erger en straffer dan gewone bruiner zonder zon. Zo verschrikkelijk dat ik er niet van kon slapen en dat ik eigenlijk hoop en al 3 uurkes geslapen heb die nacht.

Met kleine piepoogjes dan toch maar om vier uur opgestaan. Ik had o zo graag onder de douche gesprongen en heel erg beginnen met scrubben om heel het goedje eraf te krijgen, maar dan kon ik even goed mijn geld zo in de vuilnisbak smijten . Ik deed nauwkeurig wat de bloedmooie schoonheidsspecialiste me had verteld, mij voorzichtig douchen zonder al te veel te wrijven en me achteraf droogdeppen. Ik bracht ook deo aan , wat ik dagelijks doe, met een rollerke.

En zo het vliegtuig op.............

En op de dag van het huwelijk stond ik daar met een gelig gezicht, witte ovaaltjes onder mijn oksels van de deo vermoed ik. En als klap op de vuurpijl was er niemand gebruind, allemaal glunderende bleekgezichten.

Moraal van het verhaal, volgende keer ga ik ook voor wit!

28-10-12

Luxemburg

Morgen vertrekken we naar Luxemburg. Een weekendje dat ik van mijn mannetje voor mijn verjaardag heb gekregen! En hij heeft het gepland zodat het op zijn verjaardag valt. Op die manier vieren we onze verjaardag een beetje samen. Hij zorgt voor het hotel en ik voor het eten.

Ze voorspellen ferm veel kou voor morgen, maar ik heb mijn thermisch ondergoed al klaargelegd. Het is tijd dat ik terug wat uit mijn hol kruip en wat buitenlucht binnenkrijg. Ik sta totaal nog niet op wintermodus en zou de winter het liefst zo snel mogelijk doordraaien, maar dat gaat nu eenmaal niet!

Ik heb een hoopje diverse kledij klaargelegd, kwestie om laagjes te kunnen dragen en van jas te wisselen indien nodig.

De temperatuur is zo snel omgeslagen dat mijn lichaam zich niet zo snel als een amfibie kan omtoveren, het is even zoeken naar de gepaste kledij.

Maar bon, ik kijk er toch naar uit ondanks dat ik al weken in een diep dal zat, maar ik heb het gevoel dat ik er sinds een paar dagen toch aan het uitkruipen ben. Dus leve Fibromindy met haar roze bril! Ik heb trouwens een echte rose zonnebril, allee, helemaal rose is hij niet, maar hij is rose aan de binnenkant, ik vind hem superleuk!

Woensdag keren we terug, dan nog snel bloemekes kopen om een grafstukje voor mijn vader te maken! Ik doe dat het liefst zelf omdat ik daar mijn hart kan inproppen, in dat groene stukje mimosa. Ik ben nu eenmaal een knutsel en frutselaar. Maar eerst genieten van een superleuk hotel, met hopelijk een nog zaliger bed om heerlijk de meest gekke dromen te beleven, want mijn dromen vannacht dat willen jullie niet weten, echt niet! Vrouwen met modieuse lampekappen op hun hoofd op hun huwelijk, echt supergrappig!

en voor de nieuwsgierigen onder jullie , hier gaan we morgen naar toe, maar ik moet toegeven dat het met een promotie was en er anders nooit de volle pot zouden voor betalen.

Chao!

http://www.chateau-urspelt.lu/