25-08-12

De weegschaal en ik!

De weegschaal en ik zijn geen dikke vriendjes!  T is zelfs zo dat ik er niet eens ene in huis wil! Maar gisteren was de huisdokter onverbiddellijk. Ik moest op de weegschaal, grrr, ik had net gegeten en voelde me zo vol als ik me maar vol kan voelen! Wonderbroek of niet, , mijn gewicht verandert daar niet mee, en ik weet dat ik me daar ook een beetje een rad mee voor mijn ogen draai, maar soit, we hadden het over de weegschaal.

85 kilo zei ze en ik moest effe slikken! Het is zo moeilijk om af te vallen , vooral als je medicatie moet nemen! Maar ik doe er momenteel ook niet echt genoeg moeite voor.

Toen ik mijn mannetje 10 jaar geleden leerde kennen had ik maatje 38, kan je je dat voorstellen! Het onheil is begonnen toen ik deanxit ben beginnen slikken en nadien ging ik razendsnel de hoogte in met redomex! GElukkig gebruik ik dat nu niet meer .

Maandag ga ik een vijfdaagse herbalife-kuur volgen, en hoop daarmee een kilo of twee af te vallen , wat genoeg is om met gemak in mijn kleed te kunnen!

Het is balanceren op een slappe koord om op gewicht te blijven om in dat kleed te kunnen.Het is  een bustiermodel is, en dus mooi moet aansluiten .

Na de reis ga ik er eens keihard invliegen om hopelijk toch onder de 80 kilo te geraken. Gelukkig ben ik groot, maar ik moet nog steeds kleren zoeken bij de grote maten en dat voelt nog steeds heel erg discriminerd aan en ik wil ook niet in heuse tenten rondlopen. Sommige winkels met grote maten  hebben echt elk jaar dezelfde stijl en daar hou ik niet van. Enfin, blijven proberen . Het vreemde is, dat het overdag allemaal goed lukt, maar dat slaapmutske of dat glaaske wijn s avonds, met een kaasje of een nootje, daar kan ik zo moeilijk vanaf blijven!

 

22-08-12

Meisjes van 50

Meisje, van 50, zo kan ik me nog een week noemen, dan wordt ik een vrouw van 51, en doet me een beetje rillingen krijgen . Dat doet me ook zuchten, ergereren tijdens het winkelen, of als ik in de spiegel kijk!

Borsten die doorhangen en die dikke buik die ondanks die citroenkuur hardnekkig stand houdt! Hoewel ik uiteindelijk na twee weken dieten niet mag verwachten dat die buik er niet meer zal zijn!

Het is dus al helemaal een utopie om op het trouwfeest te staan zonder dikke buik, hoewel dat kleed dat wel heel goed verhuld! Maar soit!

Chrissebie heeft een investering gedaan, heb me door mijn nicht laten overtuigen ! Het was al een verrassing voor mij  dat mijn nicht nu in die winkel werkt, en dat ze er ook kleren in mijn maat hebben was nog een groter wonder. Maar eerlijk is eerlijk, de kleren zijn te duur, ik zag een mooie bloes, 100 euro en dat vond ik niet niets.

Bovendien hadden ze haast niets meer wat ik mooi vond in 48 en 46 toonde dan weer die gigantische buik van mij.

Tot mijn nichtje op de proppen kwam met de wonderbroeken van Triny en Suzannah! Eerst had ze me zo'n topje aangetrokken maar ik vreesde dat dit niet zou lukken om die bandjes te verstoppen  onder dat suitekleed.

Dus de wonderbroek maar! Het is behoorlijk sleuren en trekken om alles op zijn plaats te krijgen, maar het resultaat mag gezien worden, enfin, Mijn grote -buik-gevoel verdwijnt er mee. Ik had het wat moeilijk met de prijs, maar verdorie "aan die leeftijd moet ik investeren wil ik er een beetje goed blijven uitzien en me goed voelen in mijn vel.

Ik heb verleden week al geinvisteerd in een paar orthopedische schoenen, wegens geen schoenen meer vinden in gewone schoenwinkels! Achteraf bleek ook dat geen wonder te zijn , aangezien ik een 41.5 heb in plaats van een 41 en noem me eens een schoenwinkel die nog werkt met halve maten. Dus loop ik al jaren met schoenen die eigenlijk te klein zijn en waar uiteraard mijn aangepaste steunzolen niet inkunnen.

Maar terug over mijn wonderbroek! In de auto zat ik me ineens te realiseren dat dit ding ook altijd af en aan zal moeten om naar het toilet te gaan en eum, dat zal geen makkie worden , aangezien ik het zal moeten leren om "het alleen " aan te kunnen trekken! Want met je nicht in een pashokje kan het best hilarisch zijn, maar eum met zijn twee staan giechelen in een toilet zou wel eens verkeerd kunnen geinterpreteerd worden, straks worden we nog opgepakt voor zedenschennis en het land uitgezet, daar gaat mijn fantasie alweer! Triny and Suzannah , here I come!

 

05-08-12

De bezigheden van Fibromindy!

Mijn mannetje heeft zijn laatste dag vakantie vandaag! Ik heb dus het bloggen en het lezen van blogjes een beetje aan mij laten voorbij gaan. Wat heb ik zo ondertussen allemaal uitgespookt deze week!

  • Maandag naar zee geweest en naar Sioen gaan kijken, ( had ik al gezegd)
  • Vrienden ontvangen en hen verwend met een koude en warme tapasschotel, t was heel gezellig.
  • Opgekuist van het feestje, anders zaten al mijn pottekes nu vol schimmel!
  • Naar de auchan geweest in Frankrijk een megasupermarkt vlak over de grens, een voorraad water en cola ingeslegen die daar veel goedkoper zijn hier, een pizzake gaan eten.
  • Naar zee geweest gisteren en met mijn ma king crab poten gaan eten, voor de eerste keer in mijn leven dat ik dat gegeten heb! Duur maar blij dat ik het eeens kon proeven.
  • tafel gedekt en lasagna gemaakt voor miss Carrie die me morgen komt oppikken om naar Ieper te rijden en daarna hier nog een stukse blijft eten.
  • Veel in de sauna zitten zweten, met gevolg veel water drinken, veel pipi doen en veel douchen.
  • Af en toe ergens iets gaan drinken om zo toch een beetje vakantiegevoel op te wekken
  • fier geweest  ( en nog steeds, ) op mijn dochter die eindelijk haar centjes van haar vorig werk heeft gekregen en voet bij stuk gehouden dat ze onschuldig was. Ze heeft er voor gevochten ondanks de dreigingen van haar ex-bazin, die brieven vol leugens stuurde naar het acv.
  • En voor de rest een beetje de dagelijkse sleur, boodschappen doen, koken, en opruimen en nog eens het strijkijzer mogen binnen doen voor hetzelfde probleem als twee maand geleden, wat redelijk kut is.
  • vast en zeker een paar kilo's bijgekomen wegens het goede leven,, de roomsausjes, nagerechtjes , sangrias, bruine paterkes en rode wijn. Ik moet hoogdringend dat kleed nog eens aantrekken, om te zien of alles nog op zijn plaats zit en het nog dicht kan!

27-07-12

Jeugddromen

Ik hoor hier de jeugd vaak bezig over hun toekomstplannen! Hoe ze al aan het uitrekenen zijn wat ze zullen kunnen spenderen aan een huis , eens ze afgestudeerd zijn en de job vinden waarvoor ze gestudeerd hebben. En dan denk ik , droom maar mensen, en plan maar, een mens moet dromen hebben om waar te maken! Ook ik had jeugddromen, die in de loop der jaren vaak veranderden! Eerst wou ik missiezuster worden om de kindjes van Afrika te gaan helpen. Later wou ik een dierenasiel openhouden en ik zou alle gestrande dieren opvangen. En uiteindelijk deed ik hotelschool en het logische gevolg was dat ik droomde van een eigen restaurant! Ik zag het helemaal voor me, een vriendelijke werklustige man die aan mijn zijde zou staan. Maar owee, alles liep belange niet volgens plan! Wij hadden ook uitgerekend hoeveel we zou ongeveer zouden kunnen verdienen, maar het liep reeds uit de hand door een lening af te sluiten, die belange niet toereikend genoeg was om alle onkosten te dekken van verbouwingen en inrichtingskosten. Dan maar een bijkomende lening. Het was werken en vroeten en mijn toenmalige man, werd van een werklustige vriendelijke en attente man, langzaam maar zeker meegesleurd door het alcoholmonster. Dat was niet gepland, daar had ik als jong meisje nooit aan gedacht dat dit me kon overkomen. Ik had het pas door bij de geboorte van ons tweede kind, en dat kwam aan als een donderslag bij heldere hemel. Het kon toch niet dat mijn ventje een drankorgel zou worden. Ook financieel ging het ons niet voor de wind, het was wroeten om alles financieel rond te krijgen. Toen ons zoontje op 2.5 jaar door het venster viel van zijn slaapkamer op het eerste verdiep, werd mijn leven een nachtmerrie, zoiets kan alleen een ander overkomen! Mijn toenmalige echtgenoot zag maar één weg om het allemaal te kunnen dragen , alchohol verzachtte zijn pijn en alcohol werd zijn trouwe bondgenoot, hij zag hem als een vriend , maar het was zijn vermomde vijand! Gelukkig overleefde Amaury zijn val , maar ik had van het gebeuren een trauma overgehouden. Gedurende zeven jaar kreeg ik regelmatig een depressie, kon ik niet meer huilen .Ik ben er uiteindelijk uit geraakt met psychologische hulp. De problemen bleven zich opstapelen en de drankduivel had mijn ex-genoot volledig in zijn macht. Ondanks enkele goeie vrienden die heel veel voor ons gedaan hebben, het mocht allemaal niet baten. na 14 jaar knokken in het restaurant , waar de droom veranderd was in een nachtmerrie. Na 14 jaar dwong ik mijn man om werk te zoeken, ikzelf had al een job, ik gaf mijn vaste werkvrouw haar ontslag en besloot op 1 sept de keet te sluiten, kwestie om in schoonheid te eindigen. We waren ondertussen 7 ontwenningskuren ver, met vooral veel vallen en weinig opstaan. Het restaurant werd verkocht, en we gingen in een rijhuisje wonen. Knop omdraaien en doorgaan, mijn hoofd waardig opgehouden. Na opnieuw een zware depressie nam ik de winkel van mijn moeder over en startten we de procedure , " scheiding van goederen" ik wou financieel geen enkel risico meer nemen. Na een mislukte zelfmoordpoging van ex-genoot en een nog een paar ontwenningskuren verder besloot ik defenitief om te scheiden. Dat was het allermoeilijkste voor mij,, "opgeven", dat lag niet in mijn natuur, maar ik kon niet anders of ik werd meegesleurd in de neerwaartse spiraal. Al mijn toekomstdromen werden met de grond gelijk gemaakt. Ik moest uit al die scherven terug een leven zien te bouwen. Ik boerde nog wat verder met de winkel, leerde tijdens mijn scheidingsperiode mijne Wim kennen en het leven kreeg weer zin. We trouwden , ik stopte de winkel en ging werken en dat was mijn plan tot aan mijn pensioensleeftijd, en toen kwam meneerke fibromyalgie op het toneel verschijnen! Maar toch heb ik nergens spijt van, ben ik door het leven dat ik geleefd heb de vrouw geworden die ik nu ben. Misschien was ik nooit zo sterk geworden als ik mijn vroegere problemen niet gehad had. In elk geval, we zullen daar nooit echt achterkomen. En nu leef ik dag per dag, heb nog dromen maar maak geen verre plannen meer in de toekomst. Maar het allerbelangrijkste, is dat al die problemen me niet hebben klein gekregen, ik sta er nog steeds en ben niet van plan ooit op te geven. Als dat geen goed toekomstplan is!

21-07-12

Mijn toverhuisje

Ik heb er heel lang over nadedacht, 36 keer mijn geld gedraaid en gekeerd , gewikt en gewogen , het internet afgedweild. Enfin, K wil hier alleen maar zeggen dat de aankoop van een irnfraroodcabine geen impulsieve beslissing was.

Ik had op het internet het kaf van het koren al geschoren door uit te sluiten "wat ik niet wou", ook prijsvergelijkingen gemaakt. Want ik hoef helemaal geen sterrenhemel, da's allemaal heel mooi en romantisch, maar het draagt niets toe aan "waar mijn toverhuisje eigenlijk moet voor dienen"!

Namelijk de gewenste warmte geven, en de gewenste stralen afleveren, en bovenal, het moest kunnen staan op de voorziene plaats ervoor. Voor mij geen poespasjes, lichttherapy, allemaal heel leuk, maar niet zonder een ferme meerprijs!

Ik kende de infraroodcabine van diverse wellness waren we al naartoe geweest waren in het verleden . Maar daar kreeg ik wel een sterrenhemel en prachtige kleurtjes, maar tegen dat de sessie afgelopen was, was ik nog niet aan het zweten, dus zaten mijn afvalstofjes nog steeds in dat lijf van me.

Vandaar dat ik persé eerst de cabine wou proberen, ik had geen zin om een kat in zak te kopen van een paar duizend euro, om achteraf tot de conclusie te komen dat ik niet het gewenste effect heb.

Bij www.biozendo.be kon dat. Een helen boterham om de website door te lezen, maar correcte informatie, de prijzen vielen binnen het voorziene budget. Het leek me allemaal heel oké op de website.

Ook het hout stond me aan, Canadees rood cederhout en jullie voelen me al komen, een stukje Canada in huis, stom van me maar soit, ik heb ze allemaal wel op een rij, maar niet in de juiste volgorde. Soit, het was goed meegenomen.

Na een paar keer over weer gemail spaken we op maandag af om ter plaatse te gaan op dinsdag . Mijn mannetje zat een beetje verveeld na de lange uitleg te luisteren, jaja die man legt het allemaal heel goed uit, maar voor mij was er maar één ding belangrijk! Testen die handel. Er was een testruimte voorzien, waar een grote cabine stond opgesteld , een douche ter onze beschikking , fijne muziek en water na believen.

Ik ben eigenlijk niet echt en waterdrinker, maar o zweet zweet, ik heb toch een liter water naar binnen gekareld.

Ik kwam buiten met een big smile om mijn oren , want "dit " voldeed volledig aan mijn verwachtigen. Voor mij was de deal dan al rond.

Met blozende wangetjes kwamen we uit het toverhuisje dat mijn lichaam tot op het bot kon verwarmen ,, iets dat ik niet bekom met een dondsdeken en daar diep in weg te duiken. En op de zon hebben we al heel de zomer niet moeten rekenen. En bovendien moet het volledig windvrij zijn mijn lijf dat op een vergiet lijkt.

Steven de verkoper was totaal niet opdringerig en verbaasde zich er eerder over dat ik direct een beslissing nam. Het was een groot voordeel dat ik zo goed voorbereid was en dan ga ik heel vlaanderen niet gaan afdweilen om prijzen te vergelijken e.d.

Groot was mijn jolijt dat we uiteindelijk toch een model konden plaatsen waar we af en toe met zijn tweetjes in kunnen, want eerlijk ik was bang een claustrofobisch gevoel te krijgen in dat zeshoekige cabientje, maar een mens moet er plaats voor hebben, nietwaar.

Blij als een kind verlieten we de keet en twee dagen daarna werd mijn toverhuisje geleverd. Aangezien het een klein bedrijf is, was het Steven die leverde, de baas, verkoper, technieker , alles ineen. Maar aangezien er ook geen tussenpersonen zijn en geen personeel kunnen ze hun prijzen scherp houden, wat mij ten goede kwam, want meer kon en wilde ik er niet aan spenderen.

We waren zo in ons nopjes dat we nog meer dan een uur hebben nagepraat en ik vind het een grote meerwaarde dat het nog eens goed klikt en je er nog een gezellige namiddag gratis bovenop krijgt.

UIteraard werd mijn kleine huisje diezelfde avond nog getest en goed bevonden. Ik voelde de heilzame werking op mijn spieren , maar had ook een lichte hoofdpijn , maar ik denk dat dit kwam door de ontgifting van mijn vervuilde lijf. Mijn lichaam ondergaat veel verandering en daardoor reageert het volgens mij op die manier.Maar soit, nog een halve liter water en een douche verder voelde ik me kiplekker en heb ik heel goed geslapen.Met dank aan mijn toverhuisje!

19-07-12

Brief aan Tjippe

Lief vogeltje van me Je kooi staat leeg in de living, ik moet ze nog kuisen , en zal ze voorlopig aan de kant zetten. Want ik hoop dat je binnen een paar weken terug komt en dat we terug samen verder kunnen . Ik heb er vreselijk van afgezien, tot het laatste moment getwijfelt of ik je dat wel wou aandoen. En ik kan het je natuurlijk niet uitleggen, en zelf al legde ik het je uit met handen , je zou er toch geen snars van begrijpen. Hoewel je zelf best mondig was, van muziek hield en je al graag een danske placeerde. Ik heb tranen met tuiten geweend, maar dat zag jij niet , want we hadden je in een doos gestopt om te vervoeren. En ik hou mijn hart vast dat ik een goeie beslissing heb genomen. Het is de bedoeling dat de papegaaiemeneer je terug op je stok leert zitten, dat je het misschien doet als je in een andere kooi zit. En dan kan je terug zonder trauma in je eigen kot. Maar het was noch voor jou noch voor mij leefbaar op die manier, ik heb het daar al over gehad. Als de truk met de stok niet lukt, dan mag je daar blijven, zal je een andere kooi krijgen en een lief, maar eerst moeten ze erachter komen of je nu een jongen of een meisje bent, want ik weet het zelf niet. Misschien wordt je een goeie moeder of een trotse vader, iets wat je hier zeker nooit zou worden. Ik had echt het gevoel dat ik je hier los moest laten ondanks de pijn die daarbij voel. Ik hoop echt dat je ooit terug komt of anders dat je een mooi gezinnetje kan stichten. Maar na jou, komt er nooit nog een dier in een kooi in huis. Want ik ben al altijd tegen dieren in gevangenschap , maar je baasje had je gekocht in de dierenwinkel, omdat een papegaai volgens hem zijn ultieme droom was. Maar hij was degene die je liet vallen en ik heb al die jaren mijn best gedaan om goed voor je te zorgen en ik heb je altijd heel graag gezien, als mijn eigen kameraadje. Ik zou willen dat je het begrijpt dat ik je niet verraden heb, ik hoop dat je je me kunt vergeven met je papegaaieverstand al vrees ik daar voor. Ik kruis mijn vingers lieve vriend dat ik je binnen een paar weken gewoon terug mag ophalen. Liefs, je vrouwtje

12-07-12

gescannerd en al

Voila si, k ben weer gescannerd en ingespoten met kleurstof! Mja, mijn niet ge-opereerde schouder moet ook onderzocht worden en volgens wat ik op het papierke gespiekt heb, gokt de huisdokter  ook op een frozen shoulder links nu, kwestie van wat evenwicht zeker!Frozen shoulders lijkt mijn specialiteit wel!

Gelukkig is het moraaltje vandaag een beetje beter , k heb verdorie in t shirt nog een paar boodschappen kunnen doen! En aangezien "chauffageman" hier is, zal ik vast kunnen douchen in heerlijk warm water! Als dat geen goed nieuws is si!

Want we vinden het allemaal heel normaal dat we ons kunnen douchen onder een zalige straal warm water! Tot je opeens zonder mazout zit voor een week of drie en terug kommetjes water moet opwarmen als je je eens "warm" wil wassen! Niet te warm uiteraard, want zie dat ik krimp! In de breedte wil ik best een beetje krimpen, maar mijn lengte is best goed, ik ben daar tevreden mee!

Toen ik tevoren in dat wachtkabientje zat, was ik mezelf aan t observeren wat ik allemaal deed om de tijd te doden. Ze wieren je de kabine binnen en dan mag je daar zo'n kwartier zitten wortel schieten! Maar ik had geen zin om wortel te schieten en zat dan maar de mwm-pjes te tellen op mijn belachelijke schortje. Smskes sturen en om de haverklap controleren of ik nog geen sms terug kreeg.

Maar ik ben vooraf snel wat gaan shoppen, twee gilets gekocht terwijl ze nieuw in collectie zijn en de lange modellen heel rap uit zijn. Een zwarte en een oranje. Ik wou er ook een rode maar die waren al uit, en dat in t midden van de zomer.

En vooraleer ik naar de pijnbank moest ben ik nog snel een kop koffie gaan nuttigen in de refter van het ziekenhuis. Voor de gezelligheid moet je daar niet gaan, maar de koffie heeft me desondanks heerlijk gesmaakt en kwam uit een deftig expresso-apparaat en niet uit zo'n grote bidon die daar al staat van s morgens vroeg.

De scannermadam zei met dat ik me voor de rest van de dag koest moest houden en dat ik de grote schoonmaak niet moest gaan doen, alsof ik dat zou kunnen ! Maar soit, ze bedoelde het goed.Alleen het autorijden lukte niet goed, maar ook dat is al een hele tijd zo.

Bon en het zonneke schijnt en dat scheelt al heel wat punten op mijn gemoedsschaal, olé olé , k ben eindelijk weer terug een tevreden mens, ondanks de kutschouders!

Laten we met zijn allen de zon vasthouden nu!