15-09-13

De engel van de dag.

Vandaag leek al weer een saaie dag te worden. Mannetje moest gaan scheidsrechteren en ik had niet eens de fut om iets te doen. 

Maar ik wist dat het vandaag "rode loper " was in Tielt, en was er graag naartoe gegaan, maar alleen vond ik ook maar niets.

Ik vreesde dat ik weer heel de dag in mijn zetel zou slijten, om elke vijf seconden mijn facebookberichten te checken en me te vervelen wegens gebrek aan fut om ook maar iets aan te pakken . 

En ik plaatste een berichtje op facebook in mijn besloten eigen groepje fibrootjes.

En een uurtje later kreeg ik een telefoontje van een lotgenootje die graag met me mee zou gaan.

Ik schoot uit mijn zetel, ging prompt in mijn kleerkast rommelen om iets passend voor het seizoen aan te trekken.  Ik nam een goeie douche met weldadige zeep waarmee ik royaal inwreef. 

Brushte mijn vers gewassen haren, die er deze morgen nog slonzig bijhingen en smeerde mijn smoeltje in om er wat beter uit te zien.

Ik kreeg terug wat energie, sprong in mijn karretje en vond al snel een parking , niet te ver van de winkelstraat.

Er liepen al mannequins over de rode loper die door heel de straat liep tot over de markt. Bijna alle boetieks namen deel aan dit evenement en het was leuk om dat van op een terrasje gade te slaan.

Ik bestelde een koffie en wachtte op mijn "date" die er na een half uurtje ook aankwam. 

Zotcontent was ik dat ik een beetje kon bijpraten over reizen , mode en weinig over onze gemeenschappelijke fibro. 

Een koffie en een kriekje verder verlieten we het terras om de winkelstraat door te wandelen. Hoewel ik weet dat er geen enkele winkel mijn maat verkoopt , muv broeken, zijn we toch wat boetiekjes binnengetrokken, maar hebben niets buitgemaakt.

Nu ik terug in mijn zeteltje zit voel ik me stukken beter dan deze morgen en eigenlijk al heel de voorbije week met dank aan mijn reddende engel die op het gepaste moment uit de hemel kwam vallen voor mij . Ik zie weer een lichtje aan de tunnel en ben weer op de hoogte van de laatste modetrends, hoewel ik eigenlijk niet zo meedoe aan die trends, maar soit. T was leuk en ik heb er deugd van gehad. Bedankt lotgenootje!

19:44 Gepost door fibromindy | Permalink | Commentaren (7) | Tags: lotgenootje, rode loper tielt, terrasje |  Facebook

13-09-13

Ik mis een uitdaging!

Ja, ik mis een uitdaging. Ik zit hier doelloos mijn dagen te passeren. Ik doe dan wel de was en de plas en ik zorg voor eten, maar daar eindigen dan ook mijn bezigheden. Ik voel me mentaal niet sterk, zit vol vragen naar de toekomst toe. Mijn leven is ook op slag verandert door dat Zoon van mijn mannetje opnieuw gaat studeren. 

Ik wil werken, maar bij het zoeken op de site van de vdab blijkt dat er niets te vinden is dat ik wel zou aankunnen. Ten eerste zijn de meeste deeltijdse jobs jobs als poetsvrouw, die lichamelijk veel te belastend zijn. Of het zijn jobs waar je je koppeke moet kunnen bijhouden en gezien mijn zware concentratiestoornissen en slechte geheugen. Ze zouden me daar zien komen , aan de kassa zitten en de helft van de tijd niet meer weten of ik nu al geld gekregen heb of niet. 

Ik weet ook niet of werken, " de oplossing " is om mijn saaie dagelijkse leven te doorbreken. Dan is er de angst dat ik het lichamelijke niet zou aankunnen  . En mijn mannetje waarschuwt dat ik dan misschien wel heel het weekend zal doorbrengen al slapend en dat ik dan ook weinig aan mijn vrije tijd zou hebben.

Ik sta al zes maanden op een wachtlijst bij de dienst gezondheidszorg en ik hoop daar heel snel naartoe te kunnen gaan. Mijn hoofd zit vol spinnewebben , ik slaap heel slecht en ik loop hondemoe rond. 

Ik verlang er zelfs naar om terug naar de rinkel te kunnen zodat ik me daar een beetje nuttig kan maken en een babbeltje kan slaan met de therapeuten, al zijn het dan  geen psychologen. 

Mijn auto staat al gans de week in de garage , maar aangezien ze een stuk te kort hebben om hem terug in orde te zetten, sleept het zo lang aan.

Ik kreeg een aanbod om een gratis vervangwagen, maar ik heb dit aanbod vriendelijk afgeslagen omdat ik niet met andermans wagen wil rijden, uit angst dat er me iets zou overkomen. ja, ik ben een schijtebroek geworden. Waar is de zelfzekere, flinke, Chrissebie naartoe.

Het wordt zoeken om haar terug te vinden. En net daarom wil ik naar de dienst geestelijke gezondheidszorg. Want privétherapie kan ik niet betalen. 

Nog 2 uurtjes en dan komt mijn mannetje terug thuis. Joepie, want ik kan het alleen zitten niet aan!



12-09-13

De kusten van Nova Scotia en New Brunswick.

 Nova Scotia, is het meest Oostelijke deel van Canada, op de kaart lijkt het een schiereiland. Het heeft meer dan 600 km kusten. Verleden jaar hebben we daar een heel deel van gedaan op onze roundtrip van zes dagen. Omdat we verleden jaar zo heel veel hebben gedaan van Nova Scotia zijn we er ook een paar dagen op uit getrokken in New Brunswick, de aanpalende provincie. En ook NB heeft veel mooie dingen te bekijken. 

 

DSCI1285.JPG

Het strand van Joggins

DSCI1288.JPG

DSCI1293.JPG

DSCI1296.JPG

DSCI1298 - kopie.JPG

DSCI1300.JPG

DSCI1304 - kopie.JPG

DSCI1314.JPG

Voila si, ik heb mijn initialen achtergelaten.

DSCI1316.JPG

DSCI1321.JPG

DSCI1425.JPG

Het strand van Pugwash, een heel ander strand in een heel andere streek?

DSCI1426.JPG

DSCI1527.JPG

Hopewhell Rocks in New Brunswick, op weg naar de Flowerpot rocks.

DSCI1534.JPG

DSCI1537.JPG

DSCI1548.JPG

DSCI1542.JPG

Jammer van de schaduwen op de rotsen, we zijn het nieuwe fototoestel nog niet gewoon.We moesten ons daar meer op voorbereid hebben.

DSCI1549.JPG

De schoonouders en de hondjes waren ook van de partij.

DSCI1550.JPG

DSCI1557.JPG


13:28 Gepost door fibromindy | Permalink | Commentaren (8) | Tags: hopewhell rocks, pugwash, joggins, stranden canada |  Facebook

10-09-13

Met kaas naar Canada

Ik had me voorgenomen om kaas mee te nemen naar Canada, kwestie van een stukje belgische cultuur over de grens mee te nemen, namelijk een kaasplank. Ik had me suf gesurft om te weten te komen of ik wel kaas mocht meenemen. Op een site had ik gevonden dat je kaas mee mocht nemen als ze vacuum verpakt was. Zo gezegd , zo gedaan. Ik ging de zaterdag dat we vertrokken naar de Delhaize , besprak mijn plan met de vriendelijke bediende en zij verpakte al mijn kaas vacuum. 

Zekerheidshalve dacht, ik ga die mail uitprinten waar het staat dat het mag ingevoerd worden. Maar o wee, ik vond het langs geen kanten meer terug. Soit, dan maar zonder die mail vertrekken, wie weet worden we gecontroleerd.......

Op het einde van de vlucht kregen we een kaart die we moesten invullen. Er stond ook bij dat je geen dierlijke produkten mocht meebrengen, maar ik bedacht dat dit slechts voor vlees gold. 

Maar de angst sloeg me om het hart toen we de kaart moesten afgeven aan een douanier en die me vroeg of ik alles begrepen had wat op de kaart stond en wat we gingen doen in Canada etc..

Ik voelde me rood aanlopen, ik ben nu eenmaal een hele slechte leugenaar . Ik was er van overtuigd dat de leugen op mijn gezicht stond geschreven en bekende dat ik niet zeker was als "kaas bij de dierlijke produkten werd gerekend , omdat wij ze onder zuivelprodukten classeren. De beamte was vriendelijk en smaalde een beetje , dat ze het gingen bekijken. Ik legde hem uit dat ik het wel degelijk had gelezen, maar dat ik het wou uitprinten en niet meer terug had gevonden.

IK kreeg een stempeltje en mocht vriendelijk een hoekje om , om daar terug in een rijtje terecht te komen voor een controle.

We mochten aanschuiven aan loket vier, daar openden we onze valies, die origens vol cadeautjes stak, voor meer dan het bedrag dat toegestaan was, maar gelukkig hadden we niets ingepakt.

Het was een vrouwelijke beambte en ik vertelde haar het zelfde verhaaltje, deed er nog een schepje boven op dat zoon jarig is en dat hij zo graag een kaasschotel zou eten, en dat we alles volgens de wet vacuum verpakt hadden, bla bla bla en het lot was me gunstig gezind, ze zei, dat het okee was en we konden gaan! Oef wat een opluchting, maar ondertussen waren we wel een half uur kwijt. In de aankomsthal stond zoon al ongduldig te wachten en het werd een blij weerzien. Hij moest lachen met mijn kaasstory; De rit naar huis ging snel omdat we veel te vertellen hadden. Blij dat alles goed was verlopen!

DSCI1271.JPG

Zo zag de kaasschotel er s anderdaags uit, we hebben dat heerlijk overgoten met wijn dat de schoonvader zelf maakt, en hebben het met zijn zessen gezellig opgegeten.

DSCI1274.JPG

Bij de kaas hoort uiteraard gesneden stokbrood.

Het werd een heerlijk weerzien met de schoonouders.


Het huiselijke leven in Canada

Ik ben na vier dagen al terug een beetje op mijn plooi! Ik heb waanzinnig veel foto's, veel te veel om ze in één keer op te loaden en dus ga ik het in stukjes en brokjes doen. Vandaag dus het dagelijkse leven, misschien niet te foto's van de mooie verzichten, de prachtige natuur, maar die komen er zeker ook aan. 

1175409_10151577104681372_90550401_n.jpg 

Kennis maken met Gretchen, één van de twee lieve hondjes van het huis.

1231240_10151577108921372_2068273746_n.jpg


Verjaardagen gevierd, eerst die van mij op restaurant en voor Amaury zijn verjaardag heb ik thuis gekookt. Een cheesecake gebakken die wat te donker uitsloeg.

1235005_10151577102326372_1489369911_n.jpg

Mijn feesttaart in het Duitse restaurant in Amherst

DSCI1243.JPG

zonsondergang van uit onze zetel buiten.

DSCI1244.JPG

Klaprozen gekweekt met opgestuurd zaad uit de hema!

DSCI1248.JPG

De leuke typische akarandastoelen, jammer dat ze ze heden ten dage in plastiek maken.

DSCI1252.JPG

DSCI1265.JPG

Huisje weltevree, volgende week overal nieuwe ramen en volgend jaar verder de tuin aanleggen, en zo heeft ne mens altijd werk uiteraard.

DSCI1253.JPG

Even de tarantula bekijken op het werk van zoonlief.

DSCI1360.JPG

DSCI1405.JPG

Hier hangen de electriciteitsmeters buiten, heel handig.

DSCI1353.JPG

Al vroeg in de halloweenstemming in de winkels

DSCI1261.JPG

Zoonlief aan het werk in de petstore.

DSCI1416.JPG

Uitgenodigd bij de ouders van Shannon.

DSCI1439.JPG

Smores gekocht en meteen uitgeprobeerd!

DSCI1438.JPG

Smores zijn koekjes met chocolade en gesmolten marshmellows, heerlijk als ze warm gegeten worden!

 

17:45 Gepost door fibromindy | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook

07-09-13

Terug van Canada/

Gisteren thuisgekomen, na een hele emotionele reis, waar we veel dingen samen met zoon en schoondochter hebben gedaan . Ik probeer morgen wat foto's en verhalen te posten. Maar ik voel me daar vandaag emotioneel veel te slecht voor.

20:24 Gepost door fibromindy | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook

27-08-13

Hier zijn we dan

Derde dqg in Canada> We geaken al wat op ons positieven van de jetlag. Hier tokkel ik op een qwerty-klavier, dus als ik veel fouten maak heb ik daar vandaag dan een goed excuus voor.

De reis is goed verlopen. Het was een goeie keus o; de dag ervoor te vertrekken en te slapen in het ibishotel bij de luchthaven> Een busje bracht ons naar de luchthaven en de vlucht naar London ging vlug> Bij het wachten in Londen zag ik langzaag het woordje Halifax naar boven kruipen m, tot dat we zo,n twee uur lqter mochten beginnen boarden> Ik had een misdaadromam van mijn Wi;;etje geript en het boek was zo spannend dat de tijd eigenlijk vlug voorbij vloog>

Bij het invullen van het douanefor;ulier z

werd ik nerveus omdat kaas een dierlijk produkt is en dan zeer geen vlees> Maar toen ze einde later op vaste grond stonden en de officer me vroeg wat we kwamen doen in canada begon ik rood aan te slaan, ik vreesde dat hij de zenuwen door mijn lijf zag gieren> Ik bekende dan maar dat ik niet zist of kaas bij dierlijke produkten hoorde> Ik had gelezen op internet dat kaas meemocht indien hij vacuum verpakt was. De officier vroeg waar ik dat gelezen had en ik zei eerlijk dat ik het de dag ervoor wou afprinten, maar dat ik het niet meer teruggevonden had> Enfin, ik mocht een ommetje doen langs de cotrole.

We hadden geluk, een vriendelijke dame te treffen> Ik vertelde haar hetzelfde verhaaltje en zei dat de kaas bestemd was voor de verjaardag van mijn zoon> het lot was me goedgezind en het was ok. Ik lachte haar toe en zei ;You made my day, thanks a lot.

In de aankomst hall stoind zoonlief te wachten en twee uur lqter stonden we bij hem thuis> 

er werd verteld, cadeautjes uitgedeeld en vroeg geslapen>

Gisteren was het winkelen , in de na;iddag wat rusten om de laatste vleug jetlag weg te jagen. Savonds kwamen Terry en Dina voor de kaasschotel> Er zerd gegrapt over de stinkkaas, veel bijgepraat en veel wijn gedronken die Terry zelf maakt> De avond vloog voorbij, nog wat foto's bekeken van op reis en dan ons nest in. En vandaag gaan we naar Joggins, een klliffenstrand> De hondjes gaan mee, en uiteraard ons fototoestel> We kijken er heel hard naar uit om een nieuwe plek te zien. Wordt genieten dus>

14:11 Gepost door fibromindy | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook