20-12-13

Chrissebies kerstcadeau!

Ja, eergisteren viel mijn kerstcadeau uit de lucht! Beter gezegd in de postbus;

Ik mag aantreden op 20 januari naar het risiv in Brugge. Ja, de adviseur in Tielt heeft negatief advies doorgestuurd naar de grote bazen, en ik mag op onderzoek.

Naar het schijnt zijn dat geen onderzoeken, maar mensomwaardige vernederingen.

Ik heb daar echt al stunten over gehoord, en het maakt me niet vrolijk. 

Anderzijds mag ik met mijn hand op mijn borst eerlijk zeggen, dat het me absoluut niet zou lukken om te werken in een normaal werkcircuit. Hoe graag ik dat ook zou willen.

Het ergste dat ik me zo moet weren om het recht te behouden om "ziek " te zijn.! Erg vind ik dat!

Maar ik probeer er me niet druk over te maken. Ik zie wel wat er komt en als ze daar in Brugge beslissen dat ik terug kan gaan werken! Ik denk dat ze me daar zelf wel geen jobke zullen geven! 

Ja, de adviseur zegt dat ik het maar al te goed kan uitleggen, maar hij beseft niet dat ik maar aan één stuk doorraas gewoon uit zenuwachtigheid.

En der is nu eenmaal iets waar ons Chrissebie in is, en dat is babbelen, maar het betekend niet omdat ik goed kan babbelen dat ik ook gezond ben, was dat maar zo, k zou zo blij zijn!

19:52 Gepost door fibromindy in stomme fibro | Permalink | Commentaren (9) | Tags: risiv, adviseur |  Facebook

21-05-13

De adviseur

Vandaag was het dan zo ver, na twee jaar niet opgeroepen te zijn , mocht ik me vandaag aanbelden bij de adviseur. Ik was niet echt bang of nerveus, hoewel er mensen zijn met horrorervaringen bij hun adviseur, ze vliegen van de ziekenkas, moeten terug gaan werken, terwijl ze niet kunnen en worden dan nog eens onvriendelijk behandeld.

Maar bon, ik weet gewoon dat ik niet voltijds kan gaan kuisen en dat weten de adviseurs ook. Ik werd heel vriendelijk behandeld. Het eerste wat hij vroeg is, "zeg ne keer madammeke waarom jij niet kan gaan werken "? 

Ik gaf hem een uitleg over mijn heup en mijn schouder en repte met geen woord over mijn fibromyalgie. Hij onderzocht me hij kon niet ontkennen dat mijn klachten gegrond waren. Ik vertelde hem dat ik me depressief voelde vanwege mijn lange thuis zitten. En vertelde honderduit over de rinkel een project dat ik eens ging uitproberen.

 Hij sprak over trajectbegeleiding en ik zei, als ik aangepast werk zou vinden, dat ik dat graag zou doen! De vraag is maar, wat is aangepast werk voor mij????? Administratief werk, ik kan belange niet genoeg concentreren daarvoor. Ik heb het al lastig als ik overschrijvingen moet doen. Een jobke waar ik geen trappen moet doen, geen grote inspanningen leveren, niet lang moet stil zitten, niet lang moet zitten. En waar ik regelmatig eens mag rusten! Ja lieve meneer de adviseur, ik wil graag zo'n jobke doen. De vraag is uiteraard, waar vinden we er zo eentje??? 

Maar ik heb hem beloofd om er eens over te gaan spreken bij de sociale dienst van de ziekenkas. En dat ga ik dan ook wel doen, maar eerst alle resultaten van mijn heup afwachten .

Thuis staat mijn mannetje niet te springen , want hij is bang dat ik elke avond doodmoe in de zetel ga liggen , en niet te genieten zal zijn! Misschien is het andersom en voel ik me terug een beetje mens, en voel ik me terug wat nuttig in de maatschappij. Maar een dagje met de keer en tijd geeft raad en we zien wel of ik er ooit nog in slaag om te gaan werken, want wie weet wat er na de heup uit de fibrohel komt gevallen ! 

19:48 Gepost door fibromindy | Permalink | Commentaren (7) | Tags: adviseur, fibromyalgie, heupprobleem |  Facebook

13-05-11

stomme schouder

Omdat bij mij de foto's ( waar ik geen wijs uit raakte) al online stonden, heb ik toch maar de huisdokter opgebeld en wat blijkt nu! Ze zien helemaal niets abnormaals op die ct scan! De moed zakte me in de schoenen! T is niet dat ik persé iets wil hebben, t is dat ik persé "hulp" wil krijgen voor die vlammende pijnen die heel mijn rechterarm terrorriseren!

Nu weet ik niet wat ik moet doen! Het advies van Dr lambrechts volgen en naar dr Devulder gaan of GRiet Brusselmans in t UZ pijnkliniek, of een specialistje hier in Tielt. Of toch maar naar Roeselare???

Of eerst nog eens naar dr Grietje op gesprek? We zijn helft van de maand maar mijn centjes zijn al allemaal de deur uit aan huishoudgeld, naft voor mijn auto en dokters voor de rest niets gekocht!

Ja de moet staat me zowat in de schoenen. Zolang er geen diagnose is lijkt het alsof ik die zere schouder maar wat zit te faken! En ik moet maandag naar adviseur, die kan me dan ook weer eens goed door de mangel halen, mja dat maakt een mens niet vrolijker!

Vannacht om 4 uur in de zetel komen liggen, IK lag al de helft van de nacht te kriepen en mekkeren van t zeer en mijn mannetje liet af en toe een zuchtje horen. Dat was voor mij de aanstoot om beter naar beneden te gaan, twee dafalgans in een glas water te smijten. Wachten tot die dingen opgebroebeld waren en dan nog een tukske te doen . En dat laatste is me nog gelukt ook.

En nu op naar de adviseur van de invalikes, eens horen hoe die me de grond in zal boren, want k loop momenteel niet meer met een stok, t gaat beter met mijn benen, wat niet wil zeggen dat ik al even snel als vroeger kan gaan en dat ik na een half uur doorstappen niet uitgeput ben. Maar k ga niet faken, k zou niet eens weten hoe, want ik mank nu niet en ik ben geen actrice die nu eventjes op bevel kan manken. We zullen wel zien. K reken zowiezo toch op noppes bijdrage noch op een parkeerkaart, daar ben ik volgens mij nog te goed voor, ik kan best nog honderd meter stappen om een brood te halen. Dat kan ik tenminste nog opheffen, maar geen zware handtas, maar bon, dat laatste weten jullie ondertussen al!

Voila si, op naar Kortrijk!