01-01-14

2013/2014

  1. Het eerste wat me over 2013 te binnen valt, is de lange winter, waar ik heel lang heb binnengezeten, wegens niet met de auto durven rijden over onze onbestrooide weg hier in de straat!
  2. Ik het donkere voorjaar waar ik nogal depressief was en nood had om iets naar uit te kijken.
  3. Ik op 7 maart tickets voor Canada ging boeken, in de plenzende regen, tussen twee sneeuwperiodes in. Ik met mijn peugeootje in het gat reed van een andere wagen.
  4. Ik daaraan een whiplash overhield en me heel lang heel slecht heb gevoeld.
  5. Ik psychologische hulp heb gezocht, en zo in het koekoeksnest beland ben en daar nog altijd naartoe ga, op de momenten dat ik het lichamelijk aankan.
  6. Ik genoten heb van de lange zomer, met hier en daar wat leuke uitstappen als uitschieters.
  7. Het evenement van het jaar was uiteraard, onze reis naar Canada, waar we twaalf dagen bij mijn zoon verbleven en de meeste uitstappen in de buurt gedaan hebben.
  8. Het na-jaar was vooral een up en downperiode van heupklachten. En hoewel ik begin 2013 gezegd had dat ik zo veel mogelijk uit ziekenhuizen ging blijven. 
  9. Aja en vergeet het leukste nog bijna Ons mama heeft ons op een cruise getracteerd in Februari. Tof om eens mee te maken, dank u mama!
  10. We kerst vierden op 14 december wegens de blokperiode van de jeugd hier thuis.
  11. We met kerst zelf genoten van een weekendje Ardennen en besefte dat ik voor het eerst in mijn leven op mijn gemak  op de kerstmarkt kon blijven hangen tot 17 uur, omdat ik eens niet moest koken, geen tafels dekken. Voor herhaling vatbaar
  12. We gisteren het jaar hebben afgesloten in familiekring en daar van hebben genoten.

  • 2014
  • Er staan een paar uitstapjes gepland, twee nachtjes in de Elzas, die ik misschien nog met een nacht ga uitbreiden. Eén weekend met de fibromyalgie-liga , eigenlijk een soort workshop. En waar je aanwezigheid gewaardeerd wordt. 
  • Ik op 20 januari naar het risiv moet en zal weten of ik verder op invaliditeit kan blijven, of dat ze vinden dat ik maar terug moet gaan werken! Eigenlijk best dat het al binnen twintig dagen is, dat ik daar geen maanden moet over piekeren. 
  • Daardoor kan ik voorlopig geen plannen maken. 
  • We gaan dit jaar waarschijnlijk voor een last minute, omdat naar Canada reizen ons heel veel geld kost en we dit zeker niet elk jaar kunnen doen.
  • Mijn zoon en zijn vrouwtje waarschijnlijk zelf naar Belgie gaan komen, maar ik nog heel veel geduld zal moeten hebben, tegen dat ze het beiden met hun werk hebben kunnen regelen, om samen op vakantie te kunnen. En het is al heel moeilijk voor mijn zoon omdat hij als manager altijd bereikbaar moet zijn. Ik hoop dat ze het geregeld krijgen.
  • Voor de rest ga ik gewoon voortboeren zoals ik bezig ben! Meneertje F proberen in het gareel te houden door te blijven doseren, een beetje beweging , lichte dagelijkse klussen thuis en af en toe naar het koekoeksnest wat vrijwilligerswerk gaan doen. 
  • Ik gaan marathon ga lopen, noch ga skieën, diepzeeduiken of whatever van sportieve truken ga uithalen. Ik ben al blij als ik gewoon kan "wandelen" 
  • Ik maak over het jaar geen grote verwachtingen. Ik heb ook geen speciale voornemens, al zou ik heel graag afvallen, want ik baal van mijn eigen spiegelbeeld, mijn kleerkast die met drie vierde volhangt met dingen waar ik niet meer in kan. Ik raak maar niet onder die 90 kilo! En ik wil dringend verlost worden van die "zwangere buik". Ik ben ook ontzettend bang er op de risivcontrole voor uitgelachen te worden. Naar het schijnt wordt je daar heel erg gekleineerd . 
  • Ik hoop opnieuw leuke ontspannende blogjes te schrijven. Niet al te veel gezeur over meneer F.
  • Ik hoop ook in 2014 uit die grijze zone te klimmen zodat ik af en toe weer eens zot kan doen. Want ik mis dat zo! Ik wil terug de kinderlijke onbezorgdheid en blijheid. 
  • Ik in 2014 eindelijk eens naar de gynaecoloog ga omdat dit heel dringend begint te worden! ( naar de gyn vind ik het hatelijkste wat er is! )
  • Ik wil vooral van gewone dingen "leuke " momenten maken dat het leven nog wat plezant maakt.



17:38 Gepost door fibromindy in Actualiteit, Algemeen | Permalink | Commentaren (10) | Tags: 20013, 2014, plannen, dromen |  Facebook

27-02-13

euthanasie en de leifkaart

Misschien hebben sommigen wel de uitzending gezien in telefacts met als titel, niet terminaal wel euthanasie. Ik zet het hie eens onder en ik vind het wel eens het bekijken waard!

http://www.youtube.com/watch?v=M2FkBxpq7Lk

 

Nu moet ik zeggen dat ik het "niet " eens ben met de mevrouw van het filmke, al kan ik "haar pijnen" natuurlijk niet inschatten. Het gaat ook niet over pijn alleen , het gaat over het totaalpakket waar fibro en ziek zijn toe kan leiden.

Waar ik het wel mee eens ben is het recht op sterven als het leven ondraaglijk is geworden. Ik ben dus pro-euthanasie. Maar uiteraard hoop ik dat ik er nooit geen gebruik moet van maken. Maar ik wil het recht verwerven dat te kunnen als het leven echt zo hard is dat ik als een plant moet leven. Want nu heb ik het even niet over fibro, want voorlopig valt er te leven met de pijnen en ongemakken en ik hou te veel van het leven om het nu al op te geven, ik heb trouwens nog veel te veel dromen en er zijn mijn kinderen , mijn man , en ik wil jandorie ook nog kleinkinderen krijgen!

Maar stel dat ik een hersenbloeding krijg en zoals prins Friso jaren in coma moet liggen zonder enige hoop van herstel. Wel dan hoeft het voor mij niet meer. Ik wil niet dat mijn man jaren zou moeten leven met een vrouw die er eigenlijk geen meer is en de kids met een moeder waar ze ook niets meer aan hebben. Alleen voor zo'n geval wil ik die kaart in handen. Want stel dat ik ooit dement wordt dan is het te laat om nog zo'n leifkaart aan te vragen.

Ik vind dat iedereen het recht heeft op waardig sterven , maar ik hoop nog meer dat ik nog lang levenslustig kan zijn, mijn pijn weglachen en ondanks wat het leven me te bieden heeft gelukkig kan blijven en mijn dromen te blijven na-streven.

Onlangs zei mijn mannetje , "waarom wil jij zo graag ooit een safari doen ondanks dat je weet dat je nadien wel drie weken ziek zal zijn en niets kunnen, " Wel mijn lieverd, omdat ik dromen nu eenmaal nodig heb om positief over het leven te blijven denken. Misschien ga ik nooit die reis doen, een mens kan nooit al zijn dromen waarmaken, maar wie niet meer droomt is een arm mens, zonder vooruitzichten en zo wil ik niet worden, ik wil vooruitzichten blijven hebben. Neve stop dreaming , da's mijn leuze!

08-01-13

kinderdromen

Als ik de balans opmaak van mijn leven kom ik tot de conclusie dat er nog weinig overschieten van mijn kinderdromen. Toen mensen me vroegen wat ik wilde worden wilde ik

Een dierenasiel openhouden en alle dieren opvangen die een thuis nodig hadden.

Missiezuster worden, deze is nog hilarischer! Hoewel ik daarmee heel mijn jeugd in mijn kop heb blijven zitten! Het zusterschap zag ik dan al lang niet meer zitten, maar wel ontwikkelingshulp doen.

Twee idealistische dromen waarbij anderen helpen in het middelpunt stonden. O ja en kindjes adopteren stond er ook bij. Ik wou vijf kinderen!

Dierenarts wou ik dan ook wel worden, maar ik kon geen bloed en wonden zijn en ik was nu ook niet de primus van de klas die je moet zijn om zulke studies aan te vangen.

Ik was geen student, maar een dromer, ik bestond uit 90 procent gevoel en 10 procent uit verstand.

Maar uiteindelijk werd al mijn idealisme weggeveegd door wat het "echte " leven in petto uiteindelijk voor me had. En eerlijk, ik heb geen spijt, want eigenlijk ben ik ondertussen realistisch genoeg om te weten dat ik nu misschien nog hondehokken aan het kuisen zou zijn, of tussen de blatende geiten in Afrika zou lopen. En eerlijk, ik vind het fijn dat ik hier gewoon thuis zit, laptopke op de schoot , samen met ventje tv kijken. Het geluk kan ook gewoon dichtbij huis liggen, nietwaar!

01-01-13

voornemens voor 2013

Voornemens 2013, geen!

Ik neem de dag zoals hij komt, de week, de maand en ik weet begot niet wat het gaat bringen! Niets staat vast dit jaar, alleen de cruise in februari met mijn moeder, mijn mannetje en twee van mijn broers met hun vrouw. Heel leuk als je het gratis krijgt en ik weet dat ik een gat in de lucht zou moeten springen en beseffen dat ik een gelukzak ben. Als is het cruisen niet echt een vorm van reizen waar ik nu zelf zou voor kiezen, maar toch ben ik blij dat we vijf landen gaan aandoen, en ook Rome bezoeken, wat ik eigenlijk al lang eens wil doen.

Voor de rest geen plannen! Elke dag genieten en zien wat er uit de lucht komt gevallen ( hopelijk geen bom of meteoriet ) .

Het is ook afwachten of mijn zoon dit jaar naar Belgie komt en we dan een feestje kunnen organiseren als een laat trouwfeestje, al gaat dat dan niet officieel zijn , geen witte bruid, maar hopelijk wel een bruidstaart en wat gezelligheid.

Zolang hij zijn permanente verblijfsvergunning niet in handen heeft kan hij niet naar Belgie komen, en dus staat er daar een groot vraagteken.

Ik wil daarom ook zelf geen ticket boeken, want ik wil sparen zodat we op zijn minst elkaar één keer per jaar kunnen zien.

Dus een lege agenda om het jaar te beginnen, geen goeie voornemens, gewoon verder doen zoals ik bezig ben en wie weet vallen er dingen uit de lucht die mezelf verbazen. Ook financieel sta ik er niet sterk voor, dus we moeten realistisch blijven en geen dingen dromen of plannen die we ons eigenlijk niet kunnen veroorloven. Dus een deel van onze dromen blijven opgeborgen tot de tijd er rijp voor is, en ik ga me nu echt niet ongelukkig daardoor voelen!

 

19:12 Gepost door fibromindy in Actualiteit, Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: nieuwjaar, voornemens, dromen |  Facebook

12-04-12

If I were a rich man, ( woman in dat geval ).....

Naar aanleiding van een chatsessie met Miss carrie deze namiddag over rijk of arm zijn , vond ik het wel leuk er eens een blogje aan te wijden. We waren wat aan het mijmeren wat we zouden veranderen in ons leven. Ik speel niet mee met lotto of euromillions, of whatever, dus de kans dat ik ooit heel rijk zal worden is zo goed als nihil, tenzij ik echt heel veel zou erven dat ik van de intresten zou kunnen leven, hoewel, aheum, met die vette rente op het spaarboekse is leven van uw rente kwasi onmogelijk , tenzij je Angelina Jolie of zo heet.

Maar laat ons toch eens heerlijk wegdromen, wat we zouden houden en wat we zouden veranderen.

Ik zou in de eerste plaats met beide voetjes op de grond blijven staan en geen onbenullige dingen beginnen kopen. Ik zou me niet vergapen aan dure merkkledij, maar wel kwaliteitskledij kopen in een winkel waar je degelijk advies krijgt.

Elke week naar de kapper, want uiteraard slaag ik er zelf niet in om mijn haar zo mooi te krijgen als bij de kapper. Deze luxe zou ik me wel permitteren en  mijn haar ook niet meer zelf kleuren en vaker laten bijknippen. Nu wacht ik bewust veel te lang om een kapselbeurt uit te sparen, want nu is een kapbeurt luxe voor mij.

Ik zou een serviceflatje kopen en verhuren , want wie weet hoe het later met mij gesteld zou zijn. Mijn wagentje zou ik verkopen en iets kopen dat heel comfortabel zit en makkellijk in en uitstapt. Al moet ik nu wel toegeven dat ik mijn hart verloren heb aan een mercedes A170, maar dan in het frambozenrode kleurtje. Maar nu weet ik eigenlijk niet of dat een comfortabele wagen voor me is!

Ik zou het meeste geld gebruiken om mee te reizen  en om het leven wat comfortabeler voor mezelf te maken. Een infraroodsauna staat daarbij op mijn verlanglijstje.

Ik zou betere schoenen kopen, ik kan niet met alles lopen, enfin wandelen en schoenen moet echt heel goed zitten , maar nu laat ik die vaak in de speciaalzaak staan vanwege de prijs.

Dure handtassen en zo hoef ik niet, ik koop ze nu zo klein mogelijk omdat ik er geen zware kan dragen en echt, rijk of niet, ik zou nooit 800 euro uitgeven aan een handtas. Ik zou die 800 euro nog liever aan mijn kinderen geven dan!

Ik zou ook mijn vriendenkring niet in de steek laten, ik zou blijven wie ik ben en niet vergeten wat de mensen voor mij betekenen. Ik zou zeker geen omhoog gevallen "nouvelle riche" worden.

Ook zou ik het fijn vinden om anderen te laten meegenieten van mijn rijkdom. Ik zou een deel wegschenken aan mijn kinderen zodat ze er beiden een huis van kunnen kopen.

En voor de rest zou ik heel blij zijn als ik geen last heb van hoge dokterskosten, langdurige kinéreeksen en andere therapiën en onderzoeken. En zou het heel fijn vinden , als onze verwarmingsketel morgen de geest geeft, ik dan moeiteloos een nieuwe zou kunnen kopen!

Voor de rest heb ik alles wat ik wens met uitzondering van een nieuw lijf, da's nog het enige wat ik niet kan kopen.

Anders mocht je alle voorgaande schrappen en zou ik resoluut kiezen voor een splinternieuwe gezondheid!

 

 

 

19-05-11

langslaper, veeldromer

Ik zou me moeten schamen dat ik zo lang geslapen heb deze morgen! Met het schaamterood op de wangen kan ik melden dat ik om 9h30 uit mijn bed gebeld werd door mijn moeder Wie weet of ik anders al boven water zou zijn gekomen.Als enig excuus kan ik aanbrengen dat ik s nachts ontzettend veel zeer heb in mijn schouder, veel wakker wordt met snijdende pijn , alsof ze mijn arm uit mijn lijf rukken. Ik ben om zes uur opgestaan, mijn mannetje uitgezwaaid en een plasje gedaan, en besloot om toch nog maar wat bedwaarts te gaan. Tussen 6 en het tijdstip van wakker worden, heb ik me te pletter gedroomd. Vooral over mijn moeder dan, die op een kasteel woonde en daarna was ik met mijn moeder naar New York getrokken en zochten we een hotel , maar mijn moeder wilde persé in een hele sjieke buurt , gelegen op een eilandje vlakbij Manhattan. Ik kon maar niet duidelijk maken dat we toch beter naar Manhattan zouden gaan , dat we daar een grotere keuze aan hotels hadden. En om dat eilandje te mogen verblijven hadden we nog toelating nodig van de Amerikaanse staat en dat moesten we ook nog ergens gaan aanvragen. Enfin, een mens kan nogal absurde dingen dromen, die allemaal zo echt lijken! Ja ik maak soms de wildste avonturen mee en zolang het geen nachtmerries zijn hou ik eigenlijk van dromen. Ik ben er alleen tegen de ochtend zo moe van , alsof ik moet bekomen van al die avonturen, vandaar dat het een hele tijd duurt vooraleer ik weer helder in mijn hoofd ben.

Maar kijk, ik ga badkameren, en maak een planning voor vandaag, ik wil echt wat meer gaan bewegen, want k ben de laatste tijd weer zo moe, dat ik na de minste inspanning geveld wordt, en ik wil dat proberen overwinnen. Hup met de beentjes dus, nog één taske koffie en dan ben ik ribbedebie, ik wil eens proberen of ik onze stoffige slaapkamer wat kan proper maken, ontstoffen met een grote suikerspinachtige ontstoffer zal wel lukken, maar moppen onder het bed zal andere koek zijn vrees ik, en het donsdeken opschudden zal al helemaal niet lukken, maar k zie wel! Vanavond moeten er nog boodschappen gedaan worden, een beetje voorraad want de kinderen komen vrijdagavond, enfin, k begin alvast aan dat laatste kopje koffie voor vandaag!

 

08-05-11

poetshulp

Wij hebben nog steeds geen poetshulp! Niet dat ik het niet zou willen, maar het kan er gewoon niet van af! Het lukt me momenteel niet om het zelf te doen. Zelfs koken kost enorm veel moeite, ook typen is niet meer vanzelfsprekend en ik moet mijn arm af en toe laten rusten na een paar zinnen. Ik wil ook niet dat mijn mannetje elke week deze klus moet klaren en ik wil er ook mijn stiefkinderen niet mee belasten. Het is ook hun schuld niet dat ik ziek ben geworden. Mijn eigen kinderen zou ik veel sneller om hulp durven vragen, maar die wonen hier niet meer. Ik kan het soms niet aanzien dat een kast vuil blijft omdat ik me zo moeiijk kan bukken en helemaal geen kracht in mijn armen heb om eens goed te frotten. Bovendien wordt er hier ook nog altijd "geleefd" in huis en dat moet kunnen, al heb ik graag dat iedereen zijn eigen spulletjes opruimt. Ik kan geen wanorde meer verdragen. Orde brengt rust in mijn hoofd en geeft me ook het gevoel dat ik mag rusten en niet moet opruimen.

O ja het moet fijn zijn elke week iemand hebben die vier uur komt schoonmaken, iemand waar ik eens aan kan vragen ,die onderste kast uit te kusten, iets wat ik absoluut niet kan! Ik zou zelf wel meehelpen door het stof af te nemen en dingen te doen die ik wel kan. Ik zou hier heus niet in mijn zetel op mijn laptop zitten tokkelen terwijl ik de poetshulp zou laten poetsen. Ik ben daar zelf veel te lang poetsvrouw voor geweest en heb een groot respect voor het harde labeur dat die mensen moeten leveren. Het moet uiteraard ook wel een beetje klikken met iemand, en je weet natuurlijk niet vooraf wie je krijgt, maar als het maar een beetje mee zou vallen, zou ik voor dat dametje in de namiddag ook een potje koffie voorzien, en ik zou haar met respect behandelen en haar laten werken op de manier die zij de beste vindt. Zolang alles maar netjes is als ze vertrekt zou alles oké voor me zijn.

Wie had dat gedacht dat ik ooit nog ging dromen van een poetshulp! Terwijl ik vroeger alleen droomde van verre reizen ! Zo zie je maar dat ook dromen evolueren.

00:55 Gepost door fibromindy in stomme fibro | Permalink | Commentaren (26) | Tags: poetshulp, dromen |  Facebook