08-11-13

En ze stond recht!

En dan stond ze terug recht, had genoeg van het hoopje ellende die ze was. Ze trok haar kleren recht, droogde de tranen en kamde haar haar. En ze riep naar de spiegel! "Je hebt mijn lichaam verwoest, maar ik laat niet toe dat je mijn ziel verwoest" Ze knikte zelfvoldaan . Ademde diep en stapte naar buiten.

En gisteren was er lotgenotencontact. En eerlijk, dat was nog een brug te ver. Ik voelde me niet sterk genoeg om het eens te gaan uitleggen in de groep hoe je met fibro moet omgaan terwijl ik het verdorie zelf even kwijt was. Maar ik moest er zijn , want er kwam een koppel helemaal van Aalst. En radeloze man, vergeven van de pijn, die niets liever wou dan terug te worden als vroeger. Hij vertelde wat een gemotiveerder werker hij was. De wanhoop stond in zijn ogen te lezen, de pijn droop van zijn lijf. Hij kon niet eens op een stoel zitten. En dan had ik zoiets, van shame on me, die man is er erger aan toe dan ik!!!! En het ergste was, dat ik geen wonderdokter kende of wondermedicatie. Ik moest zijn allerlaatste sprankje hoop kapotslaan en hem vertellen dat je het eigenlijk niet kan genezen en dat hij zijn vorig leven moest afsluiten en een totaal nieuwe weg in moest. En de man is net niet in tranen uitgebarsten. En ik voelde me daar heel tweestrijdig om, enerzijds had ik hem goeie raad gegeven wat hij kon doen om zijn leven aangenamer en draaglijker te maken. Anderzijds had ik het moeilijk omdat ik hem zijn laatste hoop moest afnemen Maanden had hij erover gedaan om eindelijk de stap te zetten naar een zelfhulpgroep te komen. Maar dat gaf me ook de kracht om zelf verder te gaan .

En fibromindy zette terug haar rose  bril op om de schoonheid van het leven terug te zien.

 

 

 

 

 

 

 

13-09-12

Fibromindy sleept zich uit het dal!

Ja, Fibromindy is terug op goeie baan! Ik ben me  terug uit mijn dal aan t slepen. Ik doe dat met de combinatie rusten en bewegen, sleuren met boodschappen, hoewel dat laatste me niet goed bevallen is.

Wat een geklungel om een zware kartonnen doos in mijn auto te krijgen, uit die auto te halen, daarmee de poort van de oprijlaan open doen en tenslotte die doos deponeren op de keukentafel!

Ja boodschappen doen is nog steeds mijn zwakke plek, die armen willen maar niets dragen! Ze hangen er nu wat slapjes bij, maar nu rusten ze terug op het toetsenbord, dus dat komt goed!

Voor de rest heb ik me gedroogde en gemalen açai-bessen in pilvorm aangeschaft, ik drink heel veel water, eet alleen fruit tot aan het avondeten! A neen, ik heb 1 witte chocotoff gegeten, omdat ik dat eens wou proeven. Ik drink vandaag wel koffie, maar probeer die nadien zo snel mogelijk door te spoelen met water. Kortom ik wil mijn lever niet vervuilen, zodat ik terug wat energie krijg!

Ik hou me bezig met het lezen over superfood, en allerhande bessen zijn het beste, zoals frambozen , braambessen en blackberry's, o neen, da's een gsm, maar ik bedoel dus eigenlijk gewoon zwarte bessen.

Alleen jammer dat al dat "superfood" zo duur is! Ik kan mijn pap niet koelen met een schaaltje blauwe bessen als ontbijt, en dat kost al snel 4 euro voor een bakske, da's de prijs van twee broden!

Vreemd dat alles wat zo super is, meteen ook superduur is , nietwaar!

Maar allee de prijs van citroenen valt dan mee, en ik heb echt deugd van een citroenkuur, maar het tast geweldig mijn tanden aan, hoewel ik ze poets met een tandpasta om de glazuurlaag te beschermen, dat heb je dan met goedkoop superfood, er zit altijd een addertje onder de schil in dat geval!

Deze avond bijeenkomst en ik wil daar graag eens een beetje rond werken, rond kruiden, vitamines, voedingssupplementen en zo meer. Ervaringskes delen links en recht, of voor en achter, maakt allemaal niet uit, zolang we er maar iets van opsteken.

Ik ga dat dan eens proberen te bundelen en door te mailen naar andere groepsleden die de laatste tijd, vaker afwezig zijn dan aanwezig, wat uiteindelijk voor henzelf jammern is, maar t moet zijn dat zich beter voelen zeg ik dan, en dat ze niet direct behoefte hebben om erover te babbelen. Want misschien denken ze , slapende honden wakker te maken en denken bij zichzelf , sjjjjt t gaat nu goed, laten we er vooral niet over praten. Mja da's natuurlijk ook een manier hé, ik kan erin komen.

Ik heb er echt zin in vanavond, omdat ik al een beetje weet wie er komt en dat ik niet moederziel alleen zal zijn zoals de laatste keer.

Maar vandaag zie ik het positief in, er zullen mensen opdagen, en daarom kan ik luidop "joepie" roepen, want uiteindelijk doe ik het daarvoor nietwaar!

Bon en nu zal ik mijn hersenen nog wat trainen met het verder lezen in mijn boek!  En t zijn koeien van letters, want t is een boek voor slechtzienden, maar de gewone versie was niet binnen, en dus vliegen de bladzijden snel om en dat motiveert me wel!

Allee, k ben er mee weg!

26-11-11

fibromindys moed.

Mja, de moed van Fibromindy is ver te zoeken momenteel! De altijd lachende en courageuse vechter zit momenteel ineengedoken als een patattenzak waar de helft van de patatten al uit is en die zo helemaal begint scheef hangen!

Gisteren naar specialist geweest en we hebben de knoop doorgehakt, in februari laat ik me opereren, maar ben er halleluia doodsbangs voor! Ik heb hem gezegd dat ik getraumatiseerd ben door de pijn van vorige keer en dat het misschien niet volwassen klinkt maar dat ik gewoon eerlijk ben. Ik hoop dat het helpt en ik ga het zeker in mijn dossier laten zetten. Ja lach me nu allemaal maar eens goed uit, kan me niet schelen, ik weet wat ik de vorige keer gevoeld heb, en dat was gene kattepis.

IK heb er nu een spuit in gekregen , zo lekker in het gewricht zitten foefelen tot hij erin zat, brrrrrrrr. Maar voorlopig heb ik eigenlijk nog meer pijn dan voor die kottering in mijn schouder. Maar naar t schijnt werkt het maar na een paar dagen!

Mijn cupcakes versier cursus die ik vandaag ging doen heb ik moeten afzeggen en k heb er als een kind voor gebleit! Ik keek daar zo naar uit en nu heb ik het doorgegeven aan iemand anders, zo heeft er iemand nog "iets" aan.

Ik moet ook terug naar de kiné, olé olé, en dat is geen leuke massage als in een welnesscenter, maar dat is daar uitrekken, en daar zijn ze eigenlijk al mee bezig van Mei en k ben het uitrekken die ook gepaard gaat met veel pijn , ook meer dan beu!

Nog maar 5 keer slapen en zoonlief komt naar Belgie en k hoop dat ik tegen vrijdag terug moeiteloos met de wagen kan rijden! Want dat is mijn grootste vrees. K wil van alles doen met hen , daarom wou ik ook persé die spijt. Maar mijn ontgoocheling was groot deze morgen toen ik mijn arm haast helemaal niet meer kon bewegen.

Dan had ik bij overmaat nog ferm kramp in mijn kuit , waardoor ik meer strompel dan wandel en deze middag moeten we naar een jubileum van een koppel buren van ons, t zal weer mooi zicht zijn als ik als de bultenaar van de Notre Dame zal binnenwaaien.

Enfin, ja ja kweet het, ik mag niet klagen, ik heb Fibro en moet alles aanvaarden en ermee leren leven bla bla bla, en ik wil het helemaal niet altijd hierover hebben in mijn blog, maar vandaag kan ik er echt niet mee lachen, echt niet!

 

31-05-11

De ups en downs van Fibromindy

Het mag gezegd worden, ik heb geen regelmaat in mijn "happytabel". Op een schaal tussen 0 en 10 haal ik zelden een vijf. Ik vlieg nogal weg en weer tussen hoog en laagtes. Ik kan heel hoog zweven en heel hard terug op de grond boenken!

Vandaag hang ik dus "high in the sky", zonder reden hoor, ik ben goedgemutst opgestaan, na een nacht van zalig dromen, veel plezante dingen gedaan vannacht, en ik heb even veel plezier van het dromen ervan, als dat het een voorbije herinnering zou zijn. Zo ben ik deze nacht terug in New York geweest, deed daar spectaculaire dingen, die niet eens bestaan. En zowat de helft van mijn familie was mee.

Maar zo'n goeie verkwikkende nacht kan ervoor zorgen dat ik me oo zo vrolijk voel, dat ik geneigd ben om constant het liedje te zingen van Alfred judocus kwak, " ik ben vandaag zo vrolijk, zo vrolijk, bla bla bla"

Mijn kine is intens, maar ik voel dat ik er baat bij heb, en ondanks dat ik nog maar twee keer ben geweest, voel ik wel degelijk het verschil. Ik kan al terug de was aan de wasdraad hangen, als ik heel voorzichtig, dat polleke de lucht in steek. Wie is er vrolijk als ze de was kan uithangen, ja, Fibromindy dus.


En neen nu moeten jullie niet al jullie was naar hier brengen! Ik ben vooral happy als ik "onze" was kan ophangen!

Ik heb het zelfs gewaagd om eens voorzichtig naar t stad te rijden, hoewel ik met mijn twee handen moet schakelen en de handrem opzetten, met mijn linkerarm, maar ssst , men vertelle dit niet voort!

T was heerlijk hier eens uit mijn verdommenishoek te kunnen en k heb van mijn korte uitstapje ongelooflijk genoten! Mja, ik kan wel veel intenser genieten dan vroeger, da's grappig . Chrissebie is tevreden dat ze eens de blokker kan binnenlopen, de zeeman, het kruitvat , de hema, wie had dat gedacht, dat ik daar zoveel plezier zou aan beleven.

Maar ik heb ook een klein beertje die nog niet geschoten is, en waarvan ik dus het vel nog niet gaat verkopen, maarrrrrrrrrrr, misschien wordt dat beertje vrijdag geschoten en zullen we binnenkort onze Neckermannbonnen kunnen inruilen, waarvan het grootste deel gekregen hebben verleden jaar met Wim zijn verjaardag! En mijn schat zal een beetje opleggen voor mijne verjaardag, want ik ben dit jaar aan de beurt om 50 te worden, maar ik heb totaal geen zin in een feestje, geef mij maar een reisje!

Ik sta eigenlijk ook niet te popelen om 50 te worden, maar bon, wie wordt nu graag ouder, maar het kan niet anders, dus ik kies er wel degelijk voor om "toch" vijftig te worden!

Zo, k ga nu eens lekker koken voor mijne schat, en voor vanavond, heb ik een lekker streekbiertje in de koelkast, gelegd! En die zullen we met veel plezier delen vanavond, want t is een 75 cl fles, want alleen zou wel ietsiepietsie te veel zijn vrees ik!

 

06-04-11

Hoofd boven water!

Oef, k ben terug een beetje van de wereld! Ik heb nu na het eten, niet direct de klop van de hamer waardoor ik gewoon "moet" slapen. Maar ik durf voorzichtikes zeggen dat het me misschien zal lukken zonder middagsslaapje! Moest een middagsslaapje idd een schoonheidsslaapje zijn, zou hier nu op dit eigenste moment miss Belgian Beauty liggen, aheum, maar t zijn dus duidelijk "geen schoonheidsslaapjes die ik doe.

En nu ga ik eens iets doen wat ik verleden jaar al had moeten doen! Ik ga een zware investering doen in een goeie relaxzetel voor buiten! Zo een waar ik tenminste nog redelijk gemakkelijk in en uit raak. Want zo'n zetel laag bij de grond mag ik als een hondje op handen en kruipen om eruit te raken en dan nog! Op mijn knieên kruipen is ook iets dat niet meer aan mij besteed is, want als ik niets heb die stevig is en waar ik me aan vast kan grijpen mag ik het vergeten, enfin, niet zagen Chrissebietje, dat brengt geen aarde aan den dijk!

Maar verleden jaar heb ik zo heel de mooie zomer binnen gelegen in mijn zetel bij gebrek aan een dergelijke relax en dat is zonde voor de gemiste vitamine D-tjes die ik broodnodig heb, zoals iedereen trouwens!

Tiens, t lukt niet om er een foto op te zetten, vanavond nog eens proberen!

relaxzetel,fibro,vitamine d,chrissebie,fibromindy

 

 Voila si, mijne zetel, luchtdoorlatend en al, waar dat al niet goed voor kan zijn haha! En twee jaar garantie, allee, k hoop er veel deugd aan te beleven

04-04-11

Niet veel nieuws onder de zon!

Veel meer dan aan het ziekbed zitten van miin vader heb ik sinds gisteren niet gedaan. Hij is wel wat beter, maar gisteren had ik familie beloofd om er ook te zijn omdat ze graag wilden dat wij er ook zouden zijn. Vandaag had ik beloofd om nog eens te gaan papa-sitten zodat mijn ma nog wat dringende boodschappen kon doen. En ik heb terug samen met mijn papa een middagtukje gedaan. Thuis gekomen en terug moe, mja dat Amerikaanse bloed zit nog in mijn lijf zeker, enfin, is niet belangrijk. Omdat ik niet veel te vertellen heb, zal ik jullie es tracteren op een paar skylinefotos van Ny.DSCN6689.JPG

DSCN6757.JPGDe bovenste foto is genomen van de top van rockefeller center op 70 verdiepen.

De tweede foto vanuit de boot toen we naar liberty island vaarden. Daar waar die kraan op het dak staat is het nieuwe gebouw dat ze aan het bouwen zijn , na de aanslag op de twintowers. De toren zal nog hoger worden dan de vorige . Voor de rest is er op ground zero niet veel te zien. Het is één groot bouwwerf die afgesloten is voor het publiek. Alleen een muur met een herinneringspaneel , een grote foto-affiche met alle omgekomen brandweermannen. HIer en daar wat bloemen en brandende kaarsen, maar voor de rest is het er niet aan te zien dat hier de grootste aanslag aller tijden plaatsvond.

DSCN6706.JPG

En hier si, Fibromindy met haar steun en toeverlaat recht tov het empire state building die momenteel het hoogste gebouw is van Ny na het sneuvelen van de twin towers. Wij staan op de 70 ste verdieping, empire heeft ergens rond de 90 verdiepingen.

 

DSCN6692.JPG

De groene vlakte die je tussen de gebouwen ziet is het central park.

Morgen zal ik het eens hebben over de vervoermiddelen van de NYPD, de New Yorkse politie en hun vehikelen waarmee ze door de stad rijden.

 

14-03-11

Wie niet sterk is moet Fibromindy nadoen!

Na mijn apocalyptische dag van gisteren , waar ik dacht dat het nu met mijn "body" helemaal gedaan was, heb ik het toch weer overleefd! Hoewel ik na mijn blogje mijn schoenen zal uitdoen en , laptop aan de kant zwieren en oogskes dichtdoen!Een paar uurkes genieten van de rust nu iedereen de deur uit is, alleen mijn papegaai is wat aan het fluiten en wat aan het zingen, maar verder, geen radio, geen tv, leve de stilte!

Ik moest deze voormiddag noodgedwongen boodschappen doen omdat na een blijkbaar dorstig weekend we hier helemaal door onze voorraad heen zaten van dranken allerhande, frisdrank en water wel te verstaan.

Maar laat dat nou net voor mij zo moeilijk zijn om dragen, en dan heb ik het nog niet over pakken van grote flessen water, maar allemaal kleintjes, en pakjes van zes blikken.

Enfin, mijn twee winkelkarretjes waren te klein en omdat mijn wagen niet op de oprit stond moest ik heel die voorraad binnen zien te krijgen! En daar viel mijn oog wel op de kruiwagen, de korrewagen zoals wij zeggen.

En dus ben ik met de korrewagen tot aan de gewone -zonder-korre-wagen gereden, heb mijn buit netjes verlegd en ben zo tot in de keuken binnengereden met mijn gerief!

Aan alle fibrootjes of aan mensen die het zijn eigen eens gemakkelijk willen maken, als je bent gaan winkelen, zorg dat de korrewagen niet veraf staat!

Veel succes