12-07-12

gescannerd en al

Voila si, k ben weer gescannerd en ingespoten met kleurstof! Mja, mijn niet ge-opereerde schouder moet ook onderzocht worden en volgens wat ik op het papierke gespiekt heb, gokt de huisdokter  ook op een frozen shoulder links nu, kwestie van wat evenwicht zeker!Frozen shoulders lijkt mijn specialiteit wel!

Gelukkig is het moraaltje vandaag een beetje beter , k heb verdorie in t shirt nog een paar boodschappen kunnen doen! En aangezien "chauffageman" hier is, zal ik vast kunnen douchen in heerlijk warm water! Als dat geen goed nieuws is si!

Want we vinden het allemaal heel normaal dat we ons kunnen douchen onder een zalige straal warm water! Tot je opeens zonder mazout zit voor een week of drie en terug kommetjes water moet opwarmen als je je eens "warm" wil wassen! Niet te warm uiteraard, want zie dat ik krimp! In de breedte wil ik best een beetje krimpen, maar mijn lengte is best goed, ik ben daar tevreden mee!

Toen ik tevoren in dat wachtkabientje zat, was ik mezelf aan t observeren wat ik allemaal deed om de tijd te doden. Ze wieren je de kabine binnen en dan mag je daar zo'n kwartier zitten wortel schieten! Maar ik had geen zin om wortel te schieten en zat dan maar de mwm-pjes te tellen op mijn belachelijke schortje. Smskes sturen en om de haverklap controleren of ik nog geen sms terug kreeg.

Maar ik ben vooraf snel wat gaan shoppen, twee gilets gekocht terwijl ze nieuw in collectie zijn en de lange modellen heel rap uit zijn. Een zwarte en een oranje. Ik wou er ook een rode maar die waren al uit, en dat in t midden van de zomer.

En vooraleer ik naar de pijnbank moest ben ik nog snel een kop koffie gaan nuttigen in de refter van het ziekenhuis. Voor de gezelligheid moet je daar niet gaan, maar de koffie heeft me desondanks heerlijk gesmaakt en kwam uit een deftig expresso-apparaat en niet uit zo'n grote bidon die daar al staat van s morgens vroeg.

De scannermadam zei met dat ik me voor de rest van de dag koest moest houden en dat ik de grote schoonmaak niet moest gaan doen, alsof ik dat zou kunnen ! Maar soit, ze bedoelde het goed.Alleen het autorijden lukte niet goed, maar ook dat is al een hele tijd zo.

Bon en het zonneke schijnt en dat scheelt al heel wat punten op mijn gemoedsschaal, olé olé , k ben eindelijk weer terug een tevreden mens, ondanks de kutschouders!

Laten we met zijn allen de zon vasthouden nu!

06-03-12

Een beetje terug "dreamy" vandaag

Wat kan het leven toch ongelooflijk sucken als één en ander tegenzit! Maar als je je dan de vraag stelt of het wel nodig is om je er zo in op te jagen, mja dan kan je opnieuw wat relativeren! Want ochere, mijn msn werkt niet meer, mijn mannetje heeft het er al afgesmeten en toen was ook heel mijn mailbox weg, ik snap er dus de ballen van! Dan kregen we het terug opgestart, maar konden geen documenten doorsturen en niet webcammen met het verre Canada en dat suckt dan nog het meest!

Maar bon, we gaan op t gemakske een blogske doen en de gemoederen een beetje laten zakken en blij zijn om de leuke dinges des levens die we vandaag hebben meegemaakt! Enfin, zo spectaculair waren ze niet hoor! Maar een mens moet zich optrekken aan de kleine dingskes , nietwaar!

En de leuke dingen waren dat ik me deze morgen reeds wat beter voelde, geen koorts meer en minder griepachtig.

Ik deze namiddag voor het eerst terug met de wagen heb gereden, weliswaar maar tot aan de post omdat ik een brief had die prior naar Canada moest.

Ik heb ook niet geslapen , hoewel ik dat van plan was!

Terwijl iik naar de post ging , mijne fring toegetrokken aan de aldi, en daar wat leuke dingen gekocht die ik wel mag eten, in de plaats van suiker, een lekkere ( hoop ik toch) meloen. Suikervrije straffe mentjes die niet naar koeiestront smaken! Maar de koeiestront-chocolade lust mijn mannetje wel, dus hij zal daar af en toe wel een stukje van eten.

Ik heb ook alles meegebracht om lekkere verse pesto te maken!Mijn dochter komt waarschijnlijk zondag eten met haar Ierse lief, en ik weet dat ze van die bladerdeegjes met pesto en ham van jeroen Meus, helemaal weg zal zijn! Al moet ik voor haar vegetarische maken. Ik heb dit gerechtje trouwens niet op tv gezien, maar mijn nichtje had het klaargemaakt , zaterdagavond en t was waanzinnig lekker!

Dus da's nog iets om blij om te zijn!

En, nog een superpunt is dat mijn dochter toch haar huisje toegewezen is met dubbel glas en overal centrale verwarming, oo wat kijkt ze daar naar uit! K ben zo blij voor haar! K hoop dat we heel die rimram rond het huis dat nu nog op Amaury zijn naam staat kunnen afronden , dat zal een hele opluchting voor mij zijn.

Ik heb vandaag ook nog een bezoekje gekregen van een lotgenootje, da's altijd leuk! En lekker wat bezig geweest in de keuken, een beetje opgeruimd, lekker gekookt voor vanavond, ja, ik heb het gevoel dat ik terug een beetje begin te leven! Morgen zal ik eens proberen te strijken. Als manlief nu die plank voor mij klaarzet en dat zware strijkijzer moet het wel lukken, want ik strijk linkshandig en heb mijn martelarm slechts nodig om een beetje aan de was te trekken links of rechts en om de was op te plooien, dat moet lukken!

Voila si en straks een beetje tv kijken en een lekker bierke drinken op ons gemakske en meer moet dat voor mij vandaag niet meer zijn.

I

19:06 Gepost door fibromindy | Permalink | Commentaren (2) | Tags: msn, vrolijk, suckdagen, tevreden, fibro, frozen shoulder |  Facebook

27-11-11

Brief aan Sinterklaas

Beste Sinterklaas,

 

Naar mijn weten ben ik heel het jaar braaf geweest. Ik heb denk ik niet zo veel verkeerd gedaan. Maar ik heb wel veel tekort gedaan! Dingen moeten afzeggen die op mijn planning stonden en zo. Mensen moeten ontgoochelen dat de afspraak niet kon doorgaan of zo.

En Sinterklaas ik ben ook soms heel boos geweest, omdat ik nog steeds hoopte op een goeie gezondheid.

Ik moet geen dure dingen , al zou ik wel zo'n speciale magnetische matras kunnen gebruiken en een infraroodsauna. Niet dat dit van mij sinds jaar en dag grote dromen zijn. Neen, ik heb daar vroeger nooit van gedroomd lieve Sint.

Maar ik merk Sinterklaas dat dromen kunnen veranderen door veranderende situaties. Een skipak moet je me dus zeker niet meer brengen, ook geen abonnement voor de sportclub.

Van al dat suikergoed en chocolade word ik te dik, dus hou dit maar voor de kinderen die daar nog geen last van hebben.

T liefste wat ik wil Sinterklaas is twee mooie weken met mijn al mijn kinderen om me heen, een leuk kerstfeestje samen, en een beetje energie Sinterklaas om voor hen te koken, wafels te bakken, Frietjes te gaan eten, kleine uitstapjes doen en hen overal kunnen rondvoeren waar ze willen zijn!

Bedankt Sinterklaas!

22-10-11

Fibromindy hangt aan de katrol

Neen, ik ben geen "bonding" sm-spelleke aan het spelen! Sm is immers totaal niet aan mij besteed, een paar uur lopen op hakken is al sm op zich.

Enfin, ik moet nu om de paar uur een beetje aan zelfkastijding doen ene katrol aan de deur monteren en mijn schouder zo ver mogelijk rekken , trekken trekken tot ik niet meer verder kan, aan mijn pensgrens zit en daar dan 30 seconden aan die pijngrens blijven! Trekt toch ook een beetje sm  zou je denken, maar helaas, het doet bij mij alleen ferm pijn en ik krijg er geen kick van! Au contraire, t is geen lachertje!

Tja mijn 60 kinebeurten zitten erop en als ik er nog bijneem moet er veel zelf van betalen en ik ben deze maand al serieus gepluimd. Mijn geld is al een tijdje op en k heb nog een behoorlijk stuk maand over, die ik moet overbruggen!

Vandaar dat ik me bij de kinesist zelf een katrolletje heb aangeschaft voor 14 euro en mezelf nu dagelijks een keer of drie vier uitrek, zijwaarts, voorwaarts, achterwaarts . En dat laatste is het pijnlijkste van al.

Mja mijn schouder is een paar weken zonder kine alweer zodanig verslecht dat ik er s nachts van wakker wordt en dat ik alweer met moeite mijn bh dicht of open krijg. Als mijn mannetje in de buurt is neemt hij met plezier die taak op zich, maar tegen dat ik 's morgens mijn bedstee uitkruip is hij reeds een paar uur aan het werk.

Blijkbaar heb ik die slaap echt wel nodig, nu ja, ik hoef me niet te verontschuldigen.

Enfin, ik ga me nog eens gaan katrollen si, want k wil echt voor geen geld ter wereld geöpereerd worden aan die schouder, zie ik echt niet zitten. Leve de katrol!

16:14 Gepost door fibromindy in stomme fibro | Permalink | Commentaren (6) | Tags: frozen shoulder, katrol, sm, uitrekking |  Facebook

28-08-11

O wat geschreven??

Onderwerpen genoeg vandaag, maar k kan precies niet kiezen!

Zal ik het hebben over de leuke uitstap gisteren als voorschot op mijn verjaardag. Een dagje naar Sluis en dan heerlijk gegeten in een restaurantje aan de kust.Een traktaat van mijn mannetje, leuk hé!

Of over het feit dat ik me vandaag klote voel, en haast mijn zetel niet kan vanwege mijn uitstap gisteren.

Of over de nachtmerrie vannacht, waarin ons huis verwoest was door een hevige storm, ik schrok wakker en dacht direct aan de tropische storm Irene die na New York in Canada verwacht wordt, vlak door het gebied waar mijn zoon met zijn liefje leeft. In complete paniek ben ik naar beneden gekomen, en gelukkig was het in Nova Scotia pas 21h30 en was zoonlief nog online en kon hij me een beetje gerusttstellen dat ze daar wel tegen bestand zijn en hun voorzorgen hebben getroffen. Het liefst wou ik direct vertrekken, maar dat was absurd natuurlijk, zou schoon zicht geweest zijn in mijn pijammaatje met betraande ogen.

Wat hebben we nog te vertellen, mja die kutarm, maar ik heb het er daar al genoeg over gehad, laten we optimistisch blijven!

En het gemis van mijn vader. Tussen mijn vader en ik heeft er vroeger nogal eens een hevige storm gewoedt, maar met het ouder worden werd mijn vader milder en ging onze relatie beter en beter, tot op het einde. Nu zijn bloemen in onze tuin zijn uitgebloeid heb ik daartussen een klein steentje gezet met een tekst op en een fluitend vogeltje, geen echt uiteraard, het lijkt alleen maar te fluiten. Maar hij hield van vogels . Ik loop vaak wat rond in de tuin als ik het moeilijk heb en ik durf daar wel eens een traantje te laten en een praatje maken of hulp te vragen. Toen we deze week op bezoek waren bij zijn broer die tevens mijn dooppeter is, zag ik terug de handen van mijn vader, ik kon niet stoppen met kijken naar die handen, vreemd.

Wat valt er nog te vertellen?? Mja dat het kutweer is weet iedereen onderhand zeker!

De wereld lijkt zich te hullen in een grijze mist die niet weg lijkt te trekken, k zal er op toezien dat dit grijs mijn hart niet bereikt, want zo ver wil ik het niet laten komen zenne. Hopelijks ben ik tegen morgen terug wat uitgerust, daar word ik dan op slag een stuk vrolijker door!

 

 

26-08-11

Het marteltuig

pijnbank.jpg 

Zo wordt ik dus elke dag gemarteld, allee zo voelt het toch, maar ik kan me gelukkig achten, bij mij is het slechts de rechterschouder waaraan getrokken , geduwd, een knie op gezet wordt!

Nu moet je je niet helemaal blind staren aan die magere bonenstaak die laar ligt, die zit vast al lang opgesloten op brood en water, hoewel ze altijd beweren dat je van brood "dik " wordt, maar soit, ik wijk af!

En k weet niet of het iets is om trots op te zijn, maar de kinesist beweert dat ze nooit iemand gehad heeft waar ze lang al die rekoefeningen moet doen eer er een beetje resultaat komt. Als ik aan die helse pijnen denk is het idd niets om trots op te zijn.

Ik roep het daar bijna uit van de pijn, moet serieus op mijn tanden bijten en tranen schieten in mijn ogen!

Vandaag dus maar na de kine het telefoonding ter hand genomen en prompt de fysiotherapeute opgebeld of ik nog langs kon komen. Ja ik mocht komen en moest me reppen want ik moest er binnen twintig minuten zijn, dus hurry hurry wat gel in mijn haar gesmeerd en vertrokken.

Ze vond dat ik heel goed geëvolueerd was, ( 'k zakte bijna door haar onderzoekerstafeltje) . Haar voorstel was, aheum , nog twaalf martelbeurten bij, met vooraf een pijnstiller waardoor ik dan hopelijk minder pijn heb tijdens het martelen en ze op die manier wat verder kunnen rekken! Olé wat was ik blij met dit verdikt.

Wat kan kine toch ontspannend zijn, nietwaar!

09-08-11

Fibromindy terug naar de slachtbank!

Morgen is het zo ver! Dan mag ik terug naar de slachtbank! T is letterlijk met de staart tussen mijn benen! Ik weet het, het kan kinderachtig klinken en kleinzerig, maar ik zie zo'n spuit middenin een ontstoken gewricht niet zitten en als de dokters zelf al zeggen dat het een pijnlijke aangelegenheid is , tja dan weet je het wel!

Ik ben er ook nerveus voor en ben de laatste dagen al zo vreselijk vermoeid dat dit er ook geen goed aan doet.

Ik heb twee noodmaaltijden in huis gehaald, klaargemaakte vol au vent en een pitta-pakket. Kwestie dat mijn mannetje in t slechtse geval zelf het eten kan bereiden, want ik weet echt niet hoe ik daar uit zal komen!

Mij nerveus maken heeft geen zin, maar het tegenhouden lukt niet! Ik hoop dat ze dat een beetje verdoven of zo, maar daar vrees ik voor!

Mnee, Fibromindy is dus heus niet zo stoer als ze zich voordoet en ik geef het toe, ik heb mijn zwakke plekjes en eentje ervan is mijn angst voor spuiten, iets wat ik vroeger totaal niet had. Maar het is langzaam gegroeid door het feit dat ik moeilijke aders heb! In het labo van het ziekenhuis hadden ze na zes prikbeurten nog altijd geen ader gevonden. Hadden ze er dan niet beter op gevonden om mij naar het spoed te sturen waar een dokter me dan in mijn slagader in mijn pols prikte. Waow dat was best heftig en sedertdien, ben ik niet meer happy als ze met één of andere spuit boven kom.

Ik vrees dat die stof die ze zullen inspuiten, misschien pas later zijn werk zal doen en de vloeistof zal opstijven en groeien in volume en zo mijn schouderkapsel gaat uitrekken, bah bah!

Ik denk dat ik nog serieus veel vragen hier rond heb en dat ik ze zal afvuren morgen als ik toekom. Misschien tot groot ongenoegen van de dokters verplegers , anestisten en wie weet, wie kom ik er nog tegen. Ik hoop dat ik de kans zal krijgen die vragen te stellen, en dan ik niet toeklap uit angst! Ik die anders niet op mijn mondje gevallen ben, zou het onder grote druk wel eens moeilijk kunnen krijgen. Enfin, I cross my fingers!