04-06-13

Mijn nieuwe ritme.

Ik ben aan mijn tweede week bezig om een "nieuw ritme" te creëren. Om eerlijk te zijn, het valt dik tegen. 

Ongelooflijk wat een verandering en aanpassing het voor mij betekend om die twee creanamiddagen  mee te doen in het koekoeksnest. 

Misschien omdat ik daar alweer een beetje de redder zit te spelen. Sientje een bijna blind meiske met haar levensverhaal, waar ik alweer mijn luisterend oor  gebruikte en haar goeie raad probeerde te geven.

Maar ik kan ook niet doen als mijn neus bloedt, ik kan niet zeggen , rot op jong, met uw verhaal, zo zit ik immers niet in elkaar. Het is de aard van t beestje om proberen een beetje hulp te bieden.

Waar ligt de grens vraag ik me dan af? Want ik ben thuis gekomen, om 16.30 en had het gevoel afgepeigerd te zijn. Aan het werk dat ik gedaan heb kan het niet liggen.

Misschien is één namiddag genoeg en heb ik de lat al direct te hoog gelegd.

Maar anderzijds is het fijn als ik voor de ergotherapeuten mijn ideeën mag uitproberen, als ik met een voorstel kom.

Ik ga zien hoe ik me op het einde van de week voel en ga dat dan eens bespreken met de ergo's, die volgen een beetje de mensen op.

Maar voor de rest, onze kleine Pebbles is al gesteriliseerd. Het beestje was als krols op haar zes maanden, nog maar en pruts hoog! En meer nog ze was al zwanger van twee poesjes. Gelukkig dat we er op tijd bij waren in het prille begin, want volgens de dierenarts, wordt een tweeling veel te groot en zou het zowieso een keizersnede zijn geworden. Maar het is beter zo! Binnen de tien dagen mogen de draadjes eruit en dan krijgt ze meteen haar inentingen tegen de katteziekte. 

Voor de rest, rust vanavond, want morgen is het poetsdag en ik ga flink moeten meehelpen om rond te geraken.