22-10-12

Saai

Ik vraag me op dagen zoals deze, soms af hoe ik mijn blog interressant moet houden , terwijl mijn leven eigenlijk heel saai is !

Ofwel lig ik plat en uitgeput op de zetel, met weinig of geen inspiratie tot schrijven, of ook maar iets te doen.

Okee, ik slaag er momenteel nog altijd in om mijn vaatwas te vullen en te ledigen, te koken en te strijken, maar dat laatste in snokskes van een half uur met de keer!

Tussenin, slaap ik lang , lig ik, zit ik in de sauna of in de douche en lig hier in mijn hoek een beetje te internetten.

Vandaag lag ik hiermaals alleen maar te liggen, niets anders dan liggen in de stilte. En dan moet ik spannende dingen bloggen, haha!

Morgen begin ik opnieuw met een herbalife kuur en hoop daarmee mezelf een beetje terug op te krikken en een paar kilo's af te vallen, maar het is zo hondemoeilijk omdat ik nog steeds medicatie neem die daar niet bevorderlijk voor is! Maar anderzijds, gelukkig dat ik toch wat op mijn voeding let, anders woog ik gegarandeerd al meer dan 100 kilo en voelde ik me nog ellendiger.

Maar Fibromindy zou Fibromindy niet zijn als ze zo maar de moed op zou geven. Ik ben me er ook bewust van dat er terug betere dagen aan zitten te komen, dat fibro met ups en downs gaat. En aangezien ik nu in een down zit kan ik maar ongelooflijk afwachten naar de up die er ooit terug zit aan te komen! T is alleen nog een verrassing wanneer meneerke Up aan mijn deur komt kloppen.

Ik kijk ook absoluut niet uit naar de feestdagen, die voor extra werk zorgen, maar wie weet, zit ik tegen dan met een ongelooflijke Up en sta ik met veel plezier met potten en pannen te zwaaien tegen dan, met kerstmuts en al! Het zit er allemaal al heel snel aan te komen! Ik ga dit jaar niet op cadeautjesjacht. Ik ga eens heel onorgineel doen en iedereen geld cadeau doen, althans wat de kinderen betreft. Ook de verplichte nummers, cadeautjes kopen voor elkaar wordt afgeschaft. Geen verplichte nummers meer met kerst, maar gewoon gezellig samenzijn .

Maar zo ver zijn we nog niet, hoewel  de tijd razend snel voorbijvliegt. En toch mag ik niet klagen, vlgde week gaan we drie dagen naar Luxemburg, een verjaardagscadeau van mijn mannetje en in februari mogen we gratis mee op cruise met mijn moeder, als dat geen schitterend cadeau is? Zo heb ik terug iets om naar uit te kijken.En ik ben me heel erg bewust dat ik op dat vlak met mijn gat in de boter gevallen ben! Dus Fibromindy wil eigenlijk niet klagen, maar geduldig wachten tot het weer wat beter gaat.......

19:21 Gepost door fibromindy in stomme fibro | Permalink | Commentaren (7) | Tags: fibro, moe, sauna, cruise, herfst, feestdagen |  Facebook

04-07-12

Het patattenzak-gevoel.

Hier hang ik dan alweer in de zetel met een ontzettend groot "patattenzak-gevoel". Ik moet zeggen, ik was al niet al te fris in mijn kopke opgestaan. Maar de positieveling in mij zij, " ga naar de markt, een beetje buitenlucht zal je deugd doen". En ik geloofde de woorden van de positieveling.

Zo vertrok ik gewapend met mijn winkelkar, mijn handtas die nog steeds veel te zwaar weegt op mijn pijnlijke schouder en mijn nieuwe gsm, waar ik toch al mee kan bellen en mee kan sms-en. Hoewel er heel veel functies opzitten voor internetgebruik, vrees ik dat het me niet zal lukken, deze onder de knie te krijgen.

Aja en ik had ook een flinke portie goeie moed meegenomen , samen met een grote schep enthousiasme, vergat ik haast te zeggen.

Ik kreeg mijn kleine wagentje al snel geparkeerd , weliswaar op een plek op een parking waar je normaal niet mag parkeren, maar soit, ik sta daar heel vaak als het markt is en het is de privéparking van de gb en ik hinder niemand,dus moet allemaal kunnen op een drukke marktdag!

Ik zou nooit of te nimmer een gehandicaptenplaats nemen omdat ik veel te vee respect heb om mensen die er nog slechter aan toe zijn dan ikke.

Al snel merkte ik dat ik op zeemansbenen liep, een slap gevoel en het gevoel dat mijn benen trilden, en uit angst zal het wel niet geweest zijn, want de markt is nu niet iets wat mij angst aanjaagt, tenzij het veel te druk zou en je haast op de koppen kan lopen, maar zo'n vaart loopt het in Meulebeke niet!

Ik ben dan maar braafjes in de rij gaan staan, met mijn nummerke 99 dat ik uit dat machientje getrokken had en bleef dapper wachten tot het mijn beurt was en ik een halve kilo pladijsfilet kocht voor vanavond.

Ik voelde hoe mijn armen zwaar werden, ik dorst kreeg als een paard en het lastig kreeg om op mijn benen te staan. Ik kon mijn gapen nog net bedwingen en moet er vast hebben uitgezien als iemand die recht zijn bed uitkwam, maar zo liepen er nog meerdere rond.

Na de markt nog even naar de aldi om mijn ingredienten voor vanavond, er wordt vanavond weer niet gedieet, want als ik van plan ben om twee flesjes room in een gerecht te draaien , zorgt dit alleen al voor overtollige calorieën. Ik voelde hoe ik een slag van de molen kreeg toen ik aan de kassa stond en wist meteen, ai dat wordt weer een patattenzakdag!

Veel zal er hier niet gewerkt worden vandaag, want geef nu toe, al ooit een patattenzak aan het werk gezien??

Er is alleen de hoop dat het morgen beter is en dat deze namiddag de zon wat schijnt zodat ik een beetje in mijn zetel buiten kan liggen en wat vitamine D opslaan, want met dat kwakkelweer vallen er niet veel vitamines te rapen! Zullen we ze dan maar uit flesjes en pilletjes gaan halen??

 

 

 

 

 

 

27-07-11

Kwakkelweer en kwakkelmindy

Ja, t is nu wel heel duidelijk dat Fibro's ferm onderhevig zijn aan het weer! Een paar weken geleden danste ik de sterren recht in de mais!En deze namiddag heb ik heel de namiddag geslapen, schamelijk! Deze morgen naar de markt geweest en k liep erbij alsof ik een slag van de molen gekregen had!

Bovendien wordt de pijn in mijn schouder elke dag terug erger zodat ik denk dat er uiteindelijk toch nog een operatie aan te pas zal komen en dat zie ik eerlijk gezegd niet zitten! Huisdokter stelde voor om een tweede opinie te gaan vragenbij andere arts, maar ik vrees dat ze me dan terug heel de radiografie gaan rondsturen voor ze tot een besluit komen! En misschien valt dan toch hetzelfde verdict! Enfin!

Toch één mooi positief lichtpunt van de dag, onze vermiste poes die al twee nachten niet thuis was geweest, verrees opeens in het midden van de namiddag alsof er niets aan de hand is! Ze leek me niet getraumatiseerd, had niet eens honger, maar was toch wel doornat!

Ik vermoed dat ze ergens van twee walletjes eet en misschien af en toe bij iemand binnen zit en daar verwennerijtjes krijgt!

Ze is terecht en het voelde goed in de zetel te liggen en haar te horen spinnen op ons dekenbakje waar ze graag ligt! Eind goed, al goed, voor vandaag althans!

 

18:07 Gepost door fibromindy in stomme fibro | Permalink | Commentaren (7) | Tags: poes terecht, kwakkelweer, fibro, moe, kwakkelmindy |  Facebook

19-01-11

Fibromindy op slappe benen

Ja t is terug sleuren en trekken om de kleine werkjes gedaan te krijgen! Ik ben dood, maar dan ook dood-op en waarvan?? Van wat voor mij een drukke dag was!

Opstaan voor stiefje deze morgen, om na zijn vertrek mezelf naar de badkamer te slepen en een minidouchke te nemen, net genoeg om me helemaal in te zepen en me daarna snel af te spoelen en aan te kleden. Hoewel , "snel" niets gaat nog snel heden ten dage en aankleden al helemaal niet, als het zo verder gaat mag ik mijn onderbroekaantrekker, de fameuse sliplift alvast bestellen. Maar bon, toch nog gelukt! Mijn attributen verzameld om de deur uit te gaan. Karretje, wandelstok, handtas over mijn hoofd en schouder en de papieren voor het stadhuis die ik moet laten invullen. Maar omdat het marktdag is moest ik mijn wagen redelijk ver parkeren en de weg van en naar stadhuis was lang en pijnlijk. Terwijl ik in de buurt was, heb ik snel mijn wenkbrouwen laten epileren, dan hoef ik hiervoor op zijn minst niet speciaal voor terug te komen. Nog traag ( ik was geneigd om alweer , snel , te schrijven, maar niets gaat heden ten dage nog snel, dus...) dus nog traag boodschappen gedaan en dan na het veelvuldig puffen en blazen thuisgekomen en in de kookpotten gaan roeren. Enfin, ik heb zo de dag doorgepuft, zonder slapen, maar met heel veel pijn in dat schildpadlijf van mij. En nu doe ik niets meer, pompaf, morgen beter!

18:36 Gepost door fibromindy in Algemeen, stomme fibro | Permalink | Commentaren (1) | Tags: moe, pijn, traag |  Facebook

17-05-10

alledaags

Eigenlijk niet nieuws onder de zon te melden, alleen dat ik een kies armer ben geworden en nu opnieuw met hevige tandpijn, allee k t kan geen "tandpijn" meer zijn, noem het dan maar "bakkespijn". Mijn gezicht staat scheef en alsof mijn hoofd nog niet dik genoeg was staat mijn kaak nu nog flink gezwollen ook!

IK ben vastbesloten om morgen wat vroeger op te staan en "me goed " te voelen, dat moet wel! Ik wil dat het werk een beetje vooruit gaat en ik wil terug een beetje kunnen presteren! 

Ik wil hier niet liggen als een verwelkte sanseveria die al maanden in de hoek ligt en waar niemand op den duur nog naar omkijkt omdat het toch geen zin meer heeft!, eens verwelkt blijft hij verwelkt en niet meer te redden!

Neen zo wil ik niet eindigen en zo mag ik ook niet denken, ik ben me daar terdege bewust van dat ik in geen geval zo'n gedachten mag krijgen want zo raakt een mens depressief en ik kan dat missen als kiespijn, hmm ja kiespijn is iss heel erg, maar met medicatie raak je er vlugger van af dan van een depressie. 

IK neem me voor om morgen mijn wekker te zetten en voor het slapengaan maak ik een plan met een streefdoel! IK wil op zijn minst koken, opruimen en een stuk behang van de muur gaan foefelen, zodat ik tegen dat mijn schat thuis komt toch "iets" gedaan heb en ik me na het avondeten zonder schuldgevoel in de zetel kan neervlijen!

 

18:35 Gepost door fibromindy in stomme fibro | Permalink | Commentaren (7) | Tags: moe, schuldgevoel, tandarts |  Facebook

07-05-10

mister F, ik wil je eens een ferme schop in je .... verkopen!

Kon ik maar eens terugslaan, of mister f een ferme trap verkopen daar waar het meeste pijn doet! Ik heb net drie bedden opgemaakt en het lijkt alweer of ik de marathon van west-vlaanderen gelopen heb! Gisteravond heb ik drie kookpotten niet afgewassen omdat ik te hard moest wrijven en dat niet lukte! IK voel me zo fucking gehandicapt hé!

Waar is de vrouw waar Wim mee trouwde, de speelse, goedlachse, slanke en werklustige vrouw boordevol plannen en dromen?

Het lijkt of ik mezelf niet meer herken, laat staan vrede heb met mezelf! Deze week een dagje naar Brugge geweest en dat ging allemaal goed maar daarna word ik terug drie dagen naar mijn zetel verbannen, als een kind dat gestraft wordt omdat het iets leuks gedaan heeft in het geniep!

Ik wil eigenlijk niet klagen, ik wil het allemaal wel kunnen aanvaarden, maar het maakt me ook allemaal wel een beetje bang, bang voor de toekomst bang van die kwelduivel die zich in mijn lijf genesteld heeft en daar de scepter zwaait, hij heerst er en dirrigeert er en owee als ik eens niet luister naar wat hij me influisterd, dan word ik driedubbel gestraft!

Kon ik hem maar overgieten met alcohol en hem in de fik steken, ik zou rond het vuur dansen en zingen en genieten van de likkende vlammen die hun armen uitsteken en roepen achter water om hen te blussen, maar ach, vandaag wordt het weer een dag waar ik zal proberen te leren leven met de waarheid, te weten dat hij voor de rest van mijn leven bij mij zal blijven, "j y suis j y reste" lijkt hij me in te fluisteren!

09:56 Gepost door fibromindy in stomme fibro | Permalink | Commentaren (7) | Tags: mister f, moe, aanvaarden |  Facebook

29-04-10

hup met de geit!

Hup met de geit! Dat moet ik mezelf constant inprenten om mezelf moed te geen en doorzettingskracht om zelfs gewoon maar de afwas te doen! Binnenin mij schreeuwt een stem, "zien jullie dan niet dat zelfs dit voor mij lastig is"! Is er nu echt niemand die spontaan zijn hulp komt aanbieden! 

Tevens bedenk ik dat er misschien nog tijden zullen komen dat ze genoeg in mijn plaats zullen moeten doen, dat ik misschien ooit nog tot "niets" in staat zal zijn en dit geeft me terug de kracht om de afwas toch alleen te doen!

Gisteren ook naar de bakker geweest en voor het eerst voelde ik dat gewoon uit mijn auto stappen, tot bij de bakker wandelen, toch wel 25 meter , mij al bijna in ademnood bracht! Gelukkig had ik al een uiltje gevangen in de namiddag, genoten van de stilte in huis, alles wat lawaai maakte had ik uitgezet.

Omdat ik tegen de avond terug heel erg spastisch was toch even de huisdokter opgebeld om te zien of de resultaten van dr Lambrechts nog niet binnen waren. Nog niet binnen dus ook beetje zinloos om nu langs huisdokter te gaan. Ik moet zeker ten laatste tegen vrijdag gaan want mijn ziektebriefje vervalt maandag!

Amai , wie had dat gedacht toen ik die woensdag met mijn beblokkeerd bekken van school vertrokken ben naar huis dat ik na drie maanden nog thuis zou zitten! Ik in elk geval niet, ik dacht eventjes een inspuiting halen en klaar is kees, paar dagen rusten en ik kan er weer tegenaan.

Mijn werk lijkt me steeds verder af, alsof ik ooit ging werken in een ver verleden! Ik woon nu grotendeels in mijn hoekje hier in de grote zetel samen met mijn laptop die me soelaas brengt en de lange dagen korter maakt!

Gisteren heb ik er mezelf op betrapt dat ik blij was dat het avond was, nu mocht ik terug moe zijn, nu mocht ik terug mijn piama aandoen en me zonder enig schuldgevoel in de zetel vlijen, oef deze dag had ik weer even overleefd!

 

06:55 Gepost door fibromindy in stomme fibro | Permalink | Commentaren (7) | Tags: fibroe, moe |  Facebook